artikel

Energieakkoord kan nooit tot transitie leiden

woningbouw Premium

Energieakkoord kan nooit tot transitie leiden

Afgelopen week was er weer rumoer rond het energieakkoord. Het zal niet de laatste keer zijn. De transitie naar een duurzame energievoorziening is namelijk complex. En die complexiteit is zwaar onderschat door de ondertekenaars van het akkoord. Niet gek als je bedenkt dat het gros van de onderhandelaars slechts een klein deel van die complexiteit overzagen.

Deze complexiteit zal in combinatie met de heterogene actorencontext continu als excuus worden gebruikt als doelen niet haalbaar blijken te zijn. Ed Nijpels, de voorzitter van de borgingscommissie, doet inmiddels veel moeite om de critici die dit akkoord onhaalbaar achten, van repliek te voorzien. Hij mist daardoor de kritiek uit de andere hoek. De essentie daarvan is dat het energieakkoord nooit tot een transitie kan leiden.

De belangrijkste angel is namelijk niet verwijderd. Dat betreft de vraag op welke manier we de komende twintig jaar een stabiele inkomstenbron van 18 miljard euro uit gasbaten en energiebelasting kunnen heralloceren. Daar komt inmiddels bij dat Nederland steeds meer locked-inraakt door te streven het belangrijkste fossiele doorvoerland van Europa te worden. De miljardeninvesteringen moeten worden terugverdiend en afspraken met Poetin dienen te worden nagekomen.

Als die angel er echter uit is gehaald kan de markt gaan werken zonder overheidsbelemmeringen. We weten immers wat een consument over heeft voor energie, de kostprijs doet er niet toe.

De bouwsector heeft inmiddels zijn hele hoop gevestigd op het energielabel. Als de mensen die hebben, komen ze massaal energiebesparing kopen, is de gedachte. Op welke wetenschap die verwachting berust is vooralsnog een raadsel. Ondertussen heb ik nog geen enkele folder in mijn bus gevonden met dat ene unieke integrale aanbod gefinancierd door de gegarandeerde verlaging van mijn energierekening. Zelfs niet van Meer met Minder.

Reageer op dit artikel