Het Canadese ingenieursbureau WSP blijft bij zijn plan om Arcadis in te lijven of er mee te fuseren. Uiterlijk half oktober dient het de benodigde documenten in bij de Autoriteit Financiële Markten.

Als je bruggen niet van staal bouwt maar van beton en daarbij handig gebruik maakt van boogwerking, gaan ze volgens Rob Nijsse wel duizend jaar mee. "Dat lukte de Romeinen immers ook.  Maar Rijkswaterstaat kiest, op de automatische piloot, altijd maar weer voor staal."

Heeft u dat ook wel eens? Dat het achteraf allemaal zo logisch lijkt? Zodra techneuten een breedgedragen technische oplossing hebben gevonden, lijken we collectief te vergeten hoe rommelig de weg ernaartoe was. Ik zou bijna zeggen: "dat is een charme!". Die rommelige weg dóet er namelijk niet meer zo toe. Of toch wel: want wie heeft eigenlijk onderweg schade opgelopen? En op welke manier?

Ceo Alexandre l'Heureux van het Canadese ingenieursbureau WSP gelooft nog steeds dat een overname of fusie met Arcadis voor iedereen gunstig uitpakt. De gesprekken van de afgelopen maanden verliepen volgens hem zeker niet in een vijandige sfeer.

Ook het tweede ongevraagde overnamebod van ingenieursbureau WSP is door Arcadis resoluut verworpen. Op de beurs wordt vooralsnog ook niemand warm of koud van de Canadese avances. De koers van het aandeel Arcadis komt nauwelijks in beweging en schommelt stabiel zo'n 10 euro onder het verhoogde bod van 51,50.

Na een eerste vrijblijvend bod waarmee WSP duidelijk maakte dat het Arcadis wilde overnemen, heeft het Canadese ingenieursbureau een hoger tweede bod uitgebracht. Op de Zuidas willen ze er niets van weten en gaan ze er vanuit dat de bestaande beschermingsconstructies afdoende zijn. Daar hebben volgens Arcadis ook de eigen aandeelhouders het meeste baat bij.

Dinsdagmiddag, het loopt tegen half 4. De projectleider vraagt zich vertwijfeld af waar dit gesprek heen moet. Wat is er aan de hand? De technisch specialisten aan tafel zijn het - voor de zoveelste keer - niet met elkaar eens. Onbegrijpelijk! En vooral ook ongemakkelijk. Want vakspecialisten die het niet met elkaar eens zijn: daar kan je als bouwer nét niks mee!

De druk op het Nederlandse elektriciteitsnet neemt sneller toe dan ooit. Vanaf 1 juli komen naast bedrijven ook huishoudens op een wachtlijst als ze een zwaardere elektriciteitsaansluiting willen. Veel mensen denken dat die nodig is om te kunnen verduurzamen met bijvoorbeeld een hybride warmtepomp, zonnepanelen of een laadpaal. Dat is niet altijd het geval. Vaak zit de oplossing in slimmer gebruik van de al beschikbare energie.

De laatste tijd krijg ik regelmatig de vraag wat de grootste uitdaging is voor de bouw- en installatiesector. Mijn antwoord is dan altijd: integrale kwaliteit. Want het blijkt steeds weer lastig waar te maken: een gebouw dat 'klopt', voor alle betrokkenen bij het ontwerp en de realisatie, maar vooral voor de gebruikers.

Ingenieursbureau Movares neemt branchegenoot Innax over. Op deze manier denkt het bedrijf klanten beter en sneller te kunnen helpen met hun verduurzamingsdoelen en energietransitie.