Verslaggever Innovatie
Ad Tissink (1962) is het technisch geweten van de Cobouw-redactie. Hij is in zijn element als hij door een tunnelboormachine kruipt, in een windturbine klimt of een gerobotiseerde woningfabriek bezoekt. Voor tips mail: adtissink@vmnmedia.nl
De ontsporingen van de twee tramstellen van de Haagse RandstadRail zijn te wijten aan extreem snelle slijtage van de rails bji het station Den Haag Centraal.
De aangepaste meterkastnorm blijft deel uitmaken van het Bouwbesluit en dus zijn er nu ook nieuwe vouwbladen, zodat iedereen weet hoe hij een goede meterkast inricht.
Maakbaarheid van de knooppunten vormde één van de grootste uitdagingen bij het ontwerp van de 610 meter hoge televisietoren voor het Chinese Guangzhou. Hoewel geen van de 1700 stalen knopen identiek is, slaagden de Nederlandse ontwerpers erin ze alle in één basisgeometrie te vangen.
De 1700 verschillende knooppunten van de 610 meter hoge televisietoren in China zijn alle beschreven met één basisgeometrie. Arup Amsterdam bouwde een speciaal computerprogramma om de optimale draagconstructie te ontwerpen voor het wulpse ontwerp dat de architecten voor ogen hadden voor ogen.
Aan waarheidsbevinding komt de rechtbank van Maastricht in de zaak naar de balkonramp uit 2003 nog lang niet toe. Ook tijdens de tweede zittingsdag werd de dagvaarding door de verdachten van alle kanten aangevochten en werd gemorreld aan de onaantastbare positie van de deskundigen van TNO.
Een ingenieursbureau dat de gemeente jarenlang de wanden-dakmethode adviseerde kwam bij de aanbesteding zelf ineens met een cut and cover variant aan. Hiermee wordt de parkeergarage onder de Nieuwe Markt van Roosendaal gerealiseerd.
Pontmeyer heeft vijfhonderd triplexplaten van een partij illegaal hout gratis aangeboden aan de stichting Gered Gereedschap. Een creatieve oplossing, vindt zelfs Greenpeace.
De zes verdiepingsvloeren van de nieuwbouw van het modecentrum in Almere worden met vijzels omhoog getild. Volgens BAM gaat dat veel sneller dan traditioneel bouwen en zijn veel dunnere vloeren mogelijk.
Tegendraadse ontwerpen en onuitvoerbare objecten waarin hij de ingenieurspraktijk kritisch en met humor ter discussie stelt. Die kwalificatie levert architect en kunstenaar John Körmeling de Kunst+Techniekprijs 2006 op.
Ook de technische ingrepen om R uimte voor de Rivier uit te voeren, zijn volgens Van de Ven lang niet zo simpel als ze lijken. Het is niet alleen een kwestie van zand- en grindwinnen en hier en daar een dijk verleggen. "We weten in de praktijk maar heel weinig van het hydraulisch systeem van rivieren en nog veel minder van de geomorfologie. Dat bleek ook bij de Maaswerken. Daar moest het graven van enkele stroomgeulen worden afgeblazen, omdat ze er eenmaal aan het werk tertiaire zanden aantroffen. Als die zouden worden blootgelegd, zou vervolgens de complete rivierbedding wegslaan. Uitvoerige vooronderzoeken vastgelegd in metersdikke rapporten hadden dat niet kunnen voorspelle n." Verontrustender nog vindt de hoogleraar het feit dat het complete programma Ruimte voor de Rivier uitgaat van een veel te hoge waterafvoer. De 18.000 kuub water per seconde bij Lobith wordt volgens hem bij lange na niet gehaald. Het kan zelfs niet eens, want bij 14.000 kuub per seconde lopen de dijken tussen Keulen en Düsseldorf over, als ze al niet doorbreken. En wat er tot aan de Nederlandse grens nog aan rivier- en regenwater bijkomt, is nooit genoeg om de afvoer bij Lobith verder op te stuwen dan 15.500 kuub. De waterafvoer van de Rijn komt in de toekomst bij lange na niet in de buurt van 18.000 kuub per seconde bij Lobith, waarop nu alles wordt ontworpen. Daarvoor waarschuwt hoogleraar waterstaatsgeschiedenis G. van de Ven. Het programma Ruimte voor de Rivier wordt volgens hem een soort tweede Betuweroute, met eindeloze kostenoverschrijdingen en tegenvallers.
