nieuws

De zomerzeperd van de A7: ‘Iedereen is compleet van slag’

infra 3746

De zomerzeperd van de A7: ‘Iedereen is compleet van slag’
Groningen, 24-05-2018, Provinciale Staten van Groningen maken zich grote zorgen over de vertraging en de overlast bij de ombouw van de zuidelijke ringweg. Dat bleek woensdag 27 juni tijdens ingelast debat op het provinciehuis. Gedeputeerde Fleur Gräper maakte bekend dat voor aannemer Combinatie Herepoort het project complexer is dan gedacht. Vanwege oa personeelstekort bij de aannnemer loopt het project minimaal 2 jaar vertraging op. Ringweg-Zuid Groningen, N7 , A7

Het moest een infrastructureel zomerfeestje worden. Geen maanden van herrie ’s nachts, maar slechts een paar weken stampen overdag, als Groningers vakantie vieren. Het leek de perfecte oplossing voor de zuidelijke ringweg. Leek. Want na maanden van inspanning, amper vier dagen voor de start, ging er deze week een streep door. “Boem bats. Laat maar uit je handen vallen. De zomerstremming is afgelast.”

Dwars door de stad een snelweg? Vanaf dag één is er kritiek. En eigenlijk lijkt het nooit even mee te zitten. Laatst was er al die vertraging van twee jaar. Nu krijgt de aannemers weer een tikkie. Of zeg maar gerust. Een klap. “Iedereen was even compleet van slag. Opdrachtgever en opdrachtnemers.”

De Zuidelijke Ringweg. Een project van 721 miljoen euro. En misschien van net zo veel slapeloze nachten.

Juist dat wilden de bouwers voorkomen. Daarom klopten ze dit voorjaar toch nog eens aan bij de opdrachtgevers.

“Die contract-eis van twee keer twee rijstroken openhouden tijdens het werk. Kan dat niet slimmer? En waarom alleen ’s nachts? Weet je hoeveel lawaai dat maakt met damwandplanken van dertig meter lang. Tussen 10 en 6? Voor je eens kunt beginnen is het half elf.”

Effectiever

Combinatie Herepoort bedacht een plan. Niet 44 weken lang ’s nachts heien tussen tien en zes, met alle overlast van dien, maar vijf weken. Slechts vijf weken, tussen zeven uur ’s ochtends en zeven uur ‘s avonds. Met vier machines in plaats van één. Niet pas in september. Maar in juli al, wanneer iedereen op vakantie is. Veel effectiever. Met stillere nachten.

Overpeinzingen in het voorjaar. Bij provincie, gemeente en beheerders. Vooral de voorwaarde dat er nog slechts twee rijstroken beschikbaar zouden zijn, bracht aarzeling. En het contract moest worden aangepast. Maar de handen gingen op elkaar. Voor wat nu de zomerstremming wordt genoemd.

“Zelfs de kritische omwonenden begonnen de voordelen ervan in te zien”, zegt Bert Kramer namens de aannemerscombinatie.

Gigantisch hard

De knop moest om. Bij iedereen. “Tientallen mensen.” Van opdrachtgevers en opdrachtnemers. Geen makkelijke opdracht met tal van ‘kapiteins’. Er waren maanden van voorbereiding. Er werd “gigantisch hard” getekend en gerekend. 120 procent per persoon.

Geen tijd om te twijfelen. Gaan we het redden? Krijgen we alle vergunningen op tijd rond? De druk was voelbaar vanaf dag één. Leuk zo’n slimme andere bouwwijze, maar er lagen mensen wakker van. “Wat zeg je nou. Voor de bouwvak beginnen?”

Dinsdagavond 17 juli. De dag des oordeels. Specialisten vanuit het hele land waren ingevlogen om de ‘vakantieplannen’ te beoordelen. “Is dit wel veilig genoeg? Wat betekent dit voor de grondwaterstand? Hoeveel trillingen komen er vrij?”

De boodschap is bitter. Ondanks alle goedgekeurde bouwveiligheidsplannen.

Te weinig tijd

“Afgeblazen. Boem, pats, laat maar uit je handen vallen”, klinkt het aan de telefoon. De wethouder keek mee, de gedeputeerde keek mee, en zelfs de hoogste baas van Rijkswaterstaat keek mee. Stuk voor stuk moesten ze ‘nee’ verkopen: “Er was te weinig tijd om jullie aanpak goed te beoordelen.”

Geen gevloek een getier. Wel verslagenheid. “Iedereen vond dit heel droevig nieuws. Niemand komt hier als winnaar uit de bus.”

Kosten? Onduidelijk. Gaan er koppen rollen? “Daar is al helemaal niemand mee bezig. Het was wikken en wegen. Met heel veel mensen. En weet wel: wij leveren geen doosje met documenten, maar een aanhanger vol.”

Zomerfeestje

Toch vraag je je af. Dit had een zomerfeestje moeten zijn van bouwers en opdrachtgevers. En eigenlijk van iedereen die Groningen hoog heeft zitten. Hoe kon dit misgaan? Kon niemand dit zien aankomen?

“Hoe zal ik dat zeggen”, reageert Kramer. “We zaten in een flow van we moeten het zien te redden. We dachten allemaal: dit is het beste voor iedereen. Als je ’s nachts moet werken met vier rijstroken open heb je hooguit tijd voor een paar planken. Met de zomeraanpak wel 30, 40 per dag of wel meer.”

Hadden we maar iets meer tijd, denkt de zegsman. Alles weer omgooien en toch in september volgens de oude voorwaarden beginnen is ook niet zomaar mogelijk. “Nee, nee, nee.” Iedereen met vakantie, is ook het andere uiterste. “We moeten eerst tot rust komen. Alles zakt ineens even in.”

Glazen huis

De Zuidelijke Ringweg. Wie het project een beetje gevolgd heeft, weet dat dit er eentje is in de categorie: domper op domper. Zijn het niet de buschauffeurs, dan zijn het wel de omwonenden. Of de vleermuisbeschermers.

Je zou er haast zenuwachtig van worden. “Wij zitten in een glazen huis”, erkent Kramer. “Iedereen kijkt naar ons. Dat is vanaf dag één zo. Wie er fouten heeft gemaakt, is niet aan de orde nu. Het contract is lastig. Dat was slim van de opdrachtgever. Zij willen in één keer alle risico’s in beeld en niet zoals gebruikelijker: fase voor fase afwachten. Het nadeel voor ons bouwers is dat we alles in één keer moeten inleveren.”

Groningers kunnen lekker slapen de komende maanden. En blijven doorrijden. De zomerstremming is van de baan. Mogelijk wordt die volgend jaar alsnog ingezet. “Dat, is zeker een optie.”

Reageer op dit artikel