nieuws

Kopers appartementen ergeren zich aan vieze ramen

bouwbreed

Het grote aantal bouwprojecten op IJburg nodigt architecten uit zich van hun beste kant te laten zien. De bewoners van een nieuw complex met 32 appartementen aan de Cor van Weelehof op IJburg waren dan ook met recht trots op hun aankoop. Tot de ramen steeds viezer werden en niet duidelijk werd hoe ze konden worden gewassen.

Het glasreinigingsprobleem is het standaardvoorbeeld waarmee architecten keer op keer om de oren worden geslagen ter illustratie dat ze de vorm van een gebouw voorop stellen en onvoldoende denken aan het gebruik.
De betrokken projectontwikkelaar, Johan Matser, bestrijdt echter dat sprake is van een ontwerpfout en stelt dat de ramen wel degelijk goed te wassen zijn. Sinds de bewoners vorig jaar aan de bel trokken, is over de problemen gesproken. Maar de Vereniging van Eigenaren vindt de aangedragen oplossingen niets. Er kan bijvoorbeeld een hoogwerker worden ingezet; dat gebeurt vaker bij hoge en anderszins voor de glazenwasser moeilijk te bereiken gevels.
Maar het blijkt voor zo’n relatief klein aantal woningen een dure grap: 150 euro per woning per keer volgens een offerte. VvE-voorzitter Robin de Haan reageert namens de bewoners: “Dit is niet wat wij redelijke kosten noemen.”

Gebruikelijk

Woordvoerder Mirjam Velthuis van Johan Matser meent dat de bewoners er wellicht niet bekend mee zijn, maar de inzet van hoogwerkers is bij veel grote gebouwen een gebruikelijke manier van werken. Ze adviseert de bewoners daarom meer offertes aan te vragen of te proberen de prijs per woning te drukken door samen te werken met VvE’s in de buurt. Ook, zo voert ze aan, kunnen de ramen voor een groot deel van binnenuit door de bewoners zelf worden schoongemaakt.
De traditionele ladder is zoals bekend voor hoge gebouwen passé. Er zijn in dit geval, inclusief de penthouses, acht verdiepingen. “Een gevel grenst ook nog direct aan een gracht”, schetst De Haan. Bewoners kunnen de ramen volgens hem ook niet van binnenuit wassen: “Of je moet tot en met je knieën buiten gaan hangen.”
Met het voortschrijden van de tijd en het vuiler worden van het glas, raakte de verhouding met de ontwikkelaar verder vertroebeld. “We zijn zelf niet echt deskundig”, schetst De Haan een onontkoombaar ongemak. Voor één suggestie denkt hij met zijn bestuur echter zeker genoeg te weten om hem zeker niet over te nemen. “We zouden op het dak moeten gaan staan om de ramen met een telescopische stang van boven af te wassen.” Hij toont zich er tamelijk verbijsterd over. Levensgevaarlijk om met zo’n zwaar stuk gereedschap over de rand van het dak te hangen, meent hij. Terwijl zo ook nog niet alle plaatsen bereikbaar zijn.

Vertrouwen

De voorzitter onderstreept dat de VvE vanaf de oplevering vorig jaar heeft geprobeerd in vertrouwen met de ontwikkelaar uit het probleem te komen. “Maar we voelen ons van het kastje naar de muur gestuurd. Een jaar verder”, stelt hij, “is trots omgeslagen in irritaties en een gevoel van machteloosheid”.
Velthuis zegt zich te kunnen voorstellen dat de bewoners de situatie als lastig ervaren. Maar dat ligt volgens haar niet aan Johan Matser, die, zo stelt ze, altijd heeft meegedacht over oplossingen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels