nieuws

Slokker past innovatieve ‘trampolinevloer’ aan na klachten

woningbouw 1217

Slokker past innovatieve ‘trampolinevloer’ aan na klachten
De spaarwoning van Slokker die met de innovatieve vloer is uitgerust.

Het moest een hele dunne, duurzame vloer worden. Het werd een soort onbehaaglijke trampoline. Eentje die veert wanneer je er niet om vraagt. Na klachten past het bouwbedrijf het innovatieve vloerconcept aan. “We hebben de vloeren iets te snel verdund.”

Innoveren is soms pijn lijden. Die les kan woningbouwer Slokker wel trekken uit de ‘kaasschaafkwestie’ met de innovatieve vloeren in de Spaarwoning.

Scheuren, lekkages, verzakkingen, onduidelijkheden over een KOMO-certificaat en dat allemaal door fouten. In de Stentor bleef de innovatieve woningbouwer weinig bespaard.

Directeur Jan Dijs zegt er niet voor weg te lopen. In maart zei hij al sorry en beloofde hij de klachten aan te pakken. Drie maanden later is de analyse gemaakt: het gepatenteerde vloerontwerp moet worden aangepast.

Dijs: “De vloer veert op en neer. Kopers vinden dat niet comfortabel en bij die nieuwere vloerbedekkingen van pvc geeft dat problemen.”

Feestjes

Risico’s? “Nee.” Onveilige vloeren? “Absoluut niet”, verzekert Dijs.

“Je kunt er hele feestje geven, al maak ik mij met dit soort uitspraken vast niet populair. Bouwtechnisch en constructief is er helemaal niets aan de hand met de vloer.”

Een kwestie van wat de boer niet kent, dat vreet hij niet. Dat doet deze innovatieve vloer van Slokker grotendeels de das om, meent Dijs.

“Wij wilden een hele duurzame vloer. Eentje die flink bespaart op materialen. Nu blijkt dat kopers er niet aan kunnen wennen. Net zoals woningeigenaren in de jaren vijftig niet konden wennen aan beton als alternatief voor een vloer van hout. Onze vloer beweegt in feite als een houten vloer.”

Dunner en dunner

De innovatieve vloer heeft geen naam en is al een tijdje op de markt, zegt Dijs. Hoeveel Nederlanders er last van hebben, weet hij niet.

“Je moet het ook zien als een constant proces. In feite maakten we de vloer steeds ietsje dunner. Misschien hebben we dat iets te snel gedaan. Lieten we ons teveel leiden door de techniek en niet door de beleving van kopers. Dan keert de wal het schip.”

De vloeren zijn oorspronkelijk 70 millimeter dik. Ze zijn gewapend met tralieliggers voorzien van een onderstaaf.

Het verhaal gaat onder deze afbeelding door

“Het systeem bestaat uit drie delen die in de breedte worden geplaatst. Die bewegen licht, omhoog en naar beneden. Bij tapijt gebeurt er verder niets, die vangt die millimeters wel op. Bij pvc heb je kans op scheurtjes.”

Slokker neemt geen afscheid van de belaagde uitvinding. “Maar de dikte passen we wel aan. Die gaat naar 10 centimeter. Overigens hebben we al die dunnere varianten wel steeds getest. Zelfs een stuk of vier, vijf keer.”

Wie maakte hier fouten? En wie maakte die andere fouten, die scheuren vooral op de plekken waar twee wandpanelen bij elkaar kwamen? Dijs wil geen oude koeien uit de sloot halen.

Reputatie

“Geen onderaannemers eruit geschopt? Wat heeft dat voor zin? Voor kopers is dit vervelend. En we hadden adequater moeten handelen, dat mag duidelijk zijn. En ons doel is om alle problemen naar tevredenheid op te lossen.”

Dikkere vloeren, nieuwe kwaliteitscontroles, kopers die zelf externe controleurs mogen aanwijzen. Slokker wil dit ‘spaarwoningengedoe’ snel achter zich laten. Deze pijn van innoveren vergeten en weer doorgaan.

“Dit doet afbreuk aan onze goede reputatie die we in de afgelopen tientallen jaren hebben opgebouwd. Wat dat betreft was het ook hartverwarmend om te merken dat die reputatie ook tijdens verschillende gemeenteraden werd benoemd.”

Klapkap

Het bouwbedrijf laat zich niet uit het veld slaan. “Innoveren zit in ons bloed. Dat doen we al sinds mensenheugenis. Slokker stond aan de wieg van de klapkap, een dak dat op het moment van plaatsen als het ware open scharniert. Wanneer we die bedachten? Och jee, 40, 50 jaar geleden.”

Nog een voorbeeld.

“Innovatie is een rode draad binnen ons bedrijf. Gietbouw is in Zweden ontwikkeld, wij waren een van de eersten die dat naar Nederland haalden.”

En hij denkt.

Kinderziektes horen ook een beetje bij innoveren.

“In de traditionele bouw was dit bij ons waarschijnlijk niet overkomen. Daarom hebben we onze organisatie ook flink uitgebreid. Maar ik wil niet meer achteruitkijken, we moeten vooruit.”

Reageer op dit artikel