nieuws

Ger (59) was afgeschreven. Nu staan bouwers weer in de rij voor hem en zijn leeftijdsgenoten

bouwbreed 6803

Ger (59) was afgeschreven. Nu staan bouwers weer in de rij voor hem en zijn leeftijdsgenoten
Ger van der Lek heeft na drie jaar weer een baan. Foto: Suzanne van de Kerk.

Loodgieter Ger (59) zat jarenlang werkloos thuis. Wat hij ook probeerde, constant werd hij afgewezen. Puur om zijn leeftijd. Maar er is licht aan de horizon. Ger heeft weer een baan. Net zoals duizenden anderen 55-plussers.

“Het is alle hens aan dek”, stelt Rob Witjes. Hij is hoofd arbeidsmarktinformatie van het UWV. “Het personeelstekort in de bouw is zó groot, dat leeftijd een steeds minder belangrijke rol speelt. Een goede vakman is goud waard. In andere sectoren zie je ook dat de laatste jaren meer ouderen worden aangenomen, maar nergens is de stijging zo groot als in de bouw.”

55-plussers zijn weer gewild. En dat stemt Witjes tevreden.  Nog steeds zitten er 55-plussers thuis, maar stukken minder dan een paar jaar geleden, blijkt uit cijfers van het UWV die Cobouw heeft opgevraagd.

62 procent minder WW-uitkeringen

Maar liefst 62 procent minder WW-uitkeringen werden er in de afgelopen drie jaar verstrekt. Waren er begin 2016 nog zo’n 12.000 uitkeringen uitgekeerd aan werknemers boven de 55, begin 2019 waren dat er nog maar 4.500.

55-plusser Ger van der Lek

Maar liefst drie jaar. Zo lang zat loodgieter Ger van der Lek (59) thuis, terwijl hij zich suf solliciteerde. Wel drie brieven stuurde hij per week, maar toch werd hij keer op keer afgewezen. Té oud, dat was hij. Maar inmiddels heeft hij toch een baan gevonden: bij Van Hoften Installatietechniek. Weliswaar als zinkwerker, maar hij is dolgelukkig.

“Het werk is best zwaar, maar ik ben erg dankbaar”, vertelt Van der Lek trots, tussen zijn sjouwwerkzaamheden door. Het is pauze en hij kan even praten. Straks begint het werk weer en hij wil niet te laat beginnen. “Voor mijn werkgever was het ook een risico een 55-plusser aan te nemen en toch heeft hij het gedaan. Daar ben ik erg blij om.”

Voordat Van der Lek werkloos werd, was hij jarenlang als loodgieter actief. Eerst bij GS Bouw en daarna bij ABM Bouw. Dertien jaar werkte hij bij dat laatste bedrijf, maar toen ging dat – vanwege de crisis – failliet.

Plotsklaps, zonder dat hij het verwacht had, stond hij op straat. Geen inkomen meer, geen baan. Wat moest hij nu? Het hakte er flink in bij de 59-jarige loodgieter. Hoe moest hij als 55-plusser weer een baan vinden?

Toch kreeg hij na drie jaar zwoegen éindelijk een kans. Via ‘speeddates’ die de gemeente organiseerde voor langdurig werklozen, maakte hij kennis met Van Hoften. “Onze eerste indruk van hem?”.

Directeur Mark van Hoften lacht als hij deze vraag krijgt. “Tja, wat zal ik zeggen”, zegt hij netjes. “Hij zag er… verloren uit. Ik denk dat weinig werkgevers hem een kans zouden geven. Maar daar heb ik doorheen geprikt. En daar heb ik geen spijt van. Ger is een erg goede werknemer. Hij is niet de allersnelste, maar hij werkt hard. Hij heeft een enorm sterke wil. Voor geen goud wil ik hem missen.”

De zinkwerker hoopt tot zijn pensioen – hij moet nog acht jaar – dit werk blijven doen. Hij heeft af en toe wel last van zijn rug (in 2003 is hij daaraan geopereerd), maar hij denkt dat het zo wel is vol te houden. “Ik ben zo blij dat ik werk heb, dat ik niet klaag.”

Spectaculair

Volgens de arbeidsmarktdeskundige zijn de cijfers spectaculair, al geeft hij toe dat niet iedereen die uit de WW stroomt daadwerkelijk een baan heeft gevonden. Er zijn ook mensen die ziek worden, in de bijstand terechtkomen of met pensioen gaan. “Maar over het algemeen vindt ruim 70 procent van de uitstromers weer werk. Dus het gros van alle werkloze bouwvakkers heeft een baan gevonden. Dat zijn erg goede resultaten. De bouw is een voorbeeldsector.”

Daarnaast vindt bijna 59 procent van alle werkeloze bouwarbeiders boven de 55, binnen een half jaar een baan (zie kader). Een cijfer dat volgens Witjes het beeld dat ouderen weer gewild zijn, nog meer bevestigd. Het eerste half jaar is cruciaal, verklaart hij, want dan is de kans het grootst dat iemand hetzelfde werk weer oppakt. Gemiddeld in Nederland ligt dit percentage op 25 procent, dus ook hierin loopt de bouw voorop.

Krapte als vuurpijl omhoog geschoten

Hoe anders was dat twee jaar geleden, toen er nog een hele grote groep oudere werkeloze bouwvakkers was waar niemand naar om keek. Hoe kan de situatie zo snel zijn veranderd? Volgens Witjes komt dit doordat de krapte op de arbeidsmarkt in zo’n 2,5 jaar tijd ‘als een vuurpijl’ omhoog ging. “Een paar jaar geleden was er nog nauwelijks sprake van krapte. Dat is in een paar jaar tijd zo rap gegaan.”

Als de arbeidsmarkt aantrekt vindt over het algemeen eerst de groep 25-45 jaar weer sneller werk. Daarna komen werknemers in de leeftijd 45-55 aan de beurt en pas op het laatst, als er écht sprake is van een tekort, vinden ook 55-plussers weer een baan, verklaart Witjes. “Het is altijd heel spannend om te zien of die laatste groep kan meeprofiteren. In de bouw lijkt het daar nu toch echt op.”

Twintig 55-plussers in dienst

Van Hoften Installatietechniek is zo’n bedrijf waar de afgelopen jaren meer 55-plussers zijn gaan werken. Directeur Mark van Hoften zag al snel dat de krapte op de arbeidsmarkt zou gaan oplopen en zag potentie in oudere werknemers. Van de honderd medewerkers in zijn bedrijf zijn er twintig boven de 55 jaar. Acht hebben een kantoorfunctie en maar liefst twaalf zitten in de montage.

‘‘Ze hebben ervaring, zorgen voor rust, kunnen het werk goed overzien, hebben kennis en zijn communicatief vaak erg goed”, somt hij de voordelen van oudere werknemers op. “Ik denk dat veel werkgevers lange tijd onderschat hebben hoeveel kennis in deze groep zit.”

‘Laagste ziekteverzuim in 50+’

Bovendien vallen de risico’s van oudere werknemers volgens hem reuze mee. “Ons ziekteverzuim is het laagste in de groep 50+. Dit druist dus volledig in tegen het beeld dat vaak naar voren komt: dat ouderen vaker ziek zijn.”

Als die ouderen in de toekomst toch last krijgen van hun gezondheid, dan geeft het bedrijf een meer instruerende functie. “Bij projecten mogen ze dan de leiding op zich nemen, zodat ze niet meer al het zware werk hoeven te doen”, zegt hij nuchter. “Ze kunnen ook aankomend monteurs opleiden. Hier zijn ook regelingen voor”, vult hij aan.

Binnen een half jaar weer een baan
59 procent van alle bouwarbeiders vindt binnen een half jaar weer een baan. Dit gaat om alle bouwvakkers werkzaam in de ruwbouw, afbouw en ook voor schilders, timmerlieden en loodgieters. Bij hulparbeiders vindt 60 procent binnen een half jaar weer een baan en bij uitvoerders ligt dit percentage op 42 procent, iets lager, maar nog steeds hoger dan het gemiddelde cijfer in Nederland.

Afspraken over salaris

Wat het voor Van Hoften wel makkelijker maakt 55-plussers aan te nemen, is de regeling waar hij gebruik van maakt. Als hij werkeloze ouderen aanneemt, werken ze de eerste drie maanden met behoud van uitkering. Dan hoeft hij ze niet meteen te betalen en kan hij zien of ze geschikt zijn voor het werk.

Daarnaast betaalt de directeur ze niet altijd de volle pond. “We maken hier bij het sollicitatiegesprek goede afspraken over”, legt hij uit. “Veel ouderen vinden het helemaal niet erg wat minder te verdienen. Hun maandelijkse kosten zijn vaak lager omdat de kinderen uit huis zijn, hun hypotheek grotendeels is afgelost, dus het salaris is minder van belang. Ze willen wel erg graag aan het werk om de pensioenvoorziening op orde te houden.”

‘Graag nog een paar bij’

De directeur merkt ook dat ouderen de laatste tijd een stuk gewilder zijn. Eigenlijk vindt hij dat jammer, want dan kan hij ze niet allemaal meer krijgen. Hij zou best nog wat meer ouderen aannemen. “Jazeker, ik heb er graag nog een paar bij. Al moet niet mijn hele personeelsbestand 55-plus worden, want dan gaan ze allemaal tegelijk met pensioen”, lacht hij.

Ondanks de groeiende groep ouderen die weer werk vindt, is er nog altijd een groep 55-plussers die thuis zit, benadrukt Witjes. “Er zullen vast mensen zijn die dit lezen en denken: waar slaat dit op, ik zit al járen thuis?” Volgens hem is er ‘helaas’ nooit sprake van een 100-procent-verhaal. “Hoe langer je thuiszit, hoe lastiger het wordt om weer werk te vinden. Daarom is het ook van essentieel belang om binnen dat half jaar een baan te hebben.”

Wel weer als eerste eruit

Daarnaast liggen de oudere werknemers er ook als eerste weer uit als de krapte afneemt. “Leeftijd is de meest belemmerende factor om werk te vinden. Dat is altijd al zo geweest. Zodra de krapte weer afneemt, zullen werkgevers sneller kiezen voor jong personeel. Dan spelen factoren als ziekte en loon meer mee.”

Witjes hoopt dat bouwbedrijven net als Van Hoften Installatietechniek gaan inzien dat 55-plussers veel waarde toevoegen aan een bedrijf. En dat, zodra de krapte over een paar afneemt, de bouw niet weer ‘met een leger aan 55-plussers thuis zit’. “Misschien is het wensdenken, maar ik hoop dat de groep 55-plussers die nu weer werk heeft gevonden, zorgt voor een positief beeld. Zodat bouwbedrijven die ouderen straks niet wegdoen, maar juist behouden.”


Als 59-jarige een vast contract

Vera Nollen (59) is hoogopgeleid, maar toch verloor ook zij- net als veel andere 55-plussers- haar werk in de crisis. Vijf jaar lang zat ze thuis. Maar inmiddels heeft ze weer een baan.

Ze is nu in dienst bij Van Hoften Installatietechniek BV als EPA-adviseur, waarbij ze onder andere EPC-berekeningen maakt voor woningen. Ze kwam daar terecht via een proefplaatsing, een traject dat de uitkerende instantie heeft uitgevonden om oudere werknemers onder de aandacht te brengen van werkgevers, om ze een tweede kans te geven.

Ze heeft nu een compleet andere functie dan ze jarenlang heeft gedaan, maar ze is er erg blij mee.  “Het is geweldig dat Mark van Hoften ouderen een kans geeft”, vertelt ze. “Ik ben hier goed terecht gekomen, want ik werk nu in de installatiewereld, terwijl ik 27 jaar als bouwkundig tekenaar actief was. Door de applicatie van adviseur EPA-W heb ik mijzelf bij hen onder de aandacht gebracht. Fijn dat ze hier zo’n persoon net op dat moment nodig hadden. Ik bof!”, zegt ze blij. “Ik heb onlangs zelfs een vast contract gekregen.Welke 59-jarige kan dat nou zeggen?”

Voordat ze dat punt bereikte, was het flink aanpoten. Nadat ze in 2009 haar baan verloor als bouwkundig tekenaar bij een architectenbureau, zat ze maar liefst vijf jaar thuis. Die jaren waren zwaar. Ze deed diverse opleidingen, maar nog kon ze geen baan vinden. “In het begin had ik er nog wel vertrouwen in dat ik weer snel werk zou vinden. Ik had toch een hogere opleiding gedaan? Maar het continue moeten solliciteren was vreselijk.”

Per jaar stuurde ze wel 150 tot 200 brieven. En steeds werd ze afgewezen. Nooit kreeg ze de echte reden te horen, maar ze vermoedde wel dat het kwam door haar leeftijd. Of door haar geslacht. “En dan moest ik tussendoor ook steeds naar van die clubjes komen, om te oefenen met brieven schrijven, terwijl ik dat goed kan! Ik werd er depressief van. Je zit niet voor je lol thuis hoor.”

Dat het voor werkgevers een risico is ouderen aan te nemen, snapt ze wel, maar het beeld is volgens haar wel vertekend. Dat 55-plussers per definitie veel verdienen is echt niet altijd zo, zegt ze, zij verdiend zelf helemaal niet een topsalaris. Ook het idee dat ouderen sneller ziek zijn, klopt voor geen kant, is haar mening. “Ik ben zelf nooit ziek. Ik heb zelf het idee dat ouderen minder vaak ziek zijn.”

Nollen is nu 59 en zit prima op haar plek. “Ik ervaar het als een gunst om bij te dragen aan de verduurzaming van Nederland.” Tot haar 67ste houdt ze dit wel vol. “Laat mij maar lekker hier zitten hoor, ik heb het erg naar mijn zin.”


Tien keer per week solliciteerde timmerman Ben

Soms wel tien keer per week. Zo vaak solliciteerde timmerman Ben Sibbing in de periode dat hij werkeloos was. Van bouwvakker tot schoonmaker, overal reageerde hij op. Het maakte hem niet uit wat voor werk hij kreeg, als hij maar werk had. Inmiddels is zijn doorzettingsvermogen beloond en heeft hij weer een baan.

Helemaal onverwachts was het niet voor Sibbing, dat hij een paar jaar geleden werkeloos werd. Het natuur- en steenbedrijf waarvoor hij werkte, hield ermee op. Niet omdat het failliet ging, maar omdat de baas met pensioen ging. “Eigenlijk zou zijn schoonzoon het overnemen, maar dat ging toch niet door.”

Dus toen stond hij alsnog op straat. Een vreemd gevoel voor Sibbing, want vanaf zijn achttiende had hij altijd, dag in dag uit, gewerkt. Opeens zat hij in een situatie waarin zijn leeftijd hem parte speelde. Nadat hij een half jaartje had gewerkt bij een ander bedrijf, waar hij er weer snel uitlag, omdat het niet klikte, begon het sollicitatieproces. Op elke functie die hij tegenkwam solliciteerde hij. Op schoonmaakbaantjes, in de supermarkt. Maar nergens kreeg hij een baan.

Soms kreeg hij letterlijk te horen dat hij te oud was. Het frustreerde Sibbing enorm. En zorgde voor veel stress.

Maar hij had geluk. Hij kon aan de slag bij zijn buurman, die net een bouwbedrijf was begonnen: Hét Bouwbedrijf. Eigenaar Siebe Martijn neemt alleen mensen aan die moeite hebben met het vinden van werk, zoals ouderen en Wajongers. Sibbing paste perfect in dat plaatje.

Sibbing werkt nu als timmerman en volgt ook een opleiding daarvoor. “Het werk is erg leuk en ook nog eens een stuk makkelijker vol te houden. Voorheen moest ik wel eens steen van 300 kilo aan een gevel hangen. Dat is er nu niet meer bij.”

Ook zijn situatie thuis is verbeterd. “Het is weer wat rustiger”, lacht hij.

Reageer op dit artikel