nieuws

De orkaan weerstaan? Ballast Nedam maakt dak vliegveld Irma-proof

infra Premium 3681

De orkaan weerstaan? Ballast Nedam maakt dak vliegveld Irma-proof

Ballast Nedam gaat het aluminium dak van Juliana Airport op Sint Maarten orkaanproof maken. Area manager René Overdevest staat op het punt om die kant op te vertrekken. Opnieuw, want direct nadat orkaan Irma in september had huisgehouden, ging hij ook al kijken. “Het was een grauwe bruine bende. Wat een ontreddering.”

Begin september raasde orkaan Irma over de Caraïbische eilanden en liet een spoor van vernietiging achter zich. Sint Maarten werd vol getroffen. Ruim vijf maanden later haalt Ballast Nedam een van de eerste grote herstelopdrachten binnen.

Vanaf maart kan Overdevest echt aan het werk. Hij staat te poppelen. Zijn betrokkenheid met het eiland, waar hij ook jaren woonde, maakt deze opdracht extra speciaal. Vanuit Curaçao deed de Area Manager het eerste voorbereidende werk voor Princess Juliana International Airport.

Dak airport is net vliegtuigvleugel

Voor het nieuwe orkaanseizoen van start gaat, moet het dak – “het is net een vliegtuigvleugel “ – van het Juliana Airport orkaanproof zijn. Dat betekent dat het dak vanaf augustus windsnelheden van 300 km per uur moet kunnen weerstaan. Dat betekent extra reken- en tekenwerk met stevige constructies. De containers met materieel en materiaal worden momenteel gevuld en vertrekken binnenkort uit Nederland. Het is een van de eerste klussen die Nederlandse bouwers binnenhalen.

Rene Overdevest van Ballast Nedam staat klaar om naar Sint Maarten te vertrekken voor de eerste grote herstelklus.

Waarom meteen na de orkaan die kant op?
“Ik werk al jaren in het gebied en voel me betrokken bij de eilanden. Als projectmanager heb ik daar vele projecten uitgevoerd en wilde meteen kijken waar we konden helpen. Tien dagen na de orkaan landde ik met een Hercules van Defensie. Van de luchthaven was weinig meer over en overal lag zand en puin. Onvoorstelbaar wat windkracht kan doen. Weet je nog die storm in Nederland waardoor mensen letterlijk van hun fiets waaiden. De orkaan in SintMaarten was het nog twee keer zo zwaar. Alles, echt alles is stuk gewaaid.”

Wat kon je doen?
“Nog heel weinig. De mensen waren vooral nog bezig met de eerste levensbehoeftes, op zoek naar water en brood. Ook al kom je met goede intenties, het voelde als een beetje ramptoerist. Ik voelde me bezwaard om foto’s te maken. Die eerste fase is vooral overleven, aan wederopbouw wil nog even niemand denken. Het leger was al wel heel druk met het opruimen van de grootste puinhopen. Ze hebben veel werk verzet en wij hebben alvast wel gekeken hoe de infrastructuur het beste kon worden hersteld. Maar ook huizen, veel hotels en de zeehaven moeten nog worden opgebouwd. Er stond weinig meer overeind, eigenlijk niets.”

Wat viel op?
“De herfstachtige sfeer. De orkaan had alle blaadjes van de bomen getrokken en een grauwe puinhoop achtergelaten. Maar toen ik twee maanden later opnieuw op het eiland was, viel op dat de natuur zich al verrassend snel herstelt. De tropische uitstraling is weer terug. Hier en daar nog wel een palmboom waarvan de top is verdwenen, maar het blauw en groen domineert alweer.”

En de gebouwen?
‘Dat is een ander verhaal. Natuurlijk zijn de lokale aannemers hard bezig met gebouwen en de mensen zelf steken ook de handen uit de mouwen om het eiland weer leefbaar te maken. Veel hotels zijn nog gesloten en maken van de gelegenheid gebruik om meteen grootschalig te renoveren. Er wacht daar nog enorm veel werk.”

Ook voor Nederland?
“In eerste instantie zat de lokale regering helemaal niet te wachten op Nederlandse hulp. Ook waren er zorgen of het hulpgeld- en goederen wel goed terecht komen, maar dat tij is gekeerd en een hulpfonds opgezet. Alle lokale aannemers zitten al goed in het werk en ik verwacht daar ook een steentje aan bij te dragen. ”

Waarom de luchthaven?
“Het luchthavengebouw is nu ronduit in slechte staat, heeft nagenoeg geen dak en zit van binnen vol met schimmels. Er staan momenteel twee tenten voor landende en vertrekkende passagiers. Het gaat minimaal een jaar duren voordat het gebouw weer bruikbaar is. Er landen weer voorzichtig twee KLM-vluchten per week. Het is voor het eiland van groot economisch belang om de luchthaven weer snel op te bouwen.”

Het vliegveld heeft nauwelijks een dak meer en kampt met schimmels. De foto heeft Overdevest zelf gemaakt.

Een grote opdracht?
“In eerste instantie gaat het om een paar miljoen euro.”

Hoe pak je dat dakproject aan?
“We nemen materialen mee uit Nederland. We voeren berekeningen uit in de windtunnel en bereiden zoveel mogelijk voor vanuit Nieuwegein. Ballast Nedam stuurt een projectleider en we werken nauw samen met  gevelspecialist Prince Cladding uit Zoeterwoude en veel lokale bedrijven. Het is ook belangrijk dat de inwoners van Sint Maarten zelf kunnen meewerken aan de wederopbouw.”

Waarom die opdracht?
“We hebben goede contacten met de airportautoriteit. En veel mensen komen daar aan als ze naar het eiland komen zien ze meteen de bouwketen van Ballast Nedam. We zijn gezien het verleden geen onbekende bouwmaatschappij op het eiland.”

Dus een tikkeltje eigenbelang?
“Een mooi visitekaartje, dat geef ik toe. Maar we willen absoluut niet profiteren van de situatie en vooral helpen het eiland weer op de been te krijgen. De opdracht voor het dak voeren we in een transparantie bouwteam uit waar we de begroting bij de opdrachtgever open op tafel hebben gelegd. In eerste instantie herstel van het dak met aansluitend orkaanproof maken. Ik sluit niet uit dat we daarna van het ene in het andere project zullen rollen.”

 

 

Reageer op dit artikel