blog

Waarom is er zo weinig belangstelling voor de sociale kant van innovatie?

bouwbreed Premium 272

Waarom is er zo weinig belangstelling voor de sociale kant van innovatie?

Vorige week schreef collega Thomas van Belzen een goed verhaal over het bouwongeluk begin dit jaar in Amsterdam. Het kostte een jonge bouwvakker het leven. Als je het verhaal leest vraag je je af hoe dit kan in de bouw. Iemand in een bak op een bobcat omlaag takelen met een kraan. Dat is vragen om problemen. Het stuk werd heel goed gelezen (meer dan 6.000 keer).

Een ander stuk op de site werd veel minder goed gelezen. Een verhaal over procesinnovaties in de bouw kreeg slechts een schamele 236 bezoekers (laatste stand op maandag deze week). Waarom is dat raar? Omdat naar mijn mening de twee verhalen elkaar raken. Het verhaal over sociale innovatie in de bouw laat zien dat de meeste bouwbedrijven erg hiërarchisch georganiseerd zijn. En dat heeft negatieve gevolgen. Het verhaal was een oproep om werknemers te laten meedenken, meepraten en meebeslissen. Dat zorgt voor meer betrokkenheid. En betere resultaten.

Personeelstekorten rijzen de pan uit en dus moet uit een ander vaatje getapt worden om de productie op te schroeven en de creativiteit op de werkvloer beter te benutten

Ik zeg: dat leidt tot betere financiële resultaten, maar ook tot meer plezier én verantwoordelijkheid op het werk. Sociale innovatie draait er immers om het beste uit medewerkers te halen. De noodzaak snappen we ook allemaal: personeelstekorten rijzen de pan uit en dus moet uit een ander vaatje getapt worden om de productie op te schroeven en de creativiteit op de werkvloer beter te benutten.

De keten is langer geworden, maar de manier van samenwerken en overleggen in de bouw is onveranderd gebleven. En dat leidt tot uitwassen

Nu is de bouwplaats een lappendeken van inleners, uitzendkrachten, gedetacheerden, zzp’ers en mensen uit het buitenland. De keten is langer geworden, maar de manier van samenwerken en overleggen in de bouw is onveranderd gebleven. En dat leidt tot uitwassen.

De FNV zegt het zo: “Overleg is de basis. Juist dat is weggesneden door de crisis. Alles draaide om overleven en dat ging ten koste van de communicatie.”
En dat kom ik weer terug op het verhaal van het ongeluk: zou een zelfsturend team tot dezelfde manier van werken zijn gekomen?

Ik denk het niet.

Reageer op dit artikel