nieuws

Betrapt

bouwbreed

Hevig transpirerend en in een angstige strijd gewikkeld met mijzelf, werd de overgang van slaap naar wakker een dramatische beleving

In dat tussenmoment zat ik rechtop in bed en zag mijn zonden in led-verlichting afgetekend op de contouren van het schuine plafond. In zo’n decor paste naar mijn gevoel maar één tegenspeler: ‘Pietje de dood’. Even daarvoor was mijn droom wreed verstoord door een ijverige ‘omgevingshandhaver’, die zich met een verrekijker verscholen had in het struikgewas. “Op heterdaad betrapt”, riep hij, terwijl ik in de boeien werd geslagen. Toen echter het woordenspel op het behang geleidelijk veranderde in het licht van de lantaarnpaal dat een vrij leven had tussen de niet geheel gesloten gordijnen, maakte fictie de weg vrij voor het aardse bestaan. Gelukkig mocht ik van mijzelf blijven leven en dat stond in schril contrast met de rugstreeppad die ik even daarvoor, verkleed als de man van La Mancha, wreed de grond in had getrapt. Als een ontplofte onrijpe tomaat, waar nog net een geel streepje in was te herkennen, was het beestje dezelfde morbide richting in gegaan als zijn maatje de korenwolf die ik kort daarvoor met een gericht schot eveneens anatomisch had ontleed. Met trots blies ik de rook uit de pistoolloop, een handeling die ik me herinnerde uit het Bonanza-tijdperk. Plaats delict: het bouwterrein waar ik een nieuw branchecentrum wil ontwikkelen. Ik verdedigde mijn ‘preventief ruimen’ met de moraliserende wijsheid die ik van huis uit had meegekregen: “Pas op voor mensen die bij de dierenbescherming zijn, want die slaan hun eigen wijf af.” In die tijd speelde vrouwen blijkbaar geen enkele rol in het bedenkelijke milieu offensief dat de maatschappij kapitalen kost. Indirecte aanleiding voor mijn nachtmerrie was vermoedelijk het gepieker over de komende zitting bij de Raad van State die een bezwaarlijke zienswijze op het aangepaste bestemmingsplan mocht beoordelen. In rastempo kwamen de meest onzinnige proceduremogelijkheden voorbij. Terwijl ik wakker dagdroomde over kostbare vertraging door archeologische vondsten, beschermde varens en horizonvervuiling, besloot ik om maar weer te gaan slapen, ditmaal met voorbedachtheid. Ik maakte een overzichtslijstje van nieuwe slachtoffers, dat ik op mijn voorhoofd plakte. Ditmaal waren het politici en ambtenaren die al die onzin bedachten.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels