nieuws

Balgstuw bij Ramspol blijft nog even onder water

bouwbreed

Maandag torende hij nog zo fier uit boven het Ramsdiep en werd er gesproken over het monster van Ramspol. Maar dinsdag bleef hij vanwege beschadigingen aan de binnenkant op de bodem en het ziet er naar uit dat hij daar nog wel even blijft liggen. De balgstuw, de opblaasbare waterkering boven Kampen, doet nog niet helemaal wat hij moet doen.

Hoe heet de bediener van een balgstuw? Een balgwachter? Een blaasmeester? Een pompkeerder? Het is duidelijk dat de gangbare, vaak eeuwenoude functiebenamingen binnen het watermanagement tekort schieten voor de innovatieve waterkering tussen Flevoland en de Noord-Oostpolder. Bij Waterschap Groot Salland hebben ze in ieder geval nog wat meer tijd om na te denken over een passende naam. De oplevering van de balgstuw, met een kerende hoogte van ruim 3,5 meter boven NAP, wordt vermoedelijk weer wat uitgesteld. De waterschapsmedewerkers die de opblaasdam gaan bedienen zullen hun driedaagse training waarschijnlijk niet meer in week 48 krijgen, zoals was gepland.

Maandagmorgen ging hij voor het eerst echt naar boven. Onder druk van de lucht die vanuit de kelders van de bedieningsgebouwen werd ingeblazen ontvouwden twee van de drie balgen zich. In de nevelsluiers die op dat moment over het Ramsdiep hingen leverde dat een mysterieus schouwspel op. “Wat moeten die opbollende zwarte worsten daar tussen die betonnen schelpen?” moet menig automobilist op de N50 tussen Kampen en Emmeloord zich hebben afgevraagd.

Mengsel

Dinsdagmorgen had hij weer moeten gaan. Ditmaal ingeblazen met ongeveer half lucht, half water. Het mengsel waarmee de kering in geval van storm gecombineerd met oostelijke waterstroming op het IJsselmeer, zijn werk moet doen en Groot Salland moet beschermen tegen opstuwend water. Maar aannemer HBG Civiel had de avond tevoren besloten dat het feest niet doorging. De weken van tevoren bij scheepvaartautoriteiten aangevraagde sluiting van de vaargeul, bleef onbenut.

Waarom? “Omdat de sluiting niet helemaal verliep zoals gepland”, omschrijft uitvoerder A. Rietveld het cryptisch. Meer laat hij er niet over los. Hij glimlacht beleefd en verdwijnt snel weer in een vergadering. Projectleider H. Dries is spoorloos. Hij heeft zich verschanst op het hoofdkantoor van HBG Civiel in Gouda, waar hij overleg houdt met zijn medeontwerpers. Projectleider H. Steffes van de Bouwdienst van Rijkswaterstaat houdt zich op de vlakte: “We zitten nog middenin het testprogramma.”

Onder leiding van werkvoorbereider S. Louwers, mag de verslaggever die tevergeefs alle files had getrotseerd toch even een rondje maken over het complex. De bedieningsgebouwen vormgegeven door Zwarts en Jansma architecten ogen op een aantrekkelijke manier heel simpel. Het hele keringscomplex bestaat eigenlijk uit een serie schalen die aan de ene oever in het water duikt, in het midden even boven water komt, om aan de overkant weer op het land te kruipen. Tussen die schalen ontvouwen zich de balgen, die gemiddeld een keer per jaar nodig zullen zijn. De rest van de tijd liggen ze werkeloos op de bodem. Ter hoogte van de taluds beschermen de zware betonnen schalen het balgdoek dat boven water uitsteekt bovendien tegen UV-straling. Ter hoogte van de bedieningsgebouwen zijn de schalen bedekt met roestvast staal, dat blinkt in het bleke najaarszonnetje.

Luchtsluis

Louwers laat als een goed gastheer alles zien, maar over wat er maandag precies gebeurde is hij al even cryptisch als zijn collega’s. Terwijl hij nota bene de dag ervoor in de balgen is geweest, als een van de weinigen. Via een luchtsluis is hij in de kering gelopen die onder een overdruk van 200 millibar stond. Het zag er volgens de werkvoorbereider allemaal pico bello uit. Op een paar plaatsen sijpelde wel wat water naarbinnen, maar veel minder dan hij had verwacht. “Van binnen was de balg eigenlijk als een soort grote tennishal, maar dan heel donker, omdat het inktzwarte rubber het licht van de looplamp niet weerkaatste. De akoestiek was ook heel merkwaardig; het is een enorme echoput. En toen een helikopter overvloog, had ik even het gevoel alsof ik pal voor de speakers stond tijdens een popconcert. De balg werkte als een grote versterker.”

Maar daar gaat het niet om natuurlijk.

Hebben de problemen maandag iets te maken met de inklemming of de sterkte van het rubberdoek, waar vooraf zoveel heisa over was en waardoor de bouw meer dan een jaar heeft stil gelegen?

Dat was het volgens Louwers niet.

Dan belt op de valreep projectleider Dries. “Er zijn beschadigingen aan de binnenkant van het rubberdoek geconstateerd. En het ligt niet aan de rollen waarover het doek zich moest plooien in de betonnen bak op de bodem”, verzekert hij. Die waren naar de zin van Rijkswaterstaat te stroef.

Waar het wel aan ligt, wil Dries niet prijsgeven. Maar de situatie is serieuzer dan in eerste instantie werd aangenomen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels