nieuws

Brandende schoenen

bouwbreed

De uitverkoop. Slenterend langs vitrines en etalages, op zoek naar nieuwe schoenen. In de motregen denk ik aan een recente uitspraak over schoenen die moesten worden aanbesteed. Gevechtslaarzen. Juist ja, bestemd voor het leger. Ik ben zo vrij u even mee te nemen naar deze wondere wereld. Niet omdat het zo relevant is voor de […]

De uitverkoop. Slenterend langs vitrines en etalages, op zoek naar nieuwe schoenen. In de motregen denk ik aan een recente uitspraak over schoenen die moesten worden aanbesteed. Gevechtslaarzen. Juist ja, bestemd voor het leger. Ik ben zo vrij u even mee te nemen naar deze wondere wereld. Niet omdat het zo relevant is voor de dagelijks (bouw)praktijk. Maar wel om te beseffen dat aanbesteden niet alleen in de bouw een ingewikkelde zaak is.

De aanbesteding betrof drie percelen en acht inschrijvingen. Zes (!) inschrijvingen vielen af op formele gronden. Met de overgebleven twee leveranciers werden testen gedaan: een labtest op waterdichtheid en een draagproef van drie maanden. Daarvoor moesten vijftig paar per type laars worden ingeleverd. Voor één perceel sneuvelde de inschrijving van partij A: de laarzen bleven niet voldoende droog na de labtest. Voor de overige percelen bleken de schoenen van B economisch meer voordelig. A stond dus volledig met lege handen. Zij spande een zaak aan. De schoenen van B zouden niet voldoende brandveilig zijn. Deze schoenen waren namelijk ook in de winkel te koop en A had de moeite genomen deze eens in de fik te steken. En dat ging veel te makkelijk. De rechter ging hierin mee en schortte de procedure op. De staat moest eerst onderzoek verrichten naar de brandveiligheid. Zij vroeg daarbij opnieuw schoenen op bij A en B.

A pikte dat niet. Nieuwe schoenen konden alsnog brandveilig gemaakt worden. De originele schoenen moesten gebruikt worden. Van die vijftig paar waren er vast nog drie over. Maar de staat wilde toch nieuwe en zo stonden partijen binnen drie maanden opnieuw voor dezelfde rechter. De rechter oordeelde dat nieuwe laarzen gebruikt mochten worden. Maar ook dat de staat erop moest toezien dat de nieuwe laarzen niet afweken van de originele. Hoe? Dat vertelde hij er niet bij. We zijn inmiddels vier jaar na publicatie van de aankondiging. Nog altijd is er geen zicht op de levering van nieuwe laarzen.

Ik slenter nog steeds door de stad en realiseer me dat ik in vier jaar aardig wat schoenen versleten heb. En ook: dat het aanbesteden van werken eigenlijk zo gek nog niet is.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels