nieuws

Discussie pur laat cruciale vraag onbeantwoord

bouwbreed Premium

Discussie pur laat cruciale vraag onbeantwoord

Kan het veilig zijn om twee zeer toxische componenten op locatie met elkaar te laten reageren, zoals diisocyanaat en polyol? Dat is de centrale vraag in de discussie over gespoten vloerisolatie van polyurethaan (pur)schuim.

De publicatie van internist Louis Verschoor en chemicus Atie Verschoor in het vakblad Medisch Contact heeft de discussie over het aanbrengen van purschuim weer doen oplaaien. De auteurs wijzen op de ernstige gevolgen van sensibilisatie voor polyolen en isocyanaten, blaasgassen en andere componenten die bij het spuiten van vloerisolatie van polyurethaan vrijkomen. Vorig jaar constateerden zij bij elf personen sensibilisatie nadat de beganegrondvloer van hun woning met pur was geïsoleerd. En de gevolgen zijn ernstig: eenmaal gesensibiliseerd bestaat geen ondergrens meer voor de klachten. Contact met een minimale hoeveelheid van de chemische stoffen leidt tot onder meer hevige hoest, pijn, benauwdheid en vermoeidheid.

In reactie op de berichtgeving biedt Vereniging Eigen Huis (VEH) haar leden vooralsnog geen pur-isolatie meer aan via alliantiepartner Nuon. Dat bedrijf stelt echter dat de toepassing veilig is, want zij wordt uitgevoerd door een gecertificeerde organisatie, Nuon Isolatie, en die voldoet al aan de recente aanscherping van de eisen van Isopa, de Europese organisatie van verwerkers van diisocyanaten en polyolen.

Nuon lijkt de problematiek serieus te nemen en heeft TNO opgedragen vast te stellen hoeveel vluchtige stoffen tijdens het spuiten in de woonruimte terechtkomen. Alle ogen zijn nu gericht op TNO. Maar het instituut onderzoekt niet de principiële vraag of zo’n chemische reactie in een kruipruimte wel op zijn plaats is.

Maatregelen

Volgens de Nederlandse Vereniging van Polyurethaan hardschuimfabrikanten (NVPU) heeft ook de branche TNO opdracht gegeven de oorzaak van de gezondheidsklachten te onderzoeken.

Bovendien werkt de organisatie aan maatregelen om de veiligheid verder te verbeteren. Zo wil zij Europese richtlijnen verplichten, alle verwerkers en verkopers trainen, informatiebladen voor consumenten ontwikkelen, de uitvoering uitsluitend laten verrichten door gecertificeerde verwerkers, en bewoners tijdens en kort na het spuiten het huis uit sturen. De vraag is of die maatregelen dan nog niet standaard zijn. Nog prangender is de vraag of er ongetrainde verwerkers zijn die zich niet aan de richtlijnen houden en of bewoners nog worden blootgesteld.

Dat het niet altijd goed gaat, weet ook Jorg Palmersheim, secretaris van Isopa, die dat ook in het vaktijdschrift Urethanes Technology Internationa l (UTI) toegeeft. “Dat is te wijten aan verwerkers die de veiligheidsrichtlijnen niet opvolgen en spuiten terwijl de bewoners nog in huis zijn”, zegt hij. Hij is zich bewust van de problemen en verwacht verbetering van certificatie. “Vanaf april rollen we in Nederland een trainings- en certificatieprogramma uit.”

Vertrouwen

Niettemin stelt de Complex Litigation Group (CLG) uit de Verenigde Staten, een organisatie voor collectieve juridische actie, dat rapporten gewag maken van blijvende toxiciteit, ook als de isolatie door gecertificeerde verwerkers is aangebracht.

Veel vertrouwen wekken de mededelingen van Nuon en NVPU dan ook niet. De conclusie van Louis en Atie Verschoor van het Expertise Centre Environmental Medicine (ECEM, ziekenhuis Rijnstate in Arnhem) in Medisch Contact blijft overeind staan: “De beste oplossing is een verbod op het gebruik van gespoten pur voor de isolatie van woonhuizen.”

Een tussenoplossing zou kunnen zijn in een fabriek producten te spuiten die, nadat ze zijn uitgehard, onder vloeren in kruipruimten kunnen worden aangebracht. Dat is een echte uitdaging voor innovatieve productontwikkelaars.

Reageer op dit artikel