In een kort geding bepaalt de rechter dat de schorsing van Bureau Kwaliteitsborging deels onterecht is. De borger mag dus door met haar ruim 1.200 lopende projecten.

Gemeenten hebben een belangrijke rol in het borgen van de constructieve veiligheid. Maar die rol staat flink onder druk en is niet altijd even duidelijk en consistent. Dat leidt niet tot betere processen en al helemaal niet tot betere veiligheid.

Dat de in 2024 ingevoerde Wet kwaliteitsborging (Wkb) nu al aan herziening toe is zal niemand verrassen. Dat projectontwikkelaars en bouwbedrijven bij deze herziening ook meer invloed krijgen dan bij de uitwerking en invoering van de Wkb is evident. De recente schorsing van drie erkende kwaliteitsborgers en de daarmee samenhangende vertraging van bouwprojecten toont de noodzaak tot een herziening aan. 

Een week nadat de bouw schrok van de schorsing van drie kwaliteitsborgers, is opnieuw een borger geschorst.

De schorsing van drie kwaliteitsborgers, waaronder één van de grotere van Nederland, zorgt voor onrust onder bouwers en gemeenten. Potentieel lopen 1.300 woningbouwprojecten vertraging op.

De toezichthouder op kwaliteitsborging in de bouw wil de Wkb versneld uitrollen, maar constateert tegelijkertijd dat kwaliteitsborgers en instrumentaanbieders nog tekortschieten. Hoe rijmt dat met elkaar? "Het is veel werk om meerdere stelsels tegelijk draaiende te houden."

Zijn hele carrière al laat Ruud Kuijer traditionele beeldhouwersmaterialen als brons en natuursteen links liggen. Beton, staal en andere bouwmaterialen liggen hem veel beter. Zijn 'bouwplaats-esthetiek' is deze zomer te zien in het Kröller-Müller Museum op de Hoge Veluwe.

In de huidige woningmarkt lijkt iedereen het erover eens: we moeten bouwen voor starters. Toch vergeten we daarbij opvallend vaak waar een woning in de kern over gaat. Leefbaarheid. In onze drang naar betaalbaarheid, zijn we verslaafd geraakt aan het minimaliseren van vierkante meters. Maar als we de starters echt willen helpen moeten we anders denken. Daarom moeten we op zoek naar andere woonvormen. Wie wil nou niet betaalbaarheid en kwaliteit van leven verkopen?

Een opdrachtgever kiest op suggestie van zijn aannemer voor een alternatieve funderingsbouwstof die echter ongeschikt blijkt. Wie-o-wie is dan verantwoordelijk?