nieuws

Boer zoekt land

bouwbreed Premium

Meer dan 3,5 miljoen kijkers bleven aan de buis gekluisterd toen de eerste aflevering van het nu populaire televisie programma ‘boer zoekt vrouw’ de zoekende boeren voor het eerst presenteerde. Want plots was daar ook een zoekende vrouwelijke boer. Boer Agnes kreeg maar liefst 833 brieven van mannen die het best wel zagen zitten om met haar te gaan boeren. Eén van die mannen was een Canadees, en hij deed haar even twijfelen. Hij zocht een vrouw voor hem in Canada. Terugkeren naar Nederland zat er voor hem niet in dat zag je direct aan zijn gezicht. Agnes had het moeilijk maar koos uiteindelijk voor het boeren in Nederland en de Canadees kon huiswaarts keren. Toen dacht ik ineens spontaan, “is er eigenlijk nog wel toekomst voor het boeren in Nederland?” Het eerste antwoord daarop is “nee”. Steeds meer ruimte is toch nodig voor onze steden en wegen en daardoor zal het open landschap en dus de boer vast en zeker verdwijnen. In werkelijkheid blijkt de situatie complex en veel spannender. Het agrarisch oppervlak in Nederland neemt amper af terwijl de boerderij een onderneming met een internationale markt is geworden. Innovatie en taakverbreding zijn daarbij van elke dag en daar komt heel wat meer bij kijken dan vroeg opstaan en hard werken. In het boerenbedrijf is sprake van een enorme schaalvergroting, alleen daarmee kan worden voldaan aan groei en de internationale eisen van kwaliteit en hygiëne. Voor de passant zijn de koeien door die schaalvergroting helaas uit de weide verdwenen. Maar voor de boer zijn er veel interessante taken bij gekomen zoals natuurbeheer, recreatie en de ecologische teelt. Daar zal de komende jaren de productie van bio-brandstof als een opgave van Europees niveau vast en zeker nog bijkomen. Het gaat dus niet om keuzes maken maar om het combineren van taken en verstandig investeren. De boerderij is dus een échte onderneming geworden. Ja zeker, het oppervlak van onze steden en infrastructuur is de afgelopen 50 jaar meer dan verdubbeld, maar dat is ten koste van ‘bos en natuur’ en het wateroppervlak gegaan. Het boerenbedrijf compenseert die trend door de agrarische gronden open te stellen voor flora en fauna en door eco-beheer. Daarbij gaat het wel om enorme investeringen, een gezond boerenbedrijf telt anno 2008 minstens 40 hectare. De behoefte naar voedsel op wereldschaal blijft toenemen en als de productie zoals nu achter blijft dan zal de schaalvergroting verder doorzetten zo is de prognose. Ruilverkavelingen en bedrijfsverplaatsingen zullen daarom voortkomen uit de bedrijfstak zelf. Bouwend Nederland kan daar denk ik verstandig op anticiperen. Let wel, de boer waar zaken mee gedaan wordt is vandaag een ondernemer van allure. Onze boer Agnes had de Canadees dus een heel interessantere uitdaging te bieden!

Meer dan 3,5 miljoen kijkers bleven aan de buis gekluisterd toen de eerste aflevering van het nu populaire televisie programma ‘boer zoekt vrouw’ de zoekende boeren voor het eerst presenteerde. Want plots was daar ook een zoekende vrouwelijke boer. Boer Agnes kreeg maar liefst 833 brieven van mannen die het best wel zagen zitten om met haar te gaan boeren. Eén van die mannen was een Canadees, en hij deed haar even twijfelen. Hij zocht een vrouw voor hem in Canada. Terugkeren naar Nederland zat er voor hem niet in dat zag je direct aan zijn gezicht. Agnes had het moeilijk maar koos uiteindelijk voor het boeren in Nederland en de Canadees kon huiswaarts keren. Toen dacht ik ineens spontaan, “is er eigenlijk nog wel toekomst voor het boeren in Nederland?” Het eerste antwoord daarop is “nee”. Steeds meer ruimte is toch nodig voor onze steden en wegen en daardoor zal het open landschap en dus de boer vast en zeker verdwijnen. In werkelijkheid blijkt de situatie complex en veel spannender. Het agrarisch oppervlak in Nederland neemt amper af terwijl de boerderij een onderneming met een internationale markt is geworden. Innovatie en taakverbreding zijn daarbij van elke dag en daar komt heel wat meer bij kijken dan vroeg opstaan en hard werken. In het boerenbedrijf is sprake van een enorme schaalvergroting, alleen daarmee kan worden voldaan aan groei en de internationale eisen van kwaliteit en hygiëne. Voor de passant zijn de koeien door die schaalvergroting helaas uit de weide verdwenen. Maar voor de boer zijn er veel interessante taken bij gekomen zoals natuurbeheer, recreatie en de ecologische teelt. Daar zal de komende jaren de productie van bio-brandstof als een opgave van Europees niveau vast en zeker nog bijkomen. Het gaat dus niet om keuzes maken maar om het combineren van taken en verstandig investeren. De boerderij is dus een échte onderneming geworden. Ja zeker, het oppervlak van onze steden en infrastructuur is de afgelopen 50 jaar meer dan verdubbeld, maar dat is ten koste van ‘bos en natuur’ en het wateroppervlak gegaan. Het boerenbedrijf compenseert die trend door de agrarische gronden open te stellen voor flora en fauna en door eco-beheer. Daarbij gaat het wel om enorme investeringen, een gezond boerenbedrijf telt anno 2008 minstens 40 hectare. De behoefte naar voedsel op wereldschaal blijft toenemen en als de productie zoals nu achter blijft dan zal de schaalvergroting verder doorzetten zo is de prognose. Ruilverkavelingen en bedrijfsverplaatsingen zullen daarom voortkomen uit de bedrijfstak zelf. Bouwend Nederland kan daar denk ik verstandig op anticiperen. Let wel, de boer waar zaken mee gedaan wordt is vandaag een ondernemer van allure. Onze boer Agnes had de Canadees dus een heel interessantere uitdaging te bieden!

Reageer op dit artikel