nieuws

Huisvesting Merosch: van stinkende gymzaal naar all the way duurzaam

bouwbreed 706

Huisvesting Merosch: van stinkende gymzaal naar all the way duurzaam

Het begon met opknappen van oude wasmachines. Nu geeft Ronald Schilt oude gebouwen een tweede leven. Zo ook een oude sporthal uit 1955 in Bodegraven. De gemeente gaf er geen stuiver meer voor, anno 2018 gaat het echter weer door als gasloos en hip kantoor. “Duurzamer dan dit, kan niet.”

Genomineerden

Cobouw reikt op 21 november de Cobouw Awards uit. In totaal negen genomineerden in drie verschillende categorieën maken kans. In de categorie Beste Werkgever zijn dat: Constructif, Mourik en Heembouw. In de categorie Beste Product gaat het om XblocPlus, EverUse en PlasticRoad. En in de categorie Meest Duurzame Project: Q0 Amsterdam, Merosch Bodegraven en NOM Best. Komende weken laten we de genomineerden aan het woord. Vandaag: Merosch Bodegraven.

Opgegroeid op een boerderij is Ronald Schilt (48) zijn hele leven in de weer met duurzaamheid. Rentmeesterschap is voor hem a way of live. “Toen ik twaalf was, knapte ik al oude wasmachines op”, lacht hij in de voormalige sporthal in Bodegraven.

Dat kan ook niet missen. De gekoesterde gegoten gymzaalvloer (met gele, blauwe en rode strepen die de afmetingen van sportvelden markeren), het uitnodigende, hellende klimrek tegen de muur, en de rondslingerende voet- en basketballen verraden dat hier tot een paar jaar terug nog flink werd gerend en gezweet.

Maar de hal uit ‘55 kwam tijdens de crisis leeg te staan. Buitenspel. Genomineerd op de slooplijst.

Op de slooplijst?, nee toch, dacht Schilt, dit wordt ons nieuwe kantoor. Koeling in de wanden, zonnepanelen op het dak, isoleren met minerale wol, gasloos maken, met warmtepompen, gebalanceerde ventilatie, vloerisolatie, en dit gebouw kan er weer jaren tegenaan…

Toen hij voor zichzelf begon in 2008 hoopte hij al op dit soort opdrachten waar hij van droomde. Maar deze was anders. Deze opknapbeurt, deze metamorfose van een oud gebouw, midden in een woonwijk, tot een spick en span kantoorpand dat zeker weer 60 jaar mee moet, was voor hemzelf, voor zijn bedrijf en 15 medewerkers. De aannemers hebben het geweten. “We zaten al in Bodegraven, maar we wilden een karakteristiek pand verbouwen, juist om onze klanten ook te laten zien wat er allemaal mogelijk is op het gebied van verduurzaming.”

‘Labell G, een oude stinkende gymzaallucht’

Die liefde was niet direct wederzijds: “Moet ik hier werken”, dachten collega’s, “label G, een oude stinkende gymzaallucht…” Schilt keek door die ‘troep’ heen. Hij zag vooral een mooie basis die in 1955 al was gelegd: “Dit is niet zomaar een vierkante doos, maar een mooi ontworpen pand dat bouwkundig op goede benen staat. Dankzij die cruciale randvoorwaarden konden we het circulair renoveren.”

Vier ton. Dat kostte de verbouwing. Niet veel, vindt Schilt. “Voor nieuwbouw was ik hetzelfde kwijt geweest. Maar dit heeft veel meer waarde en historie. Oude dames met een rollator, die hier zelf ook nog gegymd hadden, keken tijdens een open dag hun ogen uit.”

Zelf kostte het hem vooral bloed, zweet en tranen. Een van zijn zonen trommelde vrienden op. Ook zij hebben er uren aan meegewerkt. “Kinderarbeid? Nou nee. Ze waren oud genoeg en met wat ik ze daarvoor betaalde, hoef je echt geen medelijden met ze te hebben.”

‘Hier laten we zien dat duurzaamheid kan en dat het gaaf is’

Hij is trots. Al viel de hoeveelheid asbest die er in de sporthal zat, tegen. Al waren er bezwaren van bewoners over de parkeerdruk die in de straten zou ontstaan. “Maar de meest fanatieke bezwaarmaker is nu de beste bewaker van ons pand”, verzekert Schilt. Er was ook vertraging, en de klus werd duurder, maar het fysieke visitekaartje van Merosch maakt van de eigenaar vooral een blije man. “Hier laten we zien dat duurzaamheid kan en dat het gaaf is. Elke keer weer kijken bezoekers hun ogen uit. Ik durf ook wel te zeggen, dat dit weer nieuw werk oplevert.”

Wat kan hij zich ergeren aan al die ‘achterhaalde’ bezwaren tegen gasloos bouwen. “De meerkosten zijn misschien aanzienlijk, ze verdwijnen in de marges als je op het juiste moment aan de slag gaat met een ouder pand.” Hij denkt terug aan die wasmachines. Hij kocht ze voor tien gulden en verkocht ze voor het 35-voudige. Honderden kreeg hij eraan de praat.

All the way duurzaam. Van wasmachine tot sporthal. Zorg dragen voor mens en natuur is zijn drijfveer. “Wat we nu doen met de planeet kan en mag niet.”


Cobouw Awards Event

Reageer op dit artikel