Van een onzer auteurs

De economische ontwikkelingen hebben onze arbeidstradities danig verstoord. Meermaals is mij in de media ingewreven dat de moderne arbeidskracht vooral flexibel moet (willen) zijn. Op universiteiten is dat eigenlijk al jaren de standaard. 40 Procent van de medewerkers is er namelijk op tijdelijke basis werkzaam. Wanneer je de promovendi meerekent, ligt dat percentage zelfs op 60 procent.

Corporaties hebben de afgelopen jaren duizenden woningen verkocht in de vorm van 'maatschappelijk gebonden eigendom'. De belangrijkste hiervan zijn de zogenoemde Koopgarantwoningen. Boekhoudkundige regels vormen nu een zware last voor de corporaties.

Het nieuwe jaar is begonnen en de nieuwjaarsspeeches volgen elkaar in hoog tempo op. Zoals altijd klinken daar hoopvolle verwachtingen in door. Gebaseerd op cijfers van het EIB, de NVB, Bouwend Nederland en alle andere relevante instituten wordt er in de speeches een krachtig herstel voorspeld. Toch kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat hier niet zelden de wens de vader van de gedachte is.

Een team van veertig studenten, docenten en vrijwilligers bouwt in het Finse Juuka de Sagrada Familia na in ijs. Niet iedereen bemoeit zich direct met de bouw. De catering van het bouwteam is ook belangrijk.

In Cobouw van 8 januari staat een interview met Teus Schimmel namens de Bond van Nederlandse Bestekdeskundigen (BNB). Hij geeft hierin de mening van de Bond over de nieuwe Stabu-systematiek Bouwbreed en uit zijn grote twijfels. Marc Verhage, directeur van Stabu, respecteert het standpunt van de BNB maar herkent zijn organisatie en producten niet in het artikel.

Voor een producent van prefab betonelementen blijkt het uiteindelijk toch makkelijker om geleidelijnen voor blinden en slechtzienden gewoon mee te storten in zijn producten.

Vaak geeft de uitkomst van aanbestedingen de concurrent aanleiding tot een typisch Nederlandse gedachte: "Waar doet hij het van?". De concurrerende biedingen zijn dan zo scherp dat ze gewoon niet levensvatbaar lijken. De onaannemelijk lage aanbieding (die feitelijk niet uit kan) of de manipulatieve bieding (die wel uit kan maar handig gebruik lijkt te maken van de gunningcriteria) geeft dan ook vaak aanleiding tot gerechtelijke procedures.

Is draagbare technologie, of 'wearables', de toekomst? Intel investeert juist nu 25 miljoen dollar in slimme-brillen-maker Vuzix en Google Glass wordt doodverklaard. Er zal wellicht best een kern van waarheid zijn, maar wanneer ik Google Glass afzet tegen bijvoorbeeld de Apple Watch, Oculus Rift en andere wearables, dan denk ik toch dat de Google Glass het dichtst tegen een echte marktintroductie aan zit en een toevoeging kan zijn. Maar niet voor de consument.

Ingenieursbureaus en hun opdrachtgevers steken veel negatieve energie in discussies over aansprakelijkheid. Oorzaak is het ontbreken van paritaire algemene voorwaarden. Tot op de dag van vandaag zijn wij niet in staat gebleken onze verschillen genoegzaam te overbruggen.

Wat zal de agenda van woningcorporaties voor 2015 nu zijn? Net na het debat over de parlementaire enquête en de wetswijziging. Gaan zij zich beperken tot het verhuren en onderhouden van de bestaande woningen? Trekken zij zich terug achter hun eigen voordeur? Met minder ambitie, minder activiteiten en minder personeel? Gaan zij een tijdje op stationair, waardoor het extra zware toezicht dat er aankomt uitstekend zal blijken te werken ("zie je wel, met die ene Woonautoriteit is er eindelijk rust in de tent")? En proberen directeuren de komende jaren vooral onder de radar te blijven (want iedereen met een goed idee zal direct te horen krijgen dat hij "van de misstanden niets heeft geleerd")?