blog

Column: ‘Een dijk in je tuin is emotie’

infra 339

Column: ‘Een dijk in je tuin is emotie’

Zaterdag is weer de dijkwachtoefening in het beheersgebied waar wij wonen. Wij wonen pal aan een dijk en ik ben dan ook dijkwacht in ons eigen deelgebied.

Dijkwachter zijn is prachtig vrijwilligerswerk: je hoort wat er speelt bij het waterschap, als dijkontwerper zie ik ook de kant van de beheerder en tijdens de oefening word je getraind in wat je aan een dijk kunt zien. Bovendien, als het hoogwater is, kan ik mijn kennis en kunde beschikbaar stellen.

Je voelt nog de impact van de evacuatie

Veel van mijn mede-dijkwachters hebben het hoogwater van 1995 meegemaakt. Tijdens een oefening voel je dan ook nog steeds de impact op de bewoners van de evacuatie van destijds. Recent heeft ‘Veiligheid Nederland in Kaart’ inzichtelijk gemaakt dat ons beheersgebied nog steeds het grootste slachtofferrisico kent van heel Nederland. Het nut van de dijkwacht is dus onmiskenbaar.

Wat doet die sondeerwagen voor mijn deur?

Vanuit de dijkwachtoefening weet ik dan ook dat de dijk voor mijn deur iets te laag is. En nu sinds twee weken zie ik een sondeerwagen op de dijk. Eerst nog een kilometer of vier van mijn huis, maar inmiddels steeds dichterbij en vanochtend stond hij voor het hek.

Mij leiden ze niet om de tuin

Opeens bekruipt me het gevoel: ‘we gaan nou toch niet voor mijn deur de dijk verbeteren!?’ Een stuk van onze tuin weg? Maar dan wil ik dat wel goed betaald krijgen én ik wil een nieuwe beschoeiing én een nieuw hek. En de dijk mag ook niet omhoog. Ik denk er zelfs aan om privé extra sonderingen uit te laten voeren om zelf te gaan rekenen. Mij leiden ze niet om de tuin!

Ik zie mezelf opeens als de bewoner die in emotie in de weerstand schiet als het om z’n eigen tuin gaat. Die bewoner waar ik zelf ook mee te maken heb als dijkontwerper. En eigenlijk schrik ik van mezelf: juist ik weet dat het hier nodig is en toch reageer ook ik gelijk fel.

Ik neem me voor om eerst maar eens rustig te polsen bij de dijkwachtoefening. De eerste les heb ik alweer gehad: een dijk in je eigen tuin is emotie.



Marinus Aalberts is hoofd Witteveen+Bos-kantoor Rotterdam.

Reageer op dit artikel