nieuws

‘Tachtig procent van bruggen in onderliggende wegennet’

bouwbreed

Het IGWR wijt de onterechte oplegging van verhoogde veiligheidsnormen aan alle Nederlandse bruggen aan het achterliggende financieringssysteem. Wie betaalt voor normatief onderzoek van een probleemgebied kan zijn onderzoeksresultaat uiteindelijk geformaliseerd zien in regelgeving.

“Gewoonlijk zijn de financiers Rijkswaterstaat of ProRail, omdat gemeenten hiervoor geen middelen hebben”, zegt Reusink. “Probleem is dat zij zich vooral concentreren op hun eigen infrastructuur – spoor- en autosnelwegen – terwijl 80 procent van het Nederlandse bruggenpark in het onderliggende wegennet ligt.”

Gemeente Rotterdam beheert enkele honderden bruggen in stadswijken. Volgens de nieuwbouwnormen had de Maasstad de komende decennia daarvan tientallen moeten vervangen, of voorzien van verkeersbeperkende bebording.

Ramingen van de – onterechte – vervangingskosten op langere termijn liepen in de honderden miljoenen euro’s. Voor heel Nederland zouden die volgens het IGWR in de miljarden kunnen lopen.

Aanpassing van de verzwaarde nieuwbouwnormen komt Rotterdam niet alleen goed uit omdat de gemeente momenteel slecht bij kas zit. In de toekomst brengt Rotterdam brugonderhoud steeds vaker onder in dbfm-contracten. Daarvoor is het belangrijk dat de normen helder en specifiek zijn.

Formalisering van de aanpassing in een NEN 8701 norm voor bestaande bruggen is voor het Ingenieursbureau een opsteker. In deze norm is het ondergrens afkeurniveau constructief handen en voeten gegeven. Reusink: “Helaas geldt in deze norm nu nog steeds het zwaarst belaste wegtracé in Nederland als uitgangspunt. Rotterdam zal daarom op korte termijn een aantal meet- en weegpunten op lokale wegen installeren om een beter beeld te krijgen van de werkelijke verkeerslastverdeling op lokale wegen.”

Uit Duits onderzoek blijkt dat deze gemiddelde aslastniveaus tot wel 40 procent lager kunnen uitvallen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels