nieuws

‘’Werk je hard, krijg je blauwe envelop. Alsof je je hebt misdragen’

bouwbreed Premium 4287

‘’Werk je hard, krijg je blauwe envelop. Alsof je je hebt misdragen’

Kale kop. Geboren met een zware stem. Zo omschrijft de 52-jarige Marc Bohle zichzelf. Hij is directeur van een Amsterdams bedrijf dat gevels restaureert. “Het grootste probleem? Gebrek aan vakkrachten.”

Marc Bohle(52) heeft een gevelrestauratiebedrijf in Amsterdam. Twaalf man in dienst. ‘Ambachtelijk vakwerk’ prijkt op de ‘gevel’ van zijn website. En hij zeilt graag.

Monumentale gevels restaureren, daar is zijn bedrijf goed in. En net zoals bij zeilen, draait het bij restaureren om details. Golfjes op het water, tegenover zon of vrieskou op de bouwplaats.

“Buiten de weersomstandigheden gaat het goed met ons bedrijf”, zegt Bohle als we hem bellen, half februari. Het vriest. “Nu kunnen we buiten weinig doen. We kunnen de materialen niet verwerken. Metselen en voegen met water gedragen producten.”

Liefde voor het vak

Niet kunnen werken, wel kunnen werken. Het is als eb en vloed. Met de huidige omzet van tussen de 2 en 3 miljoen euro zit het wel goed. Maar de afgelopen jaren waren niet best. Klanten raakten failliet, dat bracht hem kopzorgen. Nu het weer meezit, en de wind anders waait, zijn de zorgen niet voorbij. Nu is de vraag: hoe krijgt hij het werk gemaakt?

“Waar te weinig aandacht voor is in de bouw? Voor de prijs-kwaliteitverhouding”, reageert Bohle zonder aarzeling. “Er is te weinig passie voor het vak. Te weinig liefde bij opdrachtgevers om monumenten te behouden.”

De aanvragen stromen binnen, daar ligt het niet aan. Wat pas echt nijpend is? Het gebrek aan personeel. Bohle: “In ons vakgebied, is dat met stip het grootste probleem.”

Geldzorgen zijn er ook, ondanks de betere tijden, ondanks de stroomversnelling op de markt. “Te lang blijven facturen liggen. Zelf heb ik daar gelukkig niet zo veel last van. Ik neem de meeste projecten zelf aan en ben selectief met wie ik samen optrek. Nu het aanbod aantrekt, is het ook makkelijker om redelijke betalingsafspraken af te dwingen.”

PvdA-politicus

Over geld gesproken. Twee jaar loon doorbetalen bij ziekte is volgens Bohle “echt een te kostbaar fenomeen”. Hij ondervond dat aan den lijve. Tijdens de crisis moest hij mensen laten gaan. Nu krijgt hij ze niet zomaar weer terug.

De vakman ziet prutswerk om zich heen. Bijt zich nog altijd stuk op lage marges. Kan de regering soms iets doen? “Ja”, meent Bohle. “Maar of ze wat gaat doen?”

“Ik mis het mkb-geluid in Den Haag. Met de Aannemersfederatie ondernamen we van alles om de positie van het mkb te verbeteren. Een PvdA-politicus begreep onze boodschap. Twee maanden later ‘verdween’ deze persoon uit de politiek.”

Hij zucht.
“Eigenlijk is het kabinet te laat. Tijdens de crisis had de regering meer moeten sturen en bijsturen. Tijdens de crisis had de regering moeten roepen; bouwen is leuk. En ze hadden nooit alle opdrachten moeten intrekken.”

6000 manuren

Hij hoopt op een meer flexibele cao. En de instroom moet omhoog. “Dat is van landsbelang. Voor je weet, heb je een weer enorme woningnood. En de voorraad huizen allemaal nul op de meter krijgen, lukt ook niet als je onvoldoende capaciteit hebt.”

Bohle pakt (natuur)stenen buitenschillen aan. Van stadhuizen tot aan hotels. “Soms wel 6000 manuren per project. Allemaal voeg en metselwerk. Het mooiste project? Ik heb een foto van voor en na. Dan geloof je niet dat het gebeurd is. De mooiste reacties zijn dat niemand ziet dat we aan het werk zijn geweest. Dat is de kunst van ons vak.”

Onzichtbaar vakmanschap. Zo restaureren dat je het monument in ere laat. Was het mkb een monument, dan zou Den Haag daar ook wel wat meer zorg voor mogen hebben.

Bohle. “Heel veel ondernemers werken hard en doen hun stinkende best. Maar uiteindelijk wordt dat beloond met een mooie blauwe envelop aan het einde van het jaar. Alsof je je hebt misdragen.”

Op een dag verkoopt hij zijn bedrijf misschien. De opvolging is nog wel “een dingetje”.

“Zijn motto? Niet werken maar toch geld verdienen. Jammer genoeg lukt dat niet. Nee hoor, grapje. Zorg dat je blij bent en gelukkig.”


Eerdere bouw-interviews en mkb-verhalen

Het mkb is de motor van de Nederlandse economie. Maar de motor hapert, waarschuwen ondernemers al jaren. Personeelstekorten en vergrijzing vergroten de problemen. En zijn er eigenlijk wel opvolgers? Cobouw interviewde zes mkb-directeuren in de serie ‘de vergeten mkb’er’. Dit is het vijfde interview. De komende twee volgen binnenkort.

De slapeloze nachten van een mkb’er
Hendrik Jan Blomberg: ‘Bouwen is zwaarder dan Elfstedentocht’

Hendrik Jan Blomberg op de Weissensee: “Ik moet wel fit zijn.”

Bert Boeijink: ‘Personeelstekort vereist militaire operatie’

Bert Boeijnk: kortere bouwopleidingen graag! Ik moet twee jaar wachten op een warmtepomp

Dick Singerling: ‘Met Rutte praten kostte me godsvermogen, maar het hielp niets’

Foto Ronald Bakker: Dick Singerling voor zijn bedrijf in het Amsterdasme Westelijk havengebied.

Metselbaas Wim Haverhals: ‘Metselaars vergrijzen in rap tempo’

Wim Haverhals loopt de vierdaagse van Nijmegen: ik moet wel fit blijven, ik werk hard

 

 

 

 

Reageer op dit artikel