nieuws

Overtuigende Italiaanse presentatie van Lungarotti en (da) Roberto

bouwbreed

‘De grootste wijnproducent ter wereld is er toch nog niet in geslaagd om als topkwaliteitsland te worden erkend. Dat is jammer, want er worden in Italie voortreffelijke wijnen gemaakt”, zo citeerde ik Albert Heijn een half jaar geleden. De door jarenlange verwaarlozing van een actief marketingbeleid veroorzaakte achterstand wordt momenteel met rasse schreden ingelopen.

Dat is niet in de laatste plaats te danken aan de noeste vlijt van het ICE, het actieve Italiaanse bureau voor de Buitenlandse Handel te Amsterdam.

Importeurs, van wie sommigen zich uitsluitend met Italiaanse wijnen bezighouden, vestigen door presentaties en acties de aandacht op producenten die zonder meer tot de wereld-elite ke worden gerekend.

Zon naam is Lungarotti, in het wijngebied Umbria, met Toscane en de Marken als buren.

Importeur Charles Veerman van Top Wijnen Nederland had samen met de flamboyante restaurateur Roberto de Luca van het Haagse restaurant Da Roberto onder het motto ‘Impressioni dall’Umbria een proeverij ingericht, waar eens te meer duidelijk werd hoezeer wijnen en spijzen niet slechts elkaar steunen, maar ook het welbehagen van de consument. De proeverij werd geleid door Elsebee Ortolani, Nederlandse van geboorte en Lungarotti’s exportdirecteur.

Haar kennis van het metier is indrukwekkend en men kan zich dan ook nauwelijks voorstellen dat zij bij toeval in de wijnwereld verzeild raakte.

Toen zij na haar middelbare schooltijd in Den Haag bij de OESO in Parijs kwam te werken, ontmoette zij de Italiaanse diplomaat die haar man zou worden. Toen deze in Ottawa (Canada) was gestationeerd, bleken daar nauwelijks Italiaanse wijnen verkrijgbaar, waarmee haar interesse was gewekt. Toen Ortolani in 1980 overgeplaatst zou worden, verliet hij de diplomatieke dienst in verband met de opvoeding van de zoons die in Canada wortel geschoten hadden. Een groep vooraanstaande Italiaanse wijnbouwers verzocht hem een promotiebureau op te zetten. Na haar man’s plotselinge dood in 1983 hield Elsebee ermee op, maar ze zei toch ja toen Lungarotti haar vroeg exportdirecteur te worden. Ze reist nu vanuit haar bases in Ottawa en Perugia als buitengewoon ambassadeur voor Lungarotti/Umbrie/Italie de gehele wereld door. De nu 82jarige Giorgio Lungarotti, telg van een familie die al duizend (!

) jaar wijn verbouwt, is een van Italie’s wijnpioniers. Hij heeft het district Umbrie, aanvankelijk alleen bekend als leverancier van eenvoudige Orvietos, met een scala van eerste klas wijnen opgestoten in de vaart der volkeren.

De proeverij was met raffinement opgezet: na de mooie Brezza (een terecht van novello tot ‘gewone opgeklommen wijn) als aperitief was er een proeverij van twee witte en drie rode wijnen. Een aantal daarvan werd in een hogere versie (ouder of met meer houtrijping) geschonken bij het diner. Eens te meer blijkt dat de vermelding DOC geen enkel houvast biedt voor de kwaliteit; als er druiven zijn gebruikt die niet uit het district afkomstig zijn (zoals Cabernet-Sauvignon en Chardonnay) mag volgens de wat starre voorschriften slechts de vermelding ‘vino da tavola worden ingevoerd, hoewel kwaliteit en prijs allerminst nederig zijn. Roberto, onderscheiden met het Diploma di Cucina Eccelente van de Academia Italiana della Cucina, had harmonieus en verrassend gekookt. De Insalatina van selderij, truffel en Parmezaanse kaas met olijfolie van Lungarotti was een subtiel samenspel van herfstige smaken, de roodgebraden eendeborst met balsamico-azijn van Lungarotti en vlinderlichte huisgemaakte pasta een waardige begeleider van de memorabele van de Italiaanse druiven Sangiovese en Canaiolo gemaakte Vigna Monticchio Riserva 1982. Ook de grappa die met de espresso de Lucullische avond afsloot, was van Lungarotti: Italie op zijn best.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels