nieuws

Waterstad op kunstmatig eiland in Westerschelde

bouwbreed Premium

De waterstad die de Middelburgse architect Taco Tuinhof wil bouwen in de Westerschelde, is geïnspireerd door het kunstmatig aangelegde Palmboomeiland voor de kust van Dubai. “Mijn plan is alleen minder grootschalig”, aldus Tuinhof. De technische uitvoerbaarheid levert volgens de architect geen problemen op.

Tuinhofs ontwerp bestaat uit de bouw van een hotel annex congrescentrum, tweehonderd appartementen en enkele kantoorcomplexen, 500 meter uit de noordelijke oever van de Westerschelde. Kantoren en appartementen worden volgens het model-Dubai: aangelegd op opgespoten, schelpvormige eilandjes. Het hotel, dat tevens dienstdoet als ‘stadscentrum’, wordt op poten in het water gezet, naar voorbeeld van een booreiland. Een 15 meter hoge autoweg op poten verbindt de stad met het vasteland. “Voor de weg kan dezelfde constructie worden toegepast als gebruikt is voor de Zeelandbrug bij Goes”, verklaart de architect.
Het idee voor deze waterstad is geen vrijblijvend fantasietje, benadrukt Tuinhof. Het plan komt voort uit de fusiebesprekingen van de ziekenhuizen in Goes, Vlissingen en Terneuzen. Tuinhof, bij architectenbureau Rothuizen van Doorn ’t Hooft gespecialiseerd in ziekenhuisbouw, zocht samen met zorgsdeskundige professor Pieter Vierhout naar een geschikte plek voor het Zeeuwse fusieziekenhuis. Het duo kwam uit op een locatie die voor alle partijen qua afstand aanvaardbaar was, naast de noordelijke monding van de Westerscheldetunnel. Gelegen achter het tolpelin, zou deze plek ook voor de Zeeuws-Vlamingen acceptabel zijn, omdat ze niet bij ieder ziekenhuisbezoek tol hoefden te betalen.
Ook bouwkundig is er sprake van gunstige omstandigheden. “De Schelde is ter plaatse maximaal 5 tot 8 meter diep, de locatie ligt buiten de vaargeul en milieucontouren spelen er nauwelijks.”
De fusiebesprekingen mislukten echter. Zeeuws-Vlaanderen richtte zich voor medische zorg toch liever op Gent. Tuinhof vond het zonde om zijn ontwerp voor een ziekenhuis in het water zomaar weg te gooien. “Het idee is ook voor andere doeleinden bruikbaar”, meent hij. De architect wijst op de toenemende verkeersintensiteit sinds de aanleg van de tunnel. “Dat brengt nieuwe economische activiteiten met zich mee.” Zo kwam hij uit op een aangepast plan voor kantoren, een congrescentrum, deels voor recreatie bedoelde appartementen en een jachthaven. “Het is een groeimodel. Het laat ruimte open voor andere activiteiten. Als de basis er eenmaal ligt, kunnen er allerlei ontwikkelingen ontstaan.”
Zeeland kan een economische impuls als de bouw van een stad in het water goed gebruiken, zegt de geboren Zeeuw Tuinhof. Er is ook behoefte aan: “In de discussies keert telkens de vraag naar een opvallende daad op bouwkundig gebied terug.”

Optimistisch

De architect heeft inmiddels lokale bestuurders, de NV Westerscheldetunnel en ING Real Estate gepolst voor zijn plan. Zij zouden voorzichtig optimistisch hebben gereageerd. Tuinhof moet eerst een ‘trekker’ vinden die toeloop naar zijn waterstad garandeert. De architect heeft nog geen concrete kandidaten op het oog. “Maar ook als ik die niet op korte termijn vind, ben ik ervan overtuigd dat deze stad over maximaal twintig jaar wordt gerealiseerd. Door de economische ontwikkeling staat dat eigenlijk wel vast.”

Reageer op dit artikel