blog

Zand

bouwbreed 823

Zand

De weggewaaide pannen werden al een tijdje niet vervangen. Opeens is de hoog gelegen oude villa weg. En binnen de kortste keren is er een enorm zandgat met rechte wanden van 5 tot 10 meter. Een deel van de afscheiding met de buren bungelt boven het gat.

Aan de kust wordt gewoond op het zand. Huizen werden hier altijd gewoon neergezet, passend in de grillige structuur van het landschap en ingepast in het groen. Als zomerhuizen en tamelijk compacte strandvilla’s. Niet één op hetzelfde peil.

Sinds kort werkt dat niet meer zo. Na sloop (waarom zou je iets laten staan?) worden kavels letterlijk en figuurlijk geschoond. Binnen de erfgrenzen ontstaat een enorm zandgat. Vervolgens worden zo groot mogelijke huizen op de kavel gerealiseerd, liefst met veel ondergrondse lagen. En niet meer met een onvindbare ingang ergens in het duin maar met de dubbele voordeur bijna op straatniveau (iets hoger: een aantal treden en een brede entree dwingen respect af….).

Wat resteert aan ruimte wordt eerst gevuld met loggia’s met een hard houten terras en dan met een groene grasmat en een beregeningssysteem. Geen helm of andere natuurlijke begroeiing, nee, gras. Eigenlijk wordt de kuststrook door nieuwe rijken gewoonerfd.

Maar terug naar het zandgat. Lokale bouwers weten dat zand twee tegenstrijdige kenmerken heeft. Als je erin graaft, blijft het zand ‘stijf’ staan; onzichtbare krachten houden het stabiel. Maar als zand gaat ‘lopen’ dan is er geen houden aan. Dan is zand als water. Daarom ook werken lokale bouwers altijd met damwanden als ze in zand graven.

Alleen dwazen zonder lokale kennis slaan geen damwanden. Het wachten is nu op de ellende veroorzaakt door een bedrijf dat zich komisch genoeg afficheert als indrukwekkend.

Lenny Vulperhorst
Adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht
l.vulperhorst@aef.nl

Reageer op dit artikel