nieuws

Nieuw anker helpt Van Wijnen uit de brand bij hotelpand met bollenvloeren

bouwbreed Premium 2825

Nieuw anker helpt Van Wijnen uit de brand bij hotelpand met bollenvloeren

Met een nieuw anker kunnen bollenvloeren alleen van onderaf worden versterkt. Een slimme huls zorgt dat de geïnjecteerde lijm alle lucht verdringt waardoor de verbinding twee keer sterker blijkt dan gedacht. Van Wijnen is er flink mee geholpen bij de bouw van het Postillion hotel in Amsterdam.

Ze knepen hem wel vorig jaar september na de publicatie van de onderzoeken van Hageman en TNO over de instorting in Eindhoven. Bollenvloeren met een positief moment op de plaatnaden hadden zij ook, realiseerden ze zich bij ontwikkelende bouwer Van Wijnen. Te weten bij het Postillion hotel in Amsterdam-Oost. Bij de onderbouw van de 65 meter hoge hoteltoren in aanbouw waren Bubbledeck vloeren toegepast die vierzijdig waren opgelegd. Met flinke momenten op de plaatnaden.

De bollenvloeren van het Postillon-hotel voor ze werden afgestort

Ze vroegen Bubbledeck een berekening uit te voeren. Dat kostte wat geld, maar een paar maanden vertraging met opleveren leek adjunct directeur Egbert Verweij ook geen goed idee.  Daarna was extra onderzoek nodig van hoofdconstructeur Van Rossum. Het was inmiddels december en het eerste pand met verdachte bollenvloeren, het Voorzetgebouw in Utrecht, was succesvol versterkt. Met een doorsteekanker dat van boven naar onder dwars door de vloer werd gestoken en breedplaat en stortlaag naar elkaar trok. Omdat de dekvloeren van het Postillion nog niet waren afgewerkt leek dat hier ook een goede optie. De werking van het anker is immers gemakkelijk aan te tonen en leidt nauwelijks tot discussie onder constructeurs. De hars wordt via een speciale ring van onderaf geinjecteerd en als aan de bovenkant de lijm naar buiten stroomt is het duidelijk dat alle lucht verdrongen is en dat het injecteren kan stoppen. Een uur later, als de hars bijna is uitgehard wordt het anker met een momentsleutel op spanning gedraaid.

Stempels namen gevaar in bouwfase weg

Rond die tijd nam ook Bouw en Woningtoezicht contact op met Van Wijnen. “We hadden alle voorbereidingen getroffen en hadden een antwoord op alle vragen”,  stelt senior werkvoorbereider Raymond Overvliet tevreden vast. “We konden aantonen dat er in de bouwfase geen instortingsgevaar bestond, ook omdat we op een paar plekken stempels hadden geplaatst. Bovendien  waren we al dichtbij een definitieve oplossing met behulp van die doorsteekankers waarmee na het Voorzetgebouw inmiddels ook het Noma house op de Zuidas was versterkt. We moesten alleen nog voor een paar plekken oplossingen bedenken waar we niet van de bovenkant bij de vloer konden, zoals bij de toeritten van de parkeergarage en bij twee ruimten waar de installaties al waren geplaatst.”

De oplossing met de strips die alleen van onderaf worden verankerd, zoals bij het Rotterdamse Polakgebouw, leek bij het Postillion hotel geen soelaas te bieden. Terwijl over de bollenankers zoals die bij gebouw X in Zwolle zijn gebruikt nog flinke twijfels bestaan.  Veel constructeurs vragen zich af of er geen gevaar bestaat dat er beweging in de ankers komt, door gebrek aan hechting tussen het kunststof van de bol en de mortel  waarmee hij wordt gevuld.   Daarom werd de leverancier van de doorsteekankers, B+BTec gevraagd om een oplossing te zoeken die alleen van onderaf kon worden aangebracht. Ondertussen zetten de specialisten van Interboor Midsland de posities uit van alle doorsteekankers die sowieso nodig zouden zijn. Dat bleek nog een tijdrovende klus. Om de positie van de naad naar de bovenkant van de vloer door te zetten werd hij van onder naar boven doorboord, steeds bij de uiteinden van de naad. Maar dat was nog niet voldoende voor het bepalen van de precieze positie van de wapening. Verweij: “Dat luisterde nauw omdat die onder geen beding mocht worden doorboord. Anders zou het middel erger kunnen zijn dan de kwaal.”

Om de precieze ligging van de wapening te bepalen werden sommige bollen aan de bovenkant vrij gehakt.

De ligging van de wapening strookte in de praktijk namelijk niet op de centimeter nauwkeurig met de tekeningen. Soms had bij de productie een korf een zetje gekregen en lag de bollenrij wat scheef.  De exacte ligging van de bollen werd daarom bepaald door de bovenkant van een paar bollen vrij te hakken. Ook weer steeds bij de uiteinden van een naad. Daarna werd alles nogmaals met een nauwkeurige betonscanner nagemeten. Op de onderste vloeren van het hotel in aanbouw zijn de sporen van al die verschillende ingrepen en metingen nog goed zichtbaar. Overal zijn stippen en kruizen getekend. En de geplaatste ankers liggen bijna nergens mooi in een rechte lijn, maar zwabberen vaak wat, om de wapening te ontzien.

3500 doorsteekankers waren nog niet voldoende

In totaal bracht Interboor op die plekken afgelopen weken zo’n 3500 doorsteekankers aan. Het boor- en ankerbedrijf werkte daarbij met een holle boor zodat de medewerkers aan de hand van de kernen konden controleren of ze niet per ongeluk toch wapening hadden aangeboord. “Meestal voelen ze dat wel tijdens het boren, maar dit leverde een extra controlemogelijkheid op”,  benadrukt werkvoorbereider Overvliet. “Was er toch wapening geraakt dan namen we direct contact op met de hoofdconstructeur die voor die plek een specifieke oplossing bedacht.”

Een medewerkers van Interboor Midsland brengt doorsteekankers aan

Bleven dus over die paar plekken in installatieruimtes en bij de inrit van de parkeergarage waar Interboor er van boven niet bij kon. In totaal waren daar ook nog zo’n 200 ankers nodig, waarvoor B+BTec inmiddels een oplossing had gevonden. Die bestaat uit het boren van een gat van rond 14 of rond 18, afhankelijk van de dikte van de vloer, dat vervolgens aan de onderkant breder werd uitgeboord. Zo onstaat ruimte voor het plaatsen van een speciale huls.  Maar eerst gaat er een lijmcapsule in de bovenkant van het boorgat,  waarmee de ankerstang wordt vastgezet. Als die na een uurtje is uitgehard wordt de huls geplaatst en wordt door een speciale sferische ring de hars geinjecteerd. De huls fungeert daarbij als een soort overstort die er voor zorgt dat de epoxyhars alle lucht uit het gat verdringt, terwijl er dus alleen  van onderaf wordt gewerkt.

Een doorgezaagd monster laat zien dat de hars van het rab-anker alle lucht verdrijft

 

Tests in het laboratorium van B+BTec hadden al uitgewezen dat het principe goed werkt. Een doorgezaagd monster laat haarfijn zien dat de hars overal komt. Ook bij het Postillion-hotel was plek voor een paar praktijkproeven. Daar bleek het anker bijna twee keer zo sterk dan gedacht. In plaats van bij de berekende 4,5 ton begaven de ankers het pas bij 7,5 ton. Ze bezweken bovendien niet op de lijmverbinding maar op het staal dat ging vloeien. Dat zei Verweij en Overvliet genoeg en overtuigde ook Van Rossum en Bouwtoezicht.

Eén man met hoogwerker kan het RAB anker plaatsen

Dat het inboren, met een boorstatief vanaf een hoogwerker iets lastiger is, wordt volgens de mannen van Van Wijnen goed gemaakt doordat het nieuwe anker, RAB anker gedoopt,  door één man kan worden aangebracht.  Terwijl voor het doorsteekanker minimaal twee man nodig is en in de praktijk vaak zelfs drie. Daarmee is het RAB anker een concurrerende oplossing die op veel meer plekken kan worden toegepast. De beschikbare testresultaten liegen er niet om.

Van Wijnen zit nog wel met de kosten in haar maag. Verweij: “We hebben het zekere voor het onzekere genomen en op basis van de adviezen van Hageman en Bouw en Woningtoezicht gedaan wat werd voorgeschreven. De kosten zijn voor ons inmiddels flink opgelopen en hebben we nog nergens kunnen verhalen. Maar daar worstelen natuurlijk meer partijen mee. Het laatste woord over de breedplaatvloerenkwestie is  nog niet gezegd. Niemand weet hoe groot het probleem nu echt is. Wij horen ook de geluiden in de media dat er in Eindhoven meer is mis gegaan dan dat de naden van de bollenvloeren te glad waren. Net als iedereen hopen we dat het onderzoek dat de OVV dit najaar naar buiten zegt te brengen uitsluitsel biedt. Dan moet duidelijk worden waar we staan en wie uiteindelijk voor de kosten gaat opdraaien.  Voorlopig zijn we tevreden over het proces waarin we in nauwe samenwerking met constructeur, toeleveranciers, onderaannemers en de opdrachtgever snel een oplossing hebben gevonden.  Dat je vloeren alleen van de onderkant kunt versterken, waardoor de bovenkant onaangetast blijft, is bijzonder. Dit kan uitkomst bieden bij veel in gebruik zijnde gebouwen met bollenplaatprobleem.”

 

 


 

Verheven boven elke discussie  

“Voor Postillion Hotels waren veiligheid, zekerheid en snelheid de belangrijkste criteria” meldt Thijs Merks, commissaris bij de hotelketen. “Omdat er nog veel onbekend was over de problematiek moest er een oplossing komen die boven iedere discussie verheven zou zijn. De veiligheid van onze medewerkers en onze gasten mag sowieso nooit in het geding zijn. Maar we zaten vrij kort voor de oplevering van het project en de eerste reserveringen waren al gemaakt, zodat vertraging een vervelende en ook kostbare zaak zou zijn geworden. We zijn blij dat er nu een kwalitatief hoogwaardige en vrijwel onzichtbare oplossing is gevonden.”

 

Reageer op dit artikel