nieuws

Wat zou nu weer naar boven komen?

bouwbreed Premium

De Ariana, een schip dat in 1952 is gezonken, wordt aan stukken gereten.Foto: Van den Herik Wrakken bewegen mee met de zeebodem. Of de vaargeul verplaatst zich naar de plaats van het wrak. Van den Herik weet ze te decimeren. Hoe groot ze zijn, maakt dan weinig meer uit. “Mooie klussen”, zegt Jeroen Vermeer van […]

De Ariana, een schip dat in 1952 is gezonken, wordt aan stukken gereten.Foto: Van den Herik

Wrakken bewegen mee met de zeebodem. Of de vaargeul verplaatst zich naar de plaats van het wrak. Van den Herik weet ze te decimeren. Hoe groot ze zijn, maakt dan weinig meer uit.

“Mooie klussen”, zegt Jeroen Vermeer van Van den Herik over de twee recente wrakkenbergingen. “Na de gunning kregen we volgens het contract tot 2016 de tijd voor de uitvoering.”

De flexibiliteit in de tijd biedt een uitgelezen kans om de vloot maximaal inzetbaar te houden. Wachten tot 2016 mocht. Van den Herik koos ervoor vaart te maken. De wrakken zijn de afgelopen periode kort achter elkaar geborgen. Dat kwam qua planning uit maar aan de hoeveelheid werk elders lag dat niet, onderstreept Vermeer. “Voor de kribverlaging in de Waal zetten we momenteel veel materieel in. De schepen die bij de berging werden gebruikt, komen ook daar van pas.”

Het personeel zag er volgens hem in elk geval een mooi verzetje in. “De mensen vonden het prachtig om te doen. Spannend ook: wat zou nu weer naar boven komen.”

Als je in plaats van zand of stenen stukken schip ophaalt, moet het materieel iets worden aangepast. De eigen technische afdeling van Van den Herik maakte een op het werk toegesneden rippertand. Dit is een soort gigantische blikopener waarmee een wrak aan stukken wordt getrokken. De rippertand verving de graafbak aan de kraan. Vanwege de diepte van de geul werd daarnaast de giek verlengd.

Andere bijzondere aspecten van het bergingswerk zoals vaarwegmanagement tijdens uitvoering en eventueel explosievenonderzoek, blijken reguliere activiteiten van Van den Herik. In het geval dat een wrak geheel of gedeeltelijk in de bodem zit, biedt verder de trukendoos met baggertechnieken bij uitstek soelaas om het vrij te krijgen van zand.

In de vaargeul Zuider Stortemelk bij Vlieland moest een wrak worden aangepakt dat waarschijnlijk uit het midden van de negentiende eeuw stamt. Archeologisch onderzoek op bovengehaalde onderdelen gaat misschien meer duidelijkheid verschaffen. De gedachte gaat uit naar de in 1859 bij Vlieland vergane Millbank, een Brits stoomvrachtschip van ongeveer 60 meter lang.

De geborgen wrakdelen in de Westerschelde zijn met zekerheid van de Finse Ariana, eveneens een stoomvrachtschip, dat in 1952 aan de grond liep en in tweeën brak.n

Deze rippertand werd door Van den Herik zelf ontwikkeld.Foto: Van den Herik

Jeroen Vermeer: “Prachtig om te doen.”Foto: Roel Dijkstra Fotografie/Joep van der Pal

Reageer op dit artikel