We maken alle woningen toegankelijk. Dat klinkt nobel, maar ik vraag me steeds vaker af: doen we dit wel op de juiste manier?

Denkt u al aan de zomer? Nee, ik word niet stiekem gesponsord door een van de grote reisorganisaties die ons momenteel digitaal en visueel stalken met hun zonvakantie-aanbiedingen. Ik heb het over ons vak, als ontwerper, (ver-)bouwer of onderhoudsverantwoordelijke voor gebouwen.

De opgave om onze infrastructuur op orde te brengen is gigantisch. Bruggen, viaducten, sluizen en wegen vragen om vervanging en renovatie op een schaal die Nederland niet eerder heeft gekend.

Ik ben opgegroeid in een tijd en land waarin de Koningin wuifde, alles uit Amerika fantastisch leek en oorlog iets was van opa's en oma's. Inmiddels speelt de Amerikaanse president potjes poker met wereldvrede als inzet en volgt zelfs Koningin Máxima een reservistenopleiding.

De bouwsector loopt vast op versnippering in duurzaamheidssturing. Niet omdat ambities te hoog liggen, maar omdat er geen gemeenschappelijke taal en kaders zijn.

Tijdens het World Economic Forum (WEF) in Davos viel een uitspraak van Mark Carney, de premier van Canada, op. "Wie zijn afhankelijkheden niet begrijpt, komt uiteindelijk op het menu te staan." Geen paniek, wel een nuchtere aansporing.

Hoe staat het met uw energie, na drie turbulente weken in het nieuwe jaar? Want het sneeuwde in Nederland zoals we lang niet hebben meegemaakt, met alle ongemak die daarbij hoort. En de buitenwereld is met recht boos, al is ijzig misschien ook een goede kwalificatie.

Stel je voor: een jonge bouwkundige aan een houten tafel, een dik boek opengeklapt. Doorsneden van gevels, metselwerkdetails, dakconstructies. Geen glossy plaatjes, maar pure kennis. Zo leerden hele generaties bouwen. Uit Jellema.

In de bouw praten we al jaren over schaarste. Te weinig mensen, te weinig handen, te veel werk. En ondertussen blijven we zoeken naar oplossingen die vooral lijken op méér van hetzelfde: harder werken, slimmer plannen en nóg efficiënter organiseren. Allemaal nodig, maar eerlijk is eerlijk: het gaat ons niet redden.

Na een mooie sportzomer kan ik me nu verheugen op de Olympische Winterspelen in Milaan met mooie sportmomenten en veel Oranje-schaatsmedailles. De verwachtingen zijn als vanouds hooggespannen.