nieuws

‘Samenleving mag straks niet smalend neus ophalen voor Betonakkoord’

bouwbreed 11

‘Samenleving mag straks niet smalend neus ophalen voor Betonakkoord’

De gevoelige besprekingen voor misschien wel een historisch Betonakkoord zijn deze week begonnen. Leen van Dijke zit de onderhandelingstafel, die gaat over CO2-reductie, voor. Kan het mislukken? “Het mag niet mislukken.”

9 februari 2016. Zestig bestuurders vanuit de hele betonketen zeggen toe dat ze zich zullen inzetten voor een nationaal Betonakkoord. Doel? Het reduceren van CO2. Het klinkt fantastisch, maar het is voorlopig ‘slechts’ een akkoord dat er een akkoord moet komen. “Maar ik zie de gretigheid bij iedereen om tot concrete afspraken te komen”, zegt Leen van Dijke.

Lees meer over

Lees meer over
Als geen ander weet Van Dijke hoe dit soort stroperige processen vol comflicterende belangen gaan. Hij was ijverig in de houtsector met het keurmerk FSC en is tegenwoordig ook het gezicht van de Stroomversnelling. “Hoe lang ik betrokken ben bij het Betonakkoord? Ongeveer een half jaar. Een maand of twee geleden zat ik de eerste vergadering voor. In het voorjaar van 2017 hopen we een akkoord te hebben. De vraag is vooral: Welk ambitieniveau kunnen we bereiken? Wat zijn de obstakels, de mogelijkheden en de kansen?”

De moeilijkste opgave

Alle belangrijkste spelers praten mee, volgens de voormalig pr-man van VolkerWessels. “ProRail, Rijkswaterstaat, IenM, de grote betonboeren en bouwers. Eigenlijk alles wat ertoe doet in beton Nederland. De moeilijkste opgave? Dat we niet over belangen heen walsen en dat we niet alleen een akkoord maken waar de grote bedrijven iets aan hebben.”

Over de noodzaak van het akkoord bestaat volgens hem geen twijfel. “Beton is de grote CO2-veroorzaker, daar is geen discussie over. En als we de Parijsdoelstellingen moeten halen is de betonsector aan de beurt om een flinke duit in het zakje te doen.”

Sector moet transparanter

Wanneer kunnen we spreken van een succesvol akkoord? Van Dijke onderscheidt een aantal fasen. “Eerst moeten we maatregelen vinden die relatief eenvoudig zijn om toe te passen. Zo kun je zand op een bepaalde manier zeven, zodat je aanzienlijk minder grondstoffen nodig hebt. De sector moet ook transparanter worden. Op een straatsteen kenbaar maken wat het CO2-gehalte is. Nu moet je als klant maar een gokje wagen.”

Leen van Dijke

Leen van Dijke
Zo maar dertig afgevaardigden per tafel. “Trek je aan het ene touwtje, dan wordt direct het andere belang duidelijk”, verwoordt Van Dijke de gevoeligheid. “Of er ook afspraken komen over percentages toe te passen granulaat? “Mogelijk, maar daar is het nu nog veel te vroeg voor. Het is nu eerst zaak om in beeld te brengen waar de kansen liggen.”

Verkennen? Er is toch al veel bekend? CE Delft maakte die analyse een paar jaar geleden al. Waarom duurt het allemaal zo lang? “We weten heel veel”, erkent de voorzitter, “maar nogmaals, het gaat nu om het maken van keuzes. Concrete keuzes. Er mag geen akkoord komen, waar de hele samenleving straks smalend de neus voor ophaalt.”

Niet in cynisme blijven hangen

Sceptici wachten het eindresultaat vol belangstelling af. Van Dijke snapt de “cynische mensen” die menen dat een Hollands akkoord op wereldtoneel, met grootuitstoters als China nooit enige impact kan hebben. “Cynische mensen hebben altijd een punt, maar je moet niet in cynisme blijven hangen. Dit wordt bovendien met grote belangstelling vanuit heel Europa gevolgd. Goh die polderaars weten er kennelijk toch wat van te bakken. Waar iedereen ons straks kan afrekenen? Ik ben niet zo van afrekenen, iedereen doet ontzettend zijn best. Tijd genoeg? Nee, nee, nee.”

 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels