nieuws

Soilmix verkozen boven palenwand

bouwbreed Premium

Soilmix verkozen boven palenwand

In een palenwand had Sprangers Bouwbedrijf weinig fiducie. Daarom besloot het bedrijf de bouwkuip voor een nieuw laboratorium van de Nijmeegse universiteit uit te voeren als soilmixwand.

De problemen met het A-theater in Middelburg en bij het Haagse Panorama
Mesdag staan volgens uitvoerder Jan Voesenek van Sprangers Bouwbedrijf aan de
basis van de argwaan ten aanzien van de palenwand. De aannemer voelde er weinig
voor om met de gevoelige techniek van versnijdende palen aan de gang te gaan.
Vooral de constructeur moest vooraf wel met goede argumenten worden overtuigd
van de voordelen van de soilmixwand. Maar de bodemgesteldheid op het terrein is
volgens Voesenek plaatselijk erg geschikt voor de techniek. Tot het diepste
punt, zo’n 11 meter beneden maaiveld, komen de frezen alleen zand en grind
tegen. Vermengd met zo’n 500 kilo grout per kuub, die onder druk wordt
ingespoten, moet dat een stevige betonnen keerwand opleveren. Het grondwater
bevindt zich op zo’n 15 meter min. In de praktijk was de grondgesteldheid
misschien wel iets te goed, constateert Voesenek achteraf. Het grove zand en
grind bleek erg doorlatend, waardoor onderaannemer Soetaert meer grout nodig had
dan gedacht. Bovendien sleten de tanden en freeswielen nogal snel op de dikke
grindlagen en zwerfkeien. De ruim 70 strekkende meter soilmixwand zou normaal
gesproken met één set freeswielen kunnen worden gerealiseerd. Maar Soetaert had
er in Nijmegen maar liefst drie sets voor nodig. Voor de feestdagen freesden de
Vlamingen de laatste panelen en voorzagen die van wapening van stalen binten met
hart-op-hartafstanden van een meter. Nu de wand is uitgehard, gaat Sprangers
deze week aan de slag met ontgraven van de grond erachter. Nadat anderhalve
meter is afgegraven worden groutankers geplaatst, daarna wordt nog 2 meter
ontgraven voor de volgende rij groutankers. Uiteindelijk wordt tot ruim zeven
meter beneden maaiveld afgegraven.

Talud

Binnen de bouwput, die aan één zijde wordt begrensd door een talud,
realiseert de aannemer uit Breda een laserlaboratorium voor de universiteit. De
betonnen doos van 39 bij 35 bij 7 meter diep verdwijnt onder de grond en wordt
volledig aan het oog onttrokken. Alleen het trappenhuis, dat de verbinding
verzorgt met het naastgelegen magnetenlab, steekt deels boven maaiveld uit.
Sommige ruimten binnen de betonnen doos worden door Sprangers uitgerust met maar
liefst 2 meter dikke betonnen wanden, om te voorkomen dat straling die vrijkomt
bij de natuurkundige experimenten zich verspreidt.

Reageer op dit artikel