blog

Oekraïne, douze points

bouwbreed 1076

Oekraïne, douze points

Ze zijn op. Wij Hollanders willen geen vieze handen meer. In het weekend werken, ‘s avonds, ‘s nachts! Wat denk je zelf?

Met gevaarlijke machines, in het pikkedonker, al dat lawaai, de stof. En het is nog slecht voor je rug ook, lijf en al die andere ledematen waarvan ik de namen niet ken. En de sfeer op bouwplaatsen staat me ook niet aan. Dat gebrom. Dat gestress. Dat gezeur. Al die deadlines… weinig respect voor elkaar. Nauwelijks plezier. En niemand neemt nog iets van iemand aan.

Human capital. Laat me niet lachen. Op een gemiddelde bouwplaats zijn de arbeidsomstandigheden niet altijd best. En het meest trieste van allemaal is nog wel, dat we niet weten hoe we de problemen moeten oplossen. Het is niet eens onwil. Het lijkt er vooral op dat we met zijn allen steeds onverschilliger worden. En als niemand zich er druk om maakt…

Zijn ze op? Dan halen we ze toch uit Roemenië, Polen, of Oekraïne? Wij betalen stukken beter hier dus dat levert de lokale economie aldaar ook nog iets op.

Oekraïne. Ik verkocht laatst mijn oude dieselauto aan een jonge Oekraïense exporteur. Hij was oprecht aardig. Nette schoenen. Goede kop. Perfecte mentaliteit. En ik wenste hem succes in zijn verder leven en dacht daarbij: Oekraïne douze points…

Wie puur naar cijfers en opgaven kijkt denkt: prima, laten we die bouwvakkers halen. Waarom niet? Grenzen open en wel nu. Wie echt grenzeloos durft te denken en handelen zal echter zeggen: zullen we eerst eens echt schoon schip maken in de Nederlandse bouw?


Thomas van Belzen
Journalist Cobouw  

Reageer op dit artikel