blog

Blog: Te veel risico bij megaprojecten

infra

Blog: Te veel risico bij megaprojecten

De beheersing van risico’s hoort bij de partij die de tegenvallers het best kan beheersen, maar partijen kunnen er ook voor kiezen om die risico’s samen te beheersen. Al gebeurt dat zelden. Met een dreigend verlies van een kwart miljard euro op het mega-project A15 Maasvlakte – Vaanplein is iets drastisch misgegaan. Het zijn vooral de bouwbedrijven die opdraaien voor de verliezen, maar dat hebben ze wel zelf over zich afgeroepen door de risico’s naar zich toe te trekken.

 

Bij de invoering van geïntegreerde contracten kwam ook de risicoverdeling in beeld. Bij heel veel d&c contracten en vooral bij de dbfm-contracten hoort standaard een risicoverdeling. In ruil voor extra geld zijn risico’s bij de markt gelegd. In het vertrouwen dat risicobeheersing en vroegtijdig ingrijpen zou voorkomen dat de kosten zouden oplopen. Net als bij brand, begint iedere tegenvaller klein en is nog in de kiem te smoren. Maar als partijen geen belang hebben om daarbij te helpen of zelfs een tegengesteld belang hebben, escaleren kleine tegenvallers soms alsnog tot enorme kostenposten. 

Het is niet voor niets dat in het verleden veel risico’s bij de overheid lagen, zeker als het gaat om ongrijpbare processen als onteigeningen, vergunningen en kabels en leidingen. Ook de tunneltechnische installaties hebben afgelopen jaren veel projecten onder grote druk gezet. Daar is het ook vooral misgegaan bij de afbouwfase van de A2 landtunnel, A73 tunnels, maar ook bij de Tweede Coentunnel en Combitunnel Nijverdal.

De conclusie kan zijn dat de risico’s weer bij de partij moeten komen waar ze het best beheerst kunnen worden. Een alternatief is een risicoalliantie aan te gaan en optredende problemen en tegenvallers via een gezamenlijk geldpotje te beheersen. Dan hebben zowel opdrachtgever als opdrachtnemer er belang bij tegenvallers snel onder controle te krijgen. Geld blijkt dan een goede motivator om verhoudingen zakelijk te houden en de focus op het project te houden.

Bij de spoorzone Delft hebben ze zo’n potje en ook bij de diepe stations van de Noord-Zuidlijn is met succes via deze methode gewerkt, maar het zijn hoge uitzonderingen. Als er wat overblijft wordt de winst gedeeld, bij verlies moeten beide partijen bijlappen. Waarom de risicoalliantie niet veel vaker wordt toegepast, is mij een raadsel. 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels