nieuws

Schuifpuzzel op de marktvloer

woningbouw

Schuifpuzzel op de marktvloer

Vanuit de glazenwassersbak aan de top van de boog ziet de marktvloer er enigszins chaotisch uit. Toch werken de door elkaar krioelende timmerlieden, tegelaars en installateurs volgens een systematiek. Anders bouwen ze zichzelf en elkaar vast.

“Het lijkt wat op een mierennest, maar we hebben echt goed nagedacht over de werkvolgorde”, zegt projectvoorbereider Frank Swiderski (J.P. van Eesteren). “Wie die niet aanhoudt, komt onherroepelijk in de problemen.” De 21 versunits die in aanbouw zijn op de marktvloer zijn geen superzwaargewichten, maar in de opbouw ervan gaat wel 300 ton staal. Zonder materieel als verreikers en vrachtauto’s een onmogelijk opgave. Grote hindernis is echter dat beide glazen kabelnetgevels dicht zijn, in- en uitrijden door de grote entree kan niet meer. Daarom hield aannemer J.P. van Eesteren één winkel open als transportroute – tot een paar weken geleden tenminste, want ook de winkelafwerking moet verder.

Puzzelen

De roltrappen – de zwaarste woog bijna 8.000 kilo – konden er net doorheen door de banden van de 100 tons kraan grotendeels te laten leeglopen. Via dezelfde sluiproute (circa 7,80 x 3,75 meter) kropen de bouwers vervolgens met het overige materieel naar binnen voor de staalmontage. En zo snel mogelijk weer naar buiten om niet vast te komen zitten in de schuifpuzzel. Een vrachtauto komt er niet meer uit als twee naast elkaar gelegen units zijn afgemonteerd. Rollend materieel moet bovendien plaats maken voor tegelleggers, die in hoog tempo de marktvloer met zwaar, grijs natuursteen bekleden. Een rupskraantje kan nog net passeren met een zware stalen trap, die vanaf het dak van een versunit een verbinding legt naar de kookschool ‘Wereld van de Smaak’ op de eerste etage van de boog. Swiderski: “Je slingert hem er liever even in met een torenkraan, met een klein kraantje is het puzzelen.”

J.P. van Eesteren werkt met “afbouwtreintjes”. Als de staalconstructie van een versunit staat, komen de ploegen binnen die leidingen en balklagen leggen en zonodig nog wat gaten boren door de 45 centimeter dikke betonvloer. Meteen erachteraan komen timmerploegen met vloeren, dakplaten en borstweringen. Elektriciens zijn elders bezig met de aanleg van ringleidingen voor de koeling en spanningsrails. Sommige versunits krijgen een bitumendak. Hierop komt straks een kruidentuin of een terras. Andere hebben een eenvoudiger constructie met een glazen dak. Elke versunit heeft ruimte voor maximaal vier kramen, met elk een gescheiden voorziening. J.P. van Eesteren levert ze casco op.

In de hal werken de bouwploegen zich in het zweet, want ze staan ook van buitenaf onder druk. Daar rukt de aannemer op die voor de gemeente de buitenruimte inricht. Het zorgt ervoor dat de bouwplaats steeds verder verschrompelt tot hij eind september is verdwenen. “Het is bouwen op een postzegel en de kartelrand is onze bouwplaats”, zegt Swiderski. “Dit is binnenstedelijk bouwen ten voeten uit.”

Dit is de 15e en laatste aflevering in een serie over de bouw van de Markthal. 

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels