nieuws

Van tegenwerking naar medescheppen

bouwbreed Premium

Plannen die gemeenten in het gouden eerste decennium (voor 2008!) hebben gemaakt, blijken nu vaak onuitvoerbaar

Er is (zogenaamd) geen vraag. En marktpartijen hebben geen (geld en dus geen) belangstelling. Of willen iets anders. Zo’n discrepantie tussen plan en markt wordt vaak ambtelijk opgevat als tegenwerking. Want aan het plan kan het niet liggen. Dat is goed, want dat hebben de ambtenaren immers zelf bedacht. Hoe kan deze impasse nu doorbroken worden? Volgens mij zijn er twee ontsnappingsroutes, die er overigens allebei van uitgaan dat het toch wel eens aan het gemeentelijk plan kan liggen. De eerste route is die via de bewoners en gebruikers. Ga met hen in gesprek. Beschouw het plan als vertrekpunt, start een intensieve dialoog, ga met hen samen een nieuw plan creëren en zorg er voor dat zij de dragers van het nieuwe plan worden. Met een beetje mazzel ontstaat er zo een enthousiaste groep, die het plan inhoudelijk wil en ook startpunt is voor de financiële haalbaarheid. Uiteraard vergt dit dat ambtenaren bereid zijn water bij de wijn te doen. De tweede route is nog radicaler. Private partijen willen wel investeren in de stad, maar niet in het gemeentelijk plan. Ze willen iets anders. Ik zou zeggen, gewoon doen! Maar stel dan wel een aantal harde randvoorwaarden. Er moet een stedelijke behoefte zijn. Het moet de belangen van de stad dienen. Het alternatieve plan moet zichzelf bedruipen. En het moet een bijdrage leveren aan de stedenbouwkundige of architectonische aantrekkelijkheid van de stad. Als dat zo is, helpen ambtenaren het alternatieve plan snel gerealiseerd te krijgen. Ambtenaren dus als medescheppers van private plannen.

Adviseur Andersson Elffers Felix
Utrecht

Reageer op dit artikel