artikel

Op de pof bij Leo

infra

Op de pof bij Leo

Delftenaren die begin jaren tachtig studeerden, kennen de Krakeelhof vast nog wel, een magistraal studentencomplex met een kleine buurtsuper.

Deze lokale buurtsuper werd met verve gerund door Leo en zijn hele familie, inclusief oma. Vooral studenten deden er hun inkopen. Leo kende de student en had je midden in de nacht nog bier nodig, dan kon dat. En over betalen deed hij nooit moeilijk. Je kon bij Leo op de pof kopen. Hij begreep de financiële draagkracht en het uitgavenpatroon van zijn trouwe klanten. De regel was simpel bij Leo: voor het einde van de maand moest de pof zijn betaald. In wezen hadden we een betalingstermijn van maximaal 30 dagen. De maand erop startte de teller weer op nul. Leo vertrouwde ons en wij hem. Er kwam geen contract aan te pas en wij liepen niet de kruising over naar de goedkopere Aldi.

Nu dertig jaar later heb ik regelmatig moeilijke gesprekken met klanten, die we al jaren kennen en die goede relaties zijn. Op tafel liggen normale standaardcontracten, door beide getekend, maar de betalingsafspraken worden niet nagekomen. Het lijkt erop dat alles uit de kast wordt getrokken om maar niet op tijd te hoeven betalen. Het vertrouwen in elkaar slinkt weg. Ik begrijp dit niet. We zitten allemaal in dezelfde branche. Waarom zou je een toeleverancier, die al jaren je trouwe engineering bondgenoot is, nu ineens zo behandelen? Stevige gesprekken zijn nodig om uiteindelijk betaald te krijgen. Contracten met gemaakte afspraken stellen ineens niet veel meer voor. Het doet me denken aan die Sire-reclame van een schreeuwende man langs de lijn bij het sportveld. Moeilijke week gehad? Vast gepijnigd omdat hij zijn best heeft gedaan, maar er voorlopig niet voor betaald wordt.

Ik pleit ervoor om meer respect te hebben voor ieders rol in het bouwproces en ons gewoon aan de betalingsafspraken te houden. Bemoedigend zijn de gesprekken en het gedrag van de grote aannemers en Rijkswaterstaat, zij houden zich aan de gemaakte afspraken. Dat geeft mij weer vertrouwen in onze branche. Het zou niet nodig moeten zijn dat hiervoor een regel uit Brussel moet komen om dit wettelijk te borgen. De EU-Richtlijn ter bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties is namelijk in de maak (Richtlijn 2011/7/EU d.d. 16 februari 2011). Deze richtlijn dient voor 16 maart 2013 in de Nederlandse wetgeving te zijn geïmplementeerd en houdt in beginsel een betalingstermijn van 30 dagen aan.

Laten we allen een voorbeeld nemen aan Leo en de vertrouwensrelatie die hij had met de stu-denten in zijn buurtsuper. Iedereen kwam zijn afspraken na. Hij had altijd goede zin, lachte altijd en wij waren content, ookal zaten we soms wel eens krap.

Ir. Egbert Teunissen, Sectorhoofd Havens en waterbouw bij Witteveen+Bos

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels