nieuws

Waterschappen hebben nog steeds volop bestaansrecht

infra Premium

Waterschappen hebben nog steeds volop bestaansrecht

Geen enkel alternatief voor waterschappen heeft als doel het waterbeheer te verbeteren. Dat vindt de Utrechtse hoogleraar Europees en nationaal waterrecht, Marleen van Rijswick.

Politieke partijen die het voortbestaan van waterschappen ter discussie stellen, doen dat met argumenten als bestuurlijke drukte en ander modieus gedoe. Daarbij dragen de voorgestelde oplossingen niet bij aan een openbaar bestuur dat beter is toegerust voor de taak waterbeheer. Dat schrijft Van Rijswick in een bijdrage voor het Montesquieu Instituut.

Natuurlijk kan in haar visie het waterbeheer verbeterd worden. “Maar laten we dat vooralsnog doen binnen de huidige structuren, gewoon gaan stemmen en de tijd nemen om mogelijke alternatieven goed te overdenken. Beter waterbeheer moet daarbij randvoorwaarde zijn”, vindt de hoogleraar.

Experimenteren?  

Vanuit wetenschappelijk oogpunt is zij dol op experimenteren. “Maar geldt dit bij dit onderwerp ook? Kunnen we ons permitteren om te experimenteren? Waterschappen zijn gemakkelijker opgeheven dan dat men ze weer opnieuw instelt, mocht het experiment geen geschikte alternatieven opleveren”, vindt Van Rijswick.

Stel dat provincies de waterschapstaken op zich gaan nemen, wie is dan verantwoordelijk als het mis gaat, vraagt zij zich af, “Volksvertegenwoordigers hebben meestal een kortetermijnbeleidsagenda die niet veel verder reikt dan de volgende verkiezingen”, aldus de hoogleraar. 

Problemen

Ook het feit dat in dat geval waterbeheer moet gaan concurreren met andere heikele problemen in provincie of gemeente, maakt haar niet geruster. Partijen kunnen opvattingen hebben over schaliegas of ondergrondse CO 2-opslag die een kiezer aanspreken. Op het gebied van waterbeheer kunnen ze een standpunt hebben dat de kiezer juist niet wil. Bijvoorbeeld te weinig geld vrijmaken om een goed waterbeleid te voeren.

“Ook in het waterbeheer valt namelijk wat te kiezen: willen we alleen sterke rechte dijken of geven we de natuur meer ruimte? Gaat het waterschap opereren als energieleverancier of beperkt het zich tot watersysteembeheer?” vraagt zij zich retorisch af.

Het is bovendien het verschil tussen korte en lange termijn. “Waterbeheer vraagt beheer en onderhoud en investeringen voor periodes van vijftig jaar en langer. Dat is niet sexy. En dat is misschien maar goed ook, want als waterbeheer een actueel prangende kwestie wordt, is er iets verkeerd gegaan”, vindt Van Rijswick.

Reageer op dit artikel