nieuws

Waterglas op plein Almere

bouwbreed

Waterglas op plein Almere

Vanwege opstuivend stof moesten evenementen op het Esplanadeplein van Almere afgelopen jaren uitwijken naar een andere locatie. Soil ID bond het hinderlijke stof met waterglas.

Al sinds de oplevering is er heibel over het plein bij de nieuwe bibliotheek
en de schouwburg van Almere. De bedoeling was dat het een mediterrane sfeer zou
krijgen. Daarom schreef de Franse architect Michel Desvigne destijds een soort
gravel-verharding voor, zoals dat ook op menig jeu de boules baan ligt in zijn
geboorteland. In Almere stoof dat materiaal op droge, winderige dagen dusdanig
dat kermissen, muziekfestivals en andere evenementen moesten worden verplaatst.
Aannemingscombinatie Wallaard-Voets werd al in 2007 door de gemeente
aansprakelijk gesteld, maar die procedure leverde niets op. Onderzoek door
Intron wees uit dat de aardvochtige verhardingsmortel vanwege het warme weer
tijdens de aanleg niet goed kon reageren. Het water uit het mengsel was te snel
verdampt en ook bij de nabehandeling is daar geen rekening meer mee gehouden. De
fijne glascement- en kalksteendeeltjes die als bindmiddel hadden moeten
fungeren, zijn sindsdien de boosdoeners die opstuiven en voor de overlast
zorgen. Intron opperde ook dat waterglas het materiaal waarschijnlijk alsnog zou
kunnen binden en voerde daarvoor praktijkproeven uit op het prestigieuze plein.

Improvisatie

Het waterglas is afgelopen dagen over het 10.000 vierkante meter grote plein
verneveld door het jonge bedrijf Soil ID uit Breda. Normaal gesproken dicht dat
bouwkuipen van onderen af door de bodem met natriumsilicaat te injecteren.
Volgens Patrick Wolfs van het bedrijf is in Almere precies hetzelfde materiaal
toegepast dat normaal gesproken bij de injecties wordt gebruikt. Alleen de
harder kon achterwege blijven, aangezien de halfverharding van het
Esplanadaplein nog veel kalk bevatte die niet gereageerd had. Het vernevelen in
een dichtheid van 1 kilogram per vierkante meter vergde de nodige improvisatie
van Soil ID. In allerijl werden drie vernevelsets in elkaar gezet, elk uitgerust
met vier spuitmonden. Met lange slangen waren die aangesloten op de kleine
injectiecontainer van Soil-ID waarmee het mengsel ter plekke werd aangemaakt in
een combinatie van één deel waterglas en één deel gedemineraliseerd water.
Binnen een uur na aanbrengen zag je volgens Wolfs al resultaat en was het
oppervlak veel minder korrelig. De fijne fractie werd gebonden aan de grotere
korrels. Wolfs gaat er vanuit dat het materiaal zich ook op de langere termijn
goed gedraagt, hoewel hij daar geen garanties voor kon geven. Voor zover bekend
is dit de eerste toepassing van waterglas om stof aan de oppervlakte te binden.
Soil-ID had ook geen tijd om zelf onderzoek te doen naar de techniek; het
bedrijf moest ongeveer meteen uitrukken toen het werd benaderd met de vraag.
Want er lag nogal wat druk vanuit de politiek om het plein dit voorjaar
eindelijk in gebruik te kunnen nemen voor de evenementen waarvoor het ooit was
ontworpen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels