Van een onzer auteurs

Uit enkele recente artikelen in Cobouw (De Koning (2/10), Chao-Duivis (23/10) en Van Manen (20/11)) blijkt nogal wat verwarring te bestaan over het verschijnsel hybride contracten. Evenals De Koning onderkent CROW dat iedereen een eigen beeld heeft bij deze contractvorm en dat de kwaliteit ervan niet altijd aan de maat is. Dat zijn ook precies de redenen waarom CROW, in samenwerking met de infrasector, de ontwikkeling van een meer geüniformeerde vorm heeft opgepakt.

Vorige maand bezocht ik een inspirerende bijeenkomst van Pioneering - het netwerk voor de bouwsector in Oost Nederland - waar een delegatie van de Bouwcampus uit Delft te gast was. In een goede sfeer discussieerden de aanwezigen over een aantal cases die opdrachtgevers neerlegden.

Wie zal dat betalen, zoete lieve Gerritje? Die zin uit het oude volksliedje schoot mij als eerste te binnen toen ik vorige week in een discussie bij de NEN zat. Nee, het gesprek ging niet over onze voormalig minister van Financiën Zalm. En ook niet over een meisje dat naar Den Bosch ging. Het was meer "Dat gaat naar Europa toe, en wie zal dat betalen?".

Ruimtelijk beleid houdt niet op bij de grens. Noch bij gemeenten, noch bij provincies en ook niet bij de landsgrens. In dat opzicht is het nuttig om in Europees verband te bezien welke samenwerking er mogelijk is, welke gemeenschappelijke ervaringen er bestaan en hoe autonomie zich verhoudt tot Europese spelregels. Het initiatief om in 2016 te komen tot een European Urban Agenda past daar bijvoorbeeld in.

Vorige week was ik te gast bij een inspiratiebijeenkomst van een woningcorporatie, een van onze opdrachtgevers. Spreker Jos Burgers nam ons mee in zijn enthousiaste verhaal over klantvriendelijkheid en klantgericht werken. Voor velen een herkenbaar verhaal.

Na de recordkoepel van vorige winter probeert de TU Eindhoven deze winter een model (1 op 5) van de Sagrada Familia te bouwen uit ijs. De ankers in het Finse Juuka zitten al in de grond.

Wat is de kunst van het verleiden? Op een decemberdag loop ik rond in een winkelcentrum. Een wereld gekleed in sfeer van de feestdagen. Want er moet geld worden verdiend.

In het artikel 'Blok: Snel nieuw bouwstelsel' van afgelopen donderdag kwam de lezing van Monika Chao-Duivis op een congres over kwaliteitsborging in de bouw aan de orde. De directeur van het Instituut voor Bouwrecht wil echter graag wat nuances aanbrengen.

Het zal je maar gebeuren. Als kersverse eigenaar van een appartement hoor je dat het complex een ernstig onderhoudsprobleem kent. De fundering blijkt te verzakken, er is ernstige lekkage of de liften hebben kostbaar onderhoud nodig. En dan blijkt vervolgens dat de Vereniging van Eigenaren (VvE) geen of onvoldoende reservefonds heeft om de kosten uit te betalen. Of alle eigenaren maar even willen betalen.

Aanbesteders moeten hun gunningbeslissingen motiveren. Dat was onder het oude recht al zo en is ook in de Aanbestedingswet weer neergelegd (artikel 2.127). De motivering moet in ieder geval de kenmerken en voordelen van de uitgekozen inschrijving bevatten alsmede de naam van de begunstigde(n). In 2012 wees de Hoge Raad het KPN-arrest waarin werd bepaald dat een latere aanvulling van redenen voor (niet-)gunning buiten bijzondere omstandigheden niet mogelijk is. Kortom, na het uitsturen van het gunningvoornemen mag daaraan niets toe- of afgedaan worden.