nieuws

Opinie | Omgevingscommunicatie van mens tot mens

bouwbreed 547

Als omgevingsmanager doe ik het zeer regelmatig: balanceren tussen projectbelangen en omgevingsbelangen. Deze “Balancerende Balancer” doet dit momenteel op een in aanbouw zijnde rioolwaterzuivering in een stedelijke omgeving. In de afgelopen periode is daar volop gebouwd; momenteel worden installaties getest en ingeregeld en zegt een deel van de omgeving: Wij willen geen overlast meer”.

Opinie | Omgevingscommunicatie van mens tot mens

Je kunt je er ook iets bij voorstellen: een grote rioolwaterzuivering die midden in de stad Utrecht wordt opgetrokken. Gelegen tussen de wijken Ondiep en Overvecht. Een prachtige hypermoderne installatie die is gebouwd volgens state-of-the-art-principes van zuiveringstechniek, die minder energie verbruikt, minder ruimte inneemt en meer afvalwater kan zuiveren. De komende jaren kan de Utrechter met gerust hart zijn wc doortrekken. Het komt goed…
Leg echter al dat moois maar eens uit aan iemand die op amper 20 meter van een nabezinktank woont en die hinder ondervindt van geur die vrijkomt bij het, noodzakelijke, inregelproces van de nieuwe installatie. Of die straks, wanneer de oude betonconstructies worden gesloopt, niet geheel zal ontkomen aan het ritme van de sloophamer.

Draagvlak

Nog even en dan komt de zomer eraan en willen mensen genieten van hun tuin, bij voorkeur niet gehinderd door onwelriekende geuren van hun buurman, de rioolwaterzuivering. Tsja, State-of-the-art betekent nog niet dat een rioolwaterzuivering naar viooltjes ruikt. Ziedaar de uitdaging voor de omgevingsmanager. Hoe zorg je voor draagvlak voor een dergelijk project in je omgeving, zonder project- en realisatie-
belangen uit het oog te verliezen.

Slogan

Onlangs bracht ik een (afgedwongen)bezoek aan de geel-blauwe møbelgigant. Hoewel ik dergelijke bezoekjes verfoei, raakte ik geïnspireerd door hun slogan. “Aandacht maakt alles mooier”. “Is een slogan die bedoeld is voor het aan de man brengen van Billy-kastjes ook niet van toepassing op omgevingsmanagement?”, bedacht ik me. En ja, als ik nu terugkijk op de omgevingsaanpak die we in ons project hanteren dan is “aandacht” zeker het kernwoord. Niet de vorm van aandacht die je “de omgeving” geeft in de min of meer obligate bewonersbijeenkomsten of inspraakavonden maar, als het even kan, persoonlijk en individueel maatwerk waarbij je vanuit een oprechte inleving in iemands hinder-of probleemsituatie, gaat kijken naar een mogelijke oplossing.
De vraag is natuurlijk; slagen we daarin? Niet altijd. Laten we eerlijk zijn, sommige mensen hebben een “I want it all, I want it now-attitude” Wanneer iemand mij vraagt om elke vorm van overlast nog voor aankomende zomer op te laten houden, dan gaat dat niet lukken.

Informeren

We hebben te maken met een realisatiefase en een bepaalde mate van overlast is onvermijdelijk en inherent aan een infrastructureel project. Wat wel helpt -en wat we vanuit onze projectorganisatie ook doen- is het voortdurend bij omwonenden nagaan hoe men de situatie ervaart. Als er klachten zijn, proberen we ook direct technische optimalisaties beheersmaatregelen door te voeren om geuroverlast zoveel mogelijk te beperken en wat we vooral doen: informeren. Laten weten wat je doet, elke stap. Communiceren en informeren kan je nooit teveel doen. Persoonlijk, met oprechte interesse en, als het even kan, van mens tot mens…

Ik schrijf dit stukje tijdens een van de inloopspreekuren die in de avond speciaal worden georganiseerd voor bewoners. Klachten, meldingen, vragen, zorgen. Voor alles kan men binnenlopen hier op de rioolwaterzuivering Utrecht. Er komt niemand… fijn gevoel..


Mike Lucacevich, consultant bij Balance

Reageer op dit artikel