nieuws

Isolatiegigant Pluimers: ‘Heksenjacht op gespoten purschuim is pure oplichterij’

bouwbreed Premium 6546

Isolatiegigant Pluimers: ‘Heksenjacht op gespoten purschuim is pure oplichterij’

Na een periode van stilte laait de discussie over de mogelijke gevaren van gespoten purschuimisolatie weer op. Meerdere ‘slachtoffers’ stellen dat ook gecertificeerde partijen, onder wie marktleider Pluimers, veiligheidsrichtlijnen overtreden. Bij Pluimers willen ze daar niets van weten. Een interview in Rijssen. “Alle kritiek komt uit dezelfde hoek.”

Veel grote huizen in Rijssen. Het is niet voor niets een bouwdorp. De gezinnen in de stad, waar de onlangs overleden Dik Wessels is begraven, bouwen hun eigen woningen.

Nee, ondernemen kunnen ze hier wel, getuige ook het verhaal van de familie Pluimers en hun isolatiebedrijf. Sinds de acute vraag naar energiebesparende maatregelen, vanwege de oliecrisis in 1973, is het familiebedrijf een grote speler op de markt van isolatie.

Sterker. Tegenwoordig mag Pluimers zich zelfs marktleider noemen in Europa. Onder het motto: “De heren die beter isoleren.”

Conflict

Ondanks zeer goede, politieke betrekkingen met Nederlandse Kamerleden, oud-ministers en Duitse bondskanselieren, is niet iedereen even blij met Pluimers. Het isolatiebedrijf dat vandaag de dag in handen is van Jenny Pluimers, weet zich verwikkeld in ten minste één al jaren durend conflict met ‘slachtoffers’ van gespoten purschuim.

Een gezin met twee kinderen, dat ‘noodgedwongen’ in een stacaravan woont, claimt dat bij een isolatiebeurt in hun ‘droomwoning’ grove fouten zijn gemaakt. Daar zouden ze zelfs chronische gezondheidsklachten aan hebben overgehouden.

Het verhaal van deze familie Morsink staat niet op zich. Meerdere slachtoffers zeggen tegen Cobouw, dat ze ziek werden van de gespoten purschuim, die in kruipruimten of spouwmuren, juist moesten zorgen voor een aangenamere en warmere woning. “Pluimers wordt in dat verband veelal genoemd”, meldden meerdere bronnen.

“Onzin”, liet Pluimers in een eerste reactie weten. Cobouw zocht de directie van het belaagde bedrijf, halverwege januari 2018 op in Rijssen.


Pluimers, missiemarktleider in 14 landen

Een industrieterrein. Veel vrachtauto’s met daarop: Pluimers. Een magazijn. Het kantoor. Jenny Pluimers ontvangt Cobouw met cake en koffie. Achter haar een levensgrote foto van haar ouders die het bedrijf ooit begonnen. “Maar toen waren ze nog een jaar of achttien”, verklapt Jenny onmiddellijk.

De rest van het gesprek, hoort ze vooral aan. Heel af en toe schrikt ze op. Bijvoorbeeld als Cobouw suggereert dat het vermoedelijk vooral lager opgeleide mensen zijn, die dag in dag uit, in krappe kruipruimten met maskers op hoofden en witte pakken aan, willen spuiten met purschuim.

 

Jenny Pluimers en Henk ter Harmsel (links)

“Respectloos”, vindt Jenny Pluimers. Uitlokking. Alsof het verwerken van purschuim minderwaardig werk is. “Mijn man heeft het ook gedaan. En mijn zoon en broer ook. Zij hebben nergens last van. En onze werknemers vinden het leuk en fijn om te doen. En u moet toch toegeven. Als er al iemand ziek zou moeten worden van het purschuim. Dan zouden dat toch mensen moeten zijn die daar dag in dag uit mee werken? Nooit hebben wij klachten van onze werknemers gehad.”

‘Veel energie in politieke betrekkingen’ 

PowerPoint. Het interview begint met een presentatie. Directeur Henk ter Harmsel vertelt over de geschiedenis en mooie plaatjes komen voorbij. ‘Het beste isolatiebedrijf van 2016’ bijvoorbeeld.

“En vanuit de politiek is er veel interesse in onze organisatie. Dat komt door onze aanpak. Overal zie je ons terug. En we stoppen ook veel energie in samenwerking met ministeries. Met één belangrijke missie: we willen Nederland verduurzamen.”

Het industrieterrein in Rijssen met het hoofdkantoor van Pluimers

Die politieke interesse in Pluimers kun je moeilijk tegenspreken. Als gasthoofdredacteur van Cobouw noemde oud-minister Stef Blok Pluimers een mooi voorbeeld van een bedrijf dat daadwerkelijk oog heeft voor de klant. En samen staan ze op een foto. CDA-Tweede Kamerlid Agnes Mulder bracht Pluimers ook bezoek. En Maxime Verhagen ook.

Goed in politieke betrekkingen. Groot geworden door purschuim, een populair, maar nog altijd discutabel twee-componenten-isolatiemateriaal. Over de stoffen daarin bestaat nauwelijks twijfel: die kunnen slecht uitpakken voor je gezondheid. Maar TNO, en andere onderzoeksbureaus zijn het er ook over eens dat je het prima kunt toepassen in woningen. Mits, je volgens de richtlijnen werkt.

Oud-minister Blok op de foto met Jenny Pluimers

Ter Harmsel. “Wij zijn in 14 landen actief. In tachtig samenwerkingsverbanden. Van Servië tot Gambia. En in het buitenland is gespoten purschuim onze corebusiness. Maar we doen ook aan energieopwekking met zonnepanelen en warmtepompen.”

Commercieel belang

Voor zover dat nog niet duidelijk was. Pluimers is een Europese autoriteit op het gebied van gespoten purschuim. En nogmaals. Een autoriteit met een missie: Nederland verduurzamen. Nee Europa verduurzamen. Zoveel mogelijk isoleren. “Uiteraard hebben we daarnaast een commercieel belang. We hebben 250 gezinnen te voeden.”

Verslaafd aan pur? Of zijn er ook nog alternatieven? Ter Harmsel laat een kistje zien met, vakjes en een glasplaatje ervoor. In dat kistje zitten monsters van verschillende ‘grondstoffen’ met isolerende eigenschappen. Van slachtafval tot aan gerecyclede luiers, van schelpen tot aan kalk.

“Overal staan we open voor. Maar het materiaal moet ook gezond zijn en functioneel. Wij hebben niet specifiek een voorkeur voor pur, wij denken gewoon praktisch. UF-schuim bijvoorbeeld komt er bij ons niet in.”

Henk ter Harmsel toont het koffertje met verschillende isolatiematerialen

“Nederland blijft achter als het gaat om isoleren”, wil Ter Harmsel nog kwijt voor het gesprek echt losgaat over regels die niet zouden worden nageleefd, over de ‘gevaren’, over mensen die zeggen dat ze ziek werden van hun pur-producten.

“Sinds de jaren tachtig blijft Nederland achter. Het werk van isolatiebedrijven is politiek gezien natuurlijk ook niet echt sexy. Dat is jammer. Soms heb je het gevoel dat je aan een dood paard trekt. In België is men goed met subsidies, en ook in Duitsland zetten ze in op zware maatregelen. De Duitser is sowieso milieubewust.”


‘Aanscherpen richtlijnen was niet nodig’

“Hoezo klachten met gespoten purschuim? Wij hebben de nieuwste technieken. Er komt geen mensenhand meer aan te pas.”

Zo ongeveer luidt kort samengevat de reactie van Pluimers op de ophef die mede dankzij Cobouw nu weer oplaait over gespoten purschuim. In een gemiddelde woning is de klus in twee uurtjes geklaard. Kosten? Zeg maar 2000 euro.

Cobouw schrijft erover. Spreekt met onderzoekers en mensen die zich slachtoffers noemen. Van particulier tot aan oud-verwerkers. Wat vooral opvalt is dat eigenlijk niemand weet of hardop kan aantonen, aan welke schadelijke stoffen mensen bloot komen te staan, als isolatiebedrijven zich niet aan de richtlijnen houden.

De SP stelde Kamervragen. De minister moet die vragen nog beantwoorden.

In Rijssen reageert met rustig. Gesteund door Jenny Pluimers en bedrijfsadviseur Henk Otten, wuift directeur Henk ter Harmsel alle kritiek op Pluimers en purschuim van tafel.

Flowbewaking

“Wij werken met flowbewaking sinds 2013. Dat betekent dat het nooit verschrikkelijk mis kan gaan met de twee componenten. Wij meten de verhoudingen en het mengsysteem slaat onmiddellijk uit, als die niet goed is.”

Nog een keer benadrukt hij de ervaring van Pluimers met pur. “We werken al dertig jaar met purschuim in 4000 tot 5000 Nederlandse woningen. En onze werknemers ook. Als er al iemand ziek van zou worden dan zijn zij het toch?”

Verwerkers dragen maskers en pakken. Bewoners niet. En als het misgaat, ervaren sommigen, dat ze soms maanden in de stank zitten. Onbeschermd.

“Onmogelijk”, pareert Ter Harmsel. Op verschillende manier neemt hij afstand van de “belachelijke beweringen” dat purschuim levensbedreigend is.

“Wij zijn het er helemaal niet mee eens dat er soms dingen zwaar fout gaan. Wij houden ons aan de richtlijnen. Maar heel eerlijk. Het aanscherpen van de richtlijnen (zoals bewoners adviseren tijdens en tot twee uur na isolatiebeurt de woning te verlaten en flinke afzuiging) in 2013, onder druk van minister Blok, was volgens ons niet nodig. Nooit zijn wij daar een voorstander van geweest. Maar als iedereen ze nodig vindt, dan houden we ons daar gewoon netjes aan.”


‘Zij jaagt mensen huizen uit’

Pluimers vindt het prima dat Cobouw aandacht besteedt aan het onderwerp. Kijk je verder, dan vindt het bedrijf de discussie vooral onzin. Ze hebben in Rijssen hun portie media-aandacht wel gehad. Purschuim gevaarlijk. In 2013 stonden de kranten er vol van. Het kwam op Nieuwsuur. En haalde zelfs het acht uurjournaal.

“En dat is toch best knap”, blikt Ter Harmsel cynisch terug. “Maar als we zo met elkaar om willen gaan, prima. Het is kennelijk ook een realiteit. Maar wij werden wel in één keer in een zwart daglicht gesteld.”

Jenny Pluimers mengt zich in het gesprek. “Dit is pure oplichterij. Als je goed kijkt, komt de kritiek steeds uit één en dezelfde hoek. Uit de hoek van Atie Verschoor.”

Atie Verschoor is als chemicus al jaar en dag in de weer met mensen die klachten kregen van gespoten purschuim. Ze werkt voor een speciale onderzoekseenheid Ecemed. In 2013 drong Verschoor aan op een verbod. Zo ver kwam het nooit. Zeer terecht, vinden ze bij Pluimers.

Atie Verschoor

“Zij haalt mensen naar zich toe en verdient er tonnen aan. En ze jaagt mensen met klachten hun woning uit. Stel jij bent slachtoffer. Dat is dan toch het laatste waar je op zit te wachten?”

Henk ter Harmsel valt Jenny Pluimers bij.

‘Over de ruggen van’

“Het ergste vind ik nog dat Atie Verschoor dat over de ruggen doet van mensen met klachten. Nogmaals, dat is oplichterij. Zij beweert, zonder enig bewijs, dat mensen ziek zijn geworden van gespoten purschuim en houdt mensen weg bij de het medisch protocol dat de industrie opstelde, met de overheid, en de GGD en onafhankelijke specialisten uit de medische wereld.”

Verschoor en de Stichting Meldpunt Purslachtoffers vertrouwen dat protocol niet. Juist omdat de industrie, met grote belangen, daarin investeerde. Bovendien weigeren slachtoffers zich tijdens de vereiste provocatietest opnieuw bloot te stellen aan de stoffen. Dan krijgen ze namelijk weer last van allerlei klachten.

  • Reactie Atie Verschoor

Verschoor laat in een reactie weten dat zij slachtoffers niet adviseert het protocol niet te gebruiken. “Ik wijs wel op de in literatuur beschreven risico’s van gespoten purschuim.” Daarnaast schrijft ze dat purisolatie schadelijk is. “De twee chemische mengsels die worden gebruikt bij het spuiten, bevatten diverse, voor de mens, giftige stoffen, waaronder de giftige, sensibiliserende isocyanaten. Deze stoffen dringen de woning binnen omdat de kruipruimte niet gasvrij is afgesloten van de rest van de woning. Hetzelfde geldt voor de spouwmuur.”

“Onbegrijpelijk”, vinden ze bij Pluimers.
“Die hele provocatietest wordt enorm opgeblazen. Het is echt niet levensbedreigend of zo. En als ze ontevreden zijn over dat medisch protocol, waarmee kan worden aangetoond of ze ziek werden van het purschuim, dan moeten ze zich wenden tot de overheid.


‘Wie eist, bewijst’

Ze willen bij Pluimers van geen kwaad weten. Zoveel is duidelijk. Ze houden zich aan richtlijnen, zeggen ze, al vonden ze het aanscherpen ervan in 2013 overbodig.

Dit verhaal staat haaks op de verklaringen van de slachtoffers. Dat is normaal bij geschillen.

“Wij nemen iedereen serieus die problemen ondervinden”, wil Ter Harmsel wel kwijt. Onmiddellijk voegt hij eraan toe.

“Wie eist, bewijst, zeggen wij.”

Precies op dat punt, stagneert deze discussie al jaren. Nooit hebben slachtoffers de relatie tussen pijn en pur kunnen aantonen. Er is al heel lang discussie over de grenswaarden. Bovendien meet niemand wat er vrijkomt tijdens een isolatiebeurt, als onverhoopt toch niet volgens richtlijnen wordt gewerkt.

“Waarom is dat nodig”, reageert Ter Harmsel. “Bij auto’s check je toch ook niet dagelijks hoeveel roet er uit de uitlaat komt.”

Maar hoezo schermt de industrie dan wel met rapporten van TNO en RPS? Die geven vooral aan dat het aanbrengen van purschuim-isolatie veilig kan als je volgens de richtlijnen werkt. Uitgesloten kan niet worden dat het behoorlijk mis kan gaan, als er onzorgvuldig wordt gewerkt.

Op de kwestie met de familie Morsink, waar Cobouw eerder over schreef, wil Pluimers niet ingaan. “Maar vanuit SKG IKOB hebben wij ook nooit klachten gehad. Geen voorinspecties? Onzin. Dat doet de uitvoerder of verkoper. En wij werken al jaren met een vaste leverancier in Groningen. Kruipruimten dekken wij af, we zorgen voor voldoende afzuiging en een iemand houdt altijd de wacht, terwijl de ander aan het sprayen is.”


Atie Verschoor reageert: ‘Beschuldigingen Pluimers zijn kwetsend’

 “De kritiek op het gebruik van Pur komt zeker niet alleen van ECEMed. Onder meer de EPA, de Amerikaanse milieudienst, heeft gepleit voor een verbod. Daarnaast weten de industrieën die werken met isocyanaten (zit in Pur) dat deze stof ernstige gezondheidsproblemen kan geven. De kritiek die ECEMed heeft op het medisch protocol staat beschreven in het artsenblad Medisch Contact. ECEMed heeft zeker geen tonnen verdiend aan de mensen die ziek zijn geworden door Pur. Integendeel vele wanhopige mensen zijn door ECEMed gratis geholpen. Alle beschuldigingen zijn van Pluimers zijn met documentatie te weerleggen, ongegrond en kwetsend.”


Serie gespoten purschuim Cobouw

Cobouw sprak in de afgelopen maanden met meerdere slachtoffers en oud-verwerkers en met onderzoekers van TNO, RPS, en het RIVM. Ook die verhalen zullen in de komende weken op de website van Cobouw worden gepubliceerd.

Verhalen die eerder in deze serie verschenen:

Gespoten Purschuim, een potentiële sluipmoordenaar

Isolatiebedrijven schenden regels gespoten purschuim

Kamer wil opheldering over gevaren gespoten purschuim

De eenzame strijd tegen de purschuim-industrie

 

 

 

 

 

Reageer op dit artikel