nieuws

Echoput gedempt met akoestische vloer

bouwbreed

Met de overkapping dreigde de binnenplaats van het Scheepvaartmuseum een echoput te worden. Een speciaal ontwikkelde akoestische vloer bracht de nagalmtijd terug van 12 naar minder dan 4 seconden.

De vloer van het museum is gemaakt door Poly Products. Het bedrijf legde travertin-tegeltjes in prefab betonnen panelen. De voegen tussen de tegels werden ingezand, waardoor de vloer oogt als een klassieke bestrating van klinkers of kinderhoofdjes, zoals die ook op de binnenplaats lag van het oude Zeemagazijn. Dat was een eis van de gemeente bij het verlenen van de vergunning voor de renovatie. Maar volgens Xander Hendrikx van de Rijksgebouwendienst gaat er nogal wat techniek schuil achter die nostalgisch aandoende vloer.

Door smalle openingen in de voegen komt geluid onder de vloer terecht waar de luchttrillingen door speciaal gevormde kegels en absorberend materiaal uitdoven. De holle ruimten onder de vloer werken als zogenoemde Helmholz resonatoren. “Zonder die ingreep zou geluid gemiddeld 12 seconden lang rondzingen op de binnenplaats”, aldus Hendrikx. “Geen mens zou een ander nog kunnen verstaan.”

Dat de akoestiek door het overkappen van de binnenplaats in het gedrang zou komen, waren de bouwers zich goed bewust. Hendrikx, architect Liesbeth van der Pol en een aantal andere deskundigen stelden zich persoonlijk op de hoogte bij musea in Berlijn en Londen waar vergelijkbare overkappingen van oude binnenplaatsen voor grote geluidsproblemen hadden gezorgd. Maar akoestische lamellen of baffles onder het dak waren uit den boze, omdat die het zicht op de bijzondere kap zouden ontnemen, een van de paradepaartjes van de renovatie van het Scheepvaartmuseum. De wanden bekleden met akoestisch materiaal stuitte eveneens op problemen. Daarom werd de oplossing toch gezocht in de vloer.

Net als de bijzondere glazen overkapping is de akoestische vloer in een apart contract aanbesteed. Dat was volgens Hendrikx een manier om de kwaliteit te kunnen garanderen van bouwdelen waaraan extreem hoge eisen werden gesteld. Binnen het grote raamcontract was anders het gevaar te groot geweest dat de kwaliteit in het geding zou komen. Hoofdaannemer BAM Utiliteitsbouw verzorgde wel de coördinatie voor die bouwdelen. BAM nam de verbouwing destijds aan voor 30 miljoen euro. Daar is zo’n 15 procent aan meerwerk bijgekomen.

Vervolg van Van gesloten pakhuis naar transparant museum

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels