nieuws

Reportage | BAM zweet 24/7 bij station Driebergen: “Soms gaan de hakken in het zand”

infra 6745

Reportage | BAM zweet 24/7 bij station Driebergen: “Soms gaan de hakken in het zand”

Zestien dagen is het continue doorbikkelen op station Driebergen. Drie shifts van 250 mensen volgen elkaar 24/7 op. Alles moet veilig, snel en precies “Dat vergt veel van iedereen. En we moeten wel permanent streng blijven.”

Als twee schoolmeesters voelen bouwmanagers Albert Hazeleger van ProRail en Reinier Mieris van BAM zich af en toe. “Soms gaan de hakken in het zand. De irritatiegraad kan snel toenemen, want zo’n operatie is een enorme inspanning. Toch blijven we eisen dat veilig wordt gewerkt. Dat wekt wel eens wrevel”, ervaart Mieris. Hij heeft al een bellende chauffeur op de vingers getikt.

Alles tegelijk

Veilig werken beschouwt de manager uitvoering van BAM als topprioriteit tijdens deze 16-daagse. “Eigenlijk altijd wel, maar omdat zoveel mensen tegelijk zoveel verschillende dingen doen op een relatief klein oppervlak met veel bouwverkeer, staat veiligheid bovenaan.”

Het spoor bij Driebergen. De blauwe draagconstructie voor het ingeschoven dek is nog zichtbaar. foto’s: Gerrit Serné/ProRail

De werkdruk is deze 16 dagen hoog, want er staat enorm veel te gebeuren. Af en toe staan ze zelf ook 14 uur achtereen op de bouwplaats en ze sturen elkaar regelmatig naar huis om te gaan slapen. “Het is grappig om deze ‘zachte kant’ van bouwen te ontdekken. We zijn soms echt een beetje bezorgd over elkaar”, heeft Hazeleger gemerkt.

‘Ieder-zijn-eigen-ding’-mentaliteit

De manier van samenwerken op dit project bevalt hem goed. “De periode van het hele zakelijke, ‘Ieder zijn eigen ding’-mentaliteit is voorbij. We proberen in eerste instantie elkaar te helpen en naar elkaar te luisteren.” Elke dag stipt 11 uur is er een bouwvergadering om alle lopende zaken, knelpunten en risico’s door te praten. “Er staat een half uur voor, maar meestal hebben we iets meer tijd nodig. Daaruit volgt steevast een actielijst met praktische punten.”

Dag en nacht gaat het werk door: de inschuifoperatie vorig weekend was wel even heel spannend, maar het werk liep op rolletjes, letterlijk. Foto’s: Gerrit Serné/ProRail

Het is voor Hazeleger de eerste keer dat hij een project volledig in BIM begeleidt. Zijn i-pad ligt binnen handbereik en ondertussen moet hij ook nog een appje beantwoorden van zijn manager die wil weten of de planning nog op schema ligt. “Even een berichtje tikken hoor. Het gaat namelijk hartstikke goed. Dan is het MT ook weer blij.”

BIM maakt foutjes duidelijk

Bouwer BAM heeft het ontwerp volledig in BIM en 3D uitgewerkt. Net voor de uitvoering, tijdens de toptijd waren soms 40 mensen tegelijk met het model aan het werk. Het grote voordeel is dat foutjes al op de tekening duidelijk worden. Bij alle modellen zit inmiddels een reeks van kleine wijzigingen en meerwerk. Zoals een trap die een paar meter moet opschuiven en de precieze plek van kabels en leidingen.

Soms sturen ze elkaar naar huis om te slapen: De bouwmanagers Albert Hazeleger van ProRail (links) en Reinier Mieris van BAM: “We denken graag dat we onmisbaar zijn.” Foto: Ingrid Koenen

“Een enorme vooruitgang, want normaal zie je bouwfouten en afwijkingen meestal pas buiten, tijdens de uitvoering. Op deze manier zijn er echt veel minder faalkosten. En de discussies over meerwerk heb je in de ontwerpfase al achter de rug”, weet Hazeleger inmiddels.

Alternatief was 10 keer 52 uur

ProRail heeft bij Driebergen gekozen voor een uitvoering met twee grote buitendienststellingen, waarvan dit de eerste is. Een tweede 9-daagse volgt nog in februari 2020. Het alternatief was geweest om 10 keer 52 uur door te werken. Vijf partijen waren in de race voor het stationsproject, waar hinder, duurzaamheid en een plan van aanpak meewogen bij de gunning.

BAM pakte het d&c-contract met een waarde van ruim 90 miljoen euro. De slimme fasering waardoor de Hoofdweg 8 maanden eerder open kan, was cruciaal voor een aantal extra emvi-punten. Maart vorig jaar begon het werk buiten met de ‘winkel open’ en is al een begin gemaakt met het nieuwe station en het omleggen van de onderdoorgang. Nu volcontinue wordt gewerkt, ligt het tempo hoog.

Onderwaterbeton met glasvezel

Vooral de uitvoerders en managers beschouwen zichzelf soms als onmisbaar, want de cruciale momenten volgen elkaar in rap tempo op binnen de strakke urenplanning van 384 uur. Hier en daar zitten tijdsbuffers ingebouwd, voor het geval onderdelen tegenzitten. Zo’n zorgpuntje was de uithardingstijd van het onderwaterbeton. “Normaal moet dat 3 weken uitharden. Door glasvezel toe te voegen, was 3 dagen droogtijd genoeg”, stipt Mieris tussen neus en lippen door nog even een innovatie aan. Met een reeks van slimme faseringen loopt de uitvoering zo halverwege perfect op schema. Kijk mee via de webcam. 

Geen bouwvak

Bouwvak is hier een onbekend begrip: 750 mensen per dag lopen op de bouwplaats, met zo’n zestig grote bouwmachines krioelen naast en door elkaar.

Zestig grote bouwmachines zijn permanent aan het werk. Foto: Gerrit Serné/ProRail

“Het voelt als de Olympische Spelen. We zijn gelijktijdig bezig met de wissels, de overgang, de seinen, het perron, het spoor en een duiker”, somt Hazeleger op als we de drukke bouwplaats oplopen. “Daaronder zijn ook nog mensen bezig met handschoentjes de oude perronkap te demonteren. Mogelijk zit daar chroom6 in,  dus doen we dat extra zorgvuldig.”

Inschuiven in de lengte

De bouwmanagers hebben de allerspannendste fase al achter de rug: het inschuiven van het spoordek van 3300 ton met een lengte van 140 meter, die straks het dak van de nieuwe onderdoorgang vormt. Het gevaarte moest 170 meter in de lengte opschuiven over verschillende soorten ondergrond.

“Dus over zand en de weg naar de bak met betonnen palen. Met een snelheid van  15 meter per uur al rollend naar de goede plek met aan weerszijden zo’n 30 mm speelruimte. Normaal schuif je in de dwarsrichting, maar die ruimte is hier niet. Dat was wel even zweten, maar het is allemaal perfect en letterlijk op rolletjes gelopen. De Boer heeft een topprestatie neergezet. Dat mag ook weleens gezegd”, blikt Mieris nog even terug naar vorig weekend, terwijl hij zijn duim en wijsvinger de afstand van 3 centimeter vormt.

Applaus vanaf de kijktoren

Maandagochtend 11.18 uur klonk applaus vanaf de kijktoren toen het dek precies op de juiste locatie was geschoven. Dinsdag 12.30 uur lag de ligger ook nog eens precies op de goede hoogte. Momenteel wordt de blauwe stalen hulpconstructie afgebroken en zijn ploegen aan de gang gegaan met bovenleidingsportalen. Bovenop de ligger zijn alweer monteurs aan het werk met het leggen van de rails.

Het duurt uiterlijk nog tot 2021 voordat het ‘landschapsstation’ met veel ronde vormen in glas en natuursteen helemaal klaar is. “We mikken op eerder opleveren dan de afgesproken 2021”, verklapt Mieris.

Bouwdepot langs de A12

Het is opereren op de vierkante kilometer, want de baron van het aanpalende landgoed gaf geen toestemming voor een bouwweg dwars door zijn bos. De bouwplaats is daardoor 4 kilometer lang en slechts enkele tientallen meters breed met een slinger bij de oude overweg. Naast de A12 is een bouwdepot ingericht waar alle materiaal ‘just-in-time’ vandaan komt.

Geen tropenrooster, wel een koelwagen

Zo’n zestien-daagse volcontinue vergt het uiterste van alle betrokken partijen. Een tropenrooster zat er niet in, maar er is wel constant een koelwagen met verfrissend water en de iets lagere temperaturen voelen ook als een verademing.

De bouwmanagers houden het op een bekertje cafeïne. “Dit weer is eigenlijk perfect. Het voelt al een beetje als nazomer.” Hazeleger besluit: “Sorry, maar het is drie minuten voor elf. We moeten aanschuiven bij de dagelijkse bouwvergadering. Die mag namelijk niemand missen.”


Project Station Driebergen-Zeist

  • Opdrachtgever: ProRail
  • Opdrachtnemer: BAM
  • Ingenieursbureau: Arcadis
  • Contractvorm: d&c
  • Contractwaarde: 90 miljoen euro
  • Start bouw: maart 2017
  • Geplande oplevering: uiterlijk 2021

De bouwplaats is lang en krap. Foto: Gerrit Serné/ProRail

Reageer op dit artikel