nieuws

Op zoek naar een nieuwe oplossing voor zwaarbelaste stalen bruggen

bouwbreed Premium

Een laag hogesterktebeton (hsb) beschermt inderdaad de stalen brugconstructie effectief tegen vermoeiingsscheuren, blijkt op de Moerdijkbrug. Maar verder kleven er zoveel nadelen aan de methode dat Rijkswaterstaat weer hard op zoek is naar een alternatief.

Sinds november heeft aannemer Haverkort Voormolen stukken van het nog jonge brugdek van hsb van de Moerdijkbrug verwijderd. Dat gebeurde met hogedruk waterstralen. Daarbij kwam ook het stalen brugdek weer tevoorschijn.
Volgens directeur Egbert Paalman van Haverkort Voormolen zagen de behandelde scheuren er goed uit. Dat bleek ook uit het ultrasone TOFD-onderzoek De dichtgelaste scheuren waren netjes dicht gebleven en niet verder doorgescheurd onder de rijbelasting. Met andere woorden: de dunne laag hsb slaagt er inderdaad in de krachten te spreiden over de staalconstructie. Veel beter dan de oude asfalt deklaag. Maar of Rijkswaterstaat die truc ook gaat toepassen op andere zwaarbelaste stalen bruggen is zeer de vraag. Daarvoor kampten de bouwers op de Moerdijkbrug met te veel tegenvallers.
Dat de laag hsb niet zo glad zou worden als een nieuw pakket zoab was al bekend van eerdere overlagingen met hsb op de Calandbrug en de Hagesteinse brug. Alleen was de hinder voor automobilisten daar veel geringer, omdat het om veel kortere bruggen ging.
Veel pijnlijker bleken de holtes die ontstonden in de betonlaag. Boorkernen wezen uit dat het beton sommige plekken rond dichte wapeningsknooppunten niet had weten te bereiken. Die holtes betekenen een ernstige verzwakking van de 4 tot 10 centimeter dikke laag. Volgens projectleider ir. Ton Swanenberg van Rijkswaterstaat bleken de secties met de meeste holtes te zijn gestort op twee warme dagen in de zomer van 2005. Het toch al niet erg vloeibare mengsel hsb moet toen net nog wat taaier zijn geweest, waardoor het niet goed door de wapening rond 8 met maaswijdten van 50 millimeter kwam en niet goed genoeg kon worden verdicht.
Op sommige plaatsen zijn die drie lagen wapening boven elkaar geplaatst; boven in de dunne betonlaag. Mogelijk hebben ook de staalvezels in het betonmengsel de situatie verslechterd. Ze vormden een soort bruggetjes over de traditionele wapening, die het betonmengsel tegenhielden.
Op twee brugsecties van 8 bij 100 meter moest daardoor het wegdek compleet worden vervangen. Er is daar dikkere wapening toegepast, (rond 12 millimeter) met grotere maaswijdten (75 millimeter) in slechts twee lagen.
Bovendien werd het beton betrokken van een vaste centrale en niet meer op locatie gemengd. Waarschijnlijk heeft ook het hoge vochtgehalte van de toeslagstof de aannemer parten gespeeld. Extra plastificeerders toevoegen was bij het betonmengsel van kwaliteit B105 niet mogelijk. Het zat al aan de maximale dosering, gezien het lage cementgehalte

Bekloppen

De secties met meer verspreid voorkomende kleine holtes in de Moerdijkbrug worden stuk voor aangeboord en geïnjecteerd met epoxyhars. Haverkort Voormolen heeft ze opgespoord door het wegdek te bekloppen en goed te luisteren, door met hydrotectormetingen vocht op te sporen en met behulp van een impuls-respons methode.
Voor de zomer moet de aannemer de oostelijke brughelft opleveren. Tegen die tijd neemt Rijkswaterstaat ook een besluit hoe het de vermoeiingsproblematiek van de andere stalen verkeersbruggen met vermoeiingsverschijnselen verder wil aanpakken. Want de ervaringen met het hsb zijn volgens Swanenberg niet dusdanig dat dit dé oplossing voor de toekomst is.
In feite zijn volgens de projectmanager alle opties weer open die de revue passeerden na de openbaring van de problemen met de val van de Tweede Brienenoordbrug. Toen werd ook gesuggereerd om op het brugdek een stalen plaat te verlijmen en daar vervolgens een asfaltlaag op aan te brengen. Verder is serieus overwogen de stalen verstijvingstroggen onder het brugdek te vullen met een schuimachtig materiaal.

Frezen

Rijkswaterstaat wacht volgens Swanenberg de uitkomsten van deze hernieuwde studie even af om te kijken wat het met de westelijke helft van de Moerdijkbrug zal doen. Op de oostelijke helft is Haverkort Voormolen de komende maanden nog bezig met het hsb.
De bobbels in het dek worden voorlopig aangepakt door ze weg te frezen, de kuilen worden niet opgevuld. Rijkswaterstaat hoopt dat daarmee het gestuiter voor de automobilisten enigszins wordt ondervangen. Het comfort zal verbeteren, maar het resultaat is nog verre van perfect en verdient zeker geen schoonheidsprijs.
Het aanbrengen van een epoxy-slijtlaag laten de bouwers voorlopig nog even achterwege. Hoe de behandelde plekken zich gedragen is beter te monitoren zonder die slijtlaag; bovendien helpt zo’n slijtlaag nauwelijks bij het uitvlakken van de kuiltjes. Daarvoor is de laag van 2 millimeter simpelweg te dun.

Reageer op dit artikel