blog

UAV-GC 2005: wie is verantwoordelijk?

bouwbreed 1168

UAV-GC 2005: wie is verantwoordelijk?

De vraag wie verantwoordelijkheid is voor aangedragen informatie is een veel voorkomende discussie in contracten waar de UAV-GC 2005 van toepassing zijn. De aannemer/opdrachtnemer stelt veelal dat de opdrachtgever verantwoordelijk is voor aangedragen informatie, terwijl de opdrachtgever meent deze verantwoordelijkheid vanuit de UAV-GC-gedachte te hebben ‘overgedragen’. Hoe is dit nu geregeld in de UAV-GC 2005?

In de kern is de verdeling van verantwoordelijkheid tussen partijen helder. De opdrachtgever draagt de verantwoordelijkheid voor de inhoud van de vraagspecificatie en alle overige informatie die aan de aannemer ter beschikking is gesteld. De keerzijde is dat een aannemer dient te waarschuwen als de verstrekte  informatie fouten bevat of gebreken vertoont. Deze waarschuwingsplicht geldt ook  al in de precontractuele fase.

Verdergaande waarschuwingsplicht

Bij geïntegreerde contracten lijkt een verdergaande waarschuwingsplicht  gerechtvaardigd ten opzichte van traditionele contracten. Hier wordt namelijk ook  verwacht dat de aannemer een (nader) ontwerp aandraagt dat wordt gebaseerd op door de opdrachtgever aangereikte uitgangspunten en dus een meer gedetailleerde
bestudering van de aangedragen informatie vereist.

Uitsluitend uitvoerende rol

Interessant in dit kader is een uitspraak van de Raad van Arbitrage van 6 februari  2016. Arbiters overwogen in deze zaak dat op een aannemer in beginsel minder verantwoordelijkheid komt te rusten als er minder ontwerpwerkzaamheden aan de aannemer worden opgedragen en de informatie vanuit de opdrachtgever meer gespecificeerd en gedetailleerd is; als de aannemer weinig of geen ontwerpruimte en daarmee feitelijk een uitsluitend uitvoerende rol krijgt, zal van overname van ontwerprisico’s niet snel sprake zijn.

Zo bezien is niet de naam (‘een UAV-GC contract’), maar de inhoud van de opdracht bepalend. De inhoud van een opdracht kan onder de vigeur van de UAV-GC 2005 dus van geval tot geval zeer verschillen. In de minst vergaande variant is dat een traditioneel contract ‘verpakt’ in een UAV-GC 2005 model. Is dat het geval, dan zal van overname van ontwerpverantwoordelijkheid minder snel sprake zijn.

In de praktijk komt het er natuurlijk op neer dat de opdrachtgever in feite wel wil bepalen ‘wat er moet worden gemaakt’, terwijl gepoogd wordt om de verantwoordelijkheid voor aangedragen informatie over de boeg van ‘het is een UAV-GC contract’ bij de aannemer neer te leggen. In dit verband lijkt het uitgangspunt te zijn dat een opdrachtgever niet zo maar kan uitkomen onder de verantwoordelijkheid voor verstrekte (gedetailleerde) informatie door bijvoorbeeld op te nemen dat informatie ‘niet bindend’ of ‘informatief’ dient te worden aangemerkt.

Informatief karakter

Tijdens de uitvoering ontstond er een discussie over kosten van het aanbrengen van kwelschermen op het gehele werk. De aannemer was van mening dat hij daarmee geen rekening hoefde te houden en baseerde zich daarbij op het voorlopig ontwerp. De opdrachtgever deed echter een beroep op het informatief  karakter van het voorlopig ontwerp. De arbiters gingen daar niet in mee. Zij oordeelden dat de betiteling ‘informatief’ ten onrechte was; het voorlopig ontwerp diende te worden bezien in relatie tot de overige bij de inschrijving gegeven documenten. Een door de opdrachtgever genoemde ‘vrijheid’ van de aannemer ontbeerde in dit specifieke geval ook realisme, aldus de arbiters.

Verantwoordelijkheid voor aangedragen ‘informatie’ in contracten waarin de UAV-GC 2005 van toepassing zijn, blijft een boeiend onderwerp. De mate van ontwerpverantwoordelijkheid lijkt in ieder geval (mede) afhankelijk te zijn van de mate van ontwerpvrijheid.



Paul Welten is specialist in civiel bouwrecht en sinds 2009 partner bij AKD.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels