blog

Iedereen loopt gevaar zonder aandacht

bouwbreed 534

Iedereen loopt gevaar zonder aandacht

Elk jaar sterven er mensen op de bouwplaats. In Nederland zijn dat er sinds 2009 162 om precies te zijn.

162. Dat zijn er 18 per jaar, dat is elke drie weken 1 mensenleven. Is dat veel? Is het weinig? En wie is er schuldig? En wat moet er anders?

Na een ongeval doen we vier dingen: we zoeken de dader, beloven dat het beter wordt, storten ons op statistieken en gaan weer over tot de orde van de dag.

Begrijp me niet verkeerd, ik vind dat je nooit aandacht genoeg kunt vragen voor onveilig werken, maar we vergeten te vaak de mensen die het overkomt. Sterker, überhaupt vergeten we aandacht en zorg te hebben voor de mensen direct om ons heen. Voor vrienden, collega’s of familie.

Het schiet er ook bij mij weleens bij in. Spelen? Papa is even druk met werken. Of, kortaf tegen je collega: sorry deadline.

Je kunt niet constant in angst leven. Je kunt ook niet constant opgewekt zijn en iedereen van een dosis aandacht voorzien, maar je kunt het wel proberen.Proberen er iets moois van te maken, proberen je in te zetten voor een ander, proberen gewoon een beetje lief te zijn.

Als alles is gezegd, als alles is gedaan, wat is dan nog de zin van ons bestaan, vroeg Toon Hermans zich ooit af. Het is de liefde, de liefde die alles steeds overwint, klonk zijn antwoord.

Liefde speelt in het verhaal over Haiko ook een grote rol. Niet des Cobouw’s opgeschreven, kreeg ik al te horen, dit verwacht je in de Linda. Maar, wel goed.

Haiko heb ik nooit gekend. Dankzij een dappere en zeer openhartige familie heb ik Haiko wel een beetje leren kennen. Haiko was volgens mij een topgozer. Iemand die voor een ander klaarstond. Iemand die plezier had in het leven. Iemand met aandacht voor een ander.

Zo iemand mag je nooit vergeten. Want als we Haiko vergeten, vergeten we elkaar. En kan iedereen overkomen wat Haiko overkwam.

Reageer op dit artikel