nieuws

Cor boerde goed als zzp’er, tot hij van het dak af viel: ‘mijn verzekering had een einddatum’

bouwbreed Premium 6536

Cor boerde goed als zzp’er, tot hij van het dak af viel: ‘mijn verzekering had een einddatum’
HEESCH - Cor van Uden is getroffen door een ongeval tijdens zijn werk als zelfstandige, foto's op de Huka en in de werkschuur van zijn bedrijf Jean Pierre Reijnen

Hij was zelfstandig en snel, nu zit hij in een rolstoel. Hij betaalde tonnen aan premies, maar juist toen hij het zo hard nodig had, was er voor hem geen vangnet. Steeds meer zzp’ers in de bouw lopen onverzekerd rond. Niet omdat ze zich niet willen indekken tegen risico’s, maar omdat ze volgens verzekeraars zelf een te groot risico vormen. Minister Koolmees wil er iets aan doen, maar voor voeger Cor komt elke oplossing te laat. “Ik had mijn geld beter in een oude sok kunnen stoppen.”

Te duur, te risicovol, kies maar een andere baan…Verzekeraars verzekeren geen bouwvakkers, timmermannen of stukadoors van zestig jaar of ouder. Al betaal je je hele leven ‘fikse’ premies. De polis eindigt als je zestig bent. Soms eerder al trouwens. Soms is de houdbaarheidsdatum van je lifeline al verstreken als je 58 kaarsjes hebt op je verjaardagstaart. Of 57.

Schrijnend? Het is keihard aan de hand. “En iedereen kijkt de andere kant op”, luidde Zelfstandigen Bouw begin vorige maand de noodklok (zie kader). “En het probleem wordt groter en groter.”

“Risico’s horen nou eenmaal bij ondernemerschap”, hoor je mensen zeggen. “Moet je maar geen zzp’er worden.” Ondernemer Cor van Uden uit Heesch (62) denkt daar net even iets anders over.

Twijfels bij Cor

Cor was tot voor kort een snelle, en vakbekwame voeger, al zegt hij dat zelf. Tegenwoordig ziet zijn wereld er volstrekt anders uit. De snelle motor moest hij verruilen voor een rolstoel en van voegen komt niets meer terecht. Ja invoegen.

Cor raakte verlamd op 60-jarige leeftijd, viel van het dak en zag veel van zijn gespaarde geld opgaan aan noodgedwongen verbouwingen aan zijn woning en een speciale auto.

Eigenlijk wilde Cor zijn verhaal niet delen met Cobouw. Cor wil namelijk niet zeuren of zielig doen, Cor wil door.

Cor in zijn woonkamer.

Na langer aandringen doet Cor toch zijn verhaal. Hij wil andere zzp’ers waarschuwen: “Stop je geld in een oude sok zolang de overheid niets doet.” Onder het mom van: “Voor ons is het leven nooit meer gewoon.”

Zomaar een dag in juli. Of: de voegers van Oss

Daar ligt hij dan. In een vrijwel verlaten woonwijk in Berghem. Berg hem? Nou liever niet. Daarvoor vindt hij het leven te mooi. Daarvoor houdt hij te veel van zijn vrouw en kinderen, van motor rijden en van zijn werk.

Hoe laat zou het eigenlijk zijn? Half tien, schat Cor, afgaande op het straatbeeld. De meeste mensen zullen nu aan het werk zijn. Of liggen op het strand.

Dat zou hij ook wel willen. Onder de zon, cocktail in zijn hand, luieren. Niets van dat alles. Cor van Uden, 60 jaar, voeger en gevelspecialist, ligt op een dak. Het is hartje zomer, 18 juli 2016 om precies te zijn en Cor ligt op een dak. En niet voor zijn lol, al schijnt de zon. Cor ligt hier, omdat hij zojuist is gevallen. Hij denkt zelfs dat dit het einde is.

Tien minuten. Zolang ligt hij hier zeker al. Alsof hem niets bespaard blijft. Laatst had hij ook al een hernia, hij is er nauwelijks van bekomen.

Geen enkel gevoel in lijf en ledematen. Cor kan zich niet bewegen. Hij zou iemand moeten bellen. Iemand moeten waarschuwen. Maar de mobiel zit in zijn zak en hij kan er niet bij, al zou hij erbij kunnen, Cor kan niets.

Zelfstandig zonder personeel? Zelfstandig zonder portie geluk zul je bedoelen.

Onder de foto gaat het verhaal verder

De foto’s van opdrachten in de werkkamer van Cor

Zijn gedachten malen. Hoe is hij hier beland? Zijn vader was voeger, zijn oom was het, hij werd het. Ze waren een begrip vroeger. De voegers van Oss, dan wist iedereen in Oss wel over wie dat ging.

Longen zonder longinhoud

Met de paplepel ingegoten. Voegen zoals alleen echte voegers dat kunnen. Cor had het in zijn vingers, heeft het in zijn vingers, nu kan hij die vingers niet bewegen.

Molens en monumenten. Cor knapte ze op. De vergeelde foto’s in zijn werkkamer bewijzen dat hij er trots op is. En zijn bedrijf groeide als kool.

Tot 1985. Toen besloot hij als zelfstandig ondernemer door te gaan. Het scheelde een hoop gedoe. Gewoon iedere week op nul beginnen en op jezelf aangewezen. Het gevoel van vrijheid. Daarom werd hij zzp’er; minder verantwoordelijkheid, minder risico’s.

Zie hem hier liggen nu. Zelfstandig zonder vangnet. Tot nu toe was het een succesverhaal. Nu ligt hij op een dak, in een Brabants plaatsje, na een val van 2 meter tachtig. Precies op de kruin van zijn hoofd.

Help, wil hij roepen, maar krijgt er geen geluid uit. Zijn nek en borstbeen zijn gebroken, longen zonder longinhoud.

De polis van Cor met de daarin genoemde einddatum

Help, roept hij dan zachtjes. Er blijkt toch iemand thuis. Het is de dochter van de familie. Het twaalfjarige meisje is zijn redding. Na zeker vijftien minuten roerloos kijken naar wolkjes, op een bed van dakbekleding. Zacht geïsoleerd, dat wel. “Haal hulp, bel 112”, zegt Cor.

Scheuren

Stofvrij stralen, sandwashing en scheurherstel. Zal deze zestigplusser ooit nog kunnen doen, waar hij zo goed in was? Dit was de laatste klus voor zijn vakantie. Die zal hij sowieso moeten skippen.

Hulpmannen in blauwgele pakken. Hup de ambulance in. Plankgas naar het ziekenhuis. Daar heeft hij geen moeite mee, met snelheid. Niets voor niets noemen ze hem ook wel speedy. Hoe sneller hoe beter. 300 kilometer per uur op de motor in Duitsland, hij draait er zijn hand niet voor om. “Pas toch op”, zei zijn vrouw. Maar nooit vloog hij uit de bocht.

Oen. Gevallen over een ontluchtingspijpje van hooguit 10 centimeter hoog. Hoe vaak gebeurt dat nou? De Staatsloterij win je nog eerder.

Het schiet door zijn hoofd. Ik ben niet meer verzekerd. Sinds een paar maanden, ben ik niet meer verzekerd. Tonnen heb ik al betaald. Maar kort voor zijn zestigste stopte hij daarmee. 800 euro per maand!

Het had niets uitgemaakt. Zijn polis liep hoe dan ook af op zijn zestigste. Nu is hij die leeftijd al gepasseerd. En voor de verzekeraar besta je dan in feite niet meer: te duur. Te link. Onverzekerbaar.

Nooit meer gewoon. Door die tuimeling van toen, kan Cor nooit meer zelfstandig plassen of drie biertjes drinken. Door die val van toen, zit hij tegenwoordig in een rolstoel, en op de rolstoeltribune bij PSV. Door die val van destijds hangt er in 2018 bij zijn voordeur een bordje: wacht even na de bel, Cor is niet zo snel.

Cor liet zijn huis aanpassen, het kostte hem een vermogen. Het geld was voor zijn oude dag bedoeld, hij moest het eerder aanwenden.

Keerde de verzekering dan niets uit? Nee dus. Cor had zijn ‘einddatum al bereikt’. “Tonnen was ik kwijt aan die verzekering. Ik had het beter in een oude zak kunnen stoppen. Of dit een groot probleem is in Nederland? Dat weet ik zeker. Ik ken zzp’ers die echt niet zoveel opzij zetten als ik deed. Als hen iets overkomt…”


‘De keerzijde van 100.000 zzp’ers in de bouw’

Kort na de zomer interviewde Cobouw Maarten Post van ZZP Nederland. Hij vertelde over de keerzijde van het groeiend aantal zzp’ers in de bouw, naar schatting ruim 100.000. Post stelde dat er duizenden noodgedwongen zzp’ers zijn. Zij kwamen in de crisis op straat te staan en zouden werken voor allerlei louche koppelbazen en uitzendbureaus tegen hongerloontjes, onverzekerd en zonder pensioenopbouw.

Maarten Post. Voorzitter Stichting ZZP Nederland. Foto: Suzanne van de Kerk

GroenLinks en 50PLUS stelden naar aanleiding van het artikel Kamervragen aan minister Koolmees. “Schijnzelfstandigheid is lastig te onderzoeken”, reageerde Koolmees en cijfers heeft hij niet. Wel wijst hij op een eerder onderzoek. Daaruit zou blijken dat ‘slechts 3 tot 5 procent’ nep-zelfstandig is. Om een beter beeld te krijgen van de tarieven en kenmerken van zzp’ers start het kabinet een onderzoek.


Oudere zzp’er massaal uit AOV-verzekering

Begin oktober becijferde Zelfstandigen Bouw dat het aandeel zelfstandigen in de bouw met een AOV-verzekering in de afgelopen 8 jaar meer dan is gehalveerd. De belangrijkste oorzaak is dat verzekeraars weigeren mensen met een zwaar beroep te verzekeren boven de 60 jaar.

Duizenden vakmensen zijn hierdoor tegen hun wil onverzekerd. Zelfstandigen Bouw startte een petitie en haalde het landelijke nieuws. Ook Cobouw schreef erover.

Wouter Koolmees, Minister van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid hoopt nog dit jaar met een oplossing te komen

In reactie op de zorgen van Zelfstandigen Bouw reageerde het Verbond van Verzekeraars dat er weinig aan het probleem te doen is. “Omscholen is misschien een beter plan.” Minister Wouter Koolmees van Sociale Zaken zoekt een oplossing, schreef hij begin deze maand in een brief aan de Tweede Kamer. Hoever het daarmee is staat, is onduidelijk.


Meer persoonlijke verhalen in Cobouw

Hennie en Bertus snakken naar het einde: ‘bouwvakkers worden geen tachtig’

 

Dit is Haiko, één van de twintig bouwdoden in 2017

veiligheidsadviseur in de bouw

Inspecteur Michel ziet veel bouwongevallen: ‘weer eentje gevallen, weer eentje vingers afgezaagd, daar baal ik van’  

Van timmerman naar veiligheidscoördinator

Aron overleefde een zwaar bouwongeval: ‘wat mij overkwam, wil ik anderen besparen’

 

Reageer op dit artikel