nieuws

Magneettrein

bouwbreed

Al jaren zijn de bestuurders uit het hoge noorden aan het lobbyen voor de Zuiderzeelijn. En dan liefst voor de duurste variant, de futuristische magneetzweefbaan. In krap een uur tijd van Groningen naar Schiphol: een lonkend perspectief. Een meerderheid in de Tweede Kamer wil wel een snelle verbinding, maar is bang zich de vingers te […]

Al jaren zijn de bestuurders uit het hoge noorden aan het lobbyen voor de Zuiderzeelijn. En dan liefst voor de duurste variant, de futuristische magneetzweefbaan. In krap een uur tijd van Groningen naar Schiphol: een lonkend perspectief. Een meerderheid in de Tweede Kamer wil wel een snelle verbinding, maar is bang zich de vingers te branden aan dit dure speeltje. Geen tweede Betuwespoorlijn, is alles wat men in Den Haag kan denken. En toch verdient de magneetzweefbaan serieuze overweging. Zo�n transportmiddel heeft allure. Steeds meer gaat het niet alleen om vervoer, maar ook om de kwaliteit daarvan, om het gehalte aan �entertainment� en services. De ultieme sensatie van vervoer is natuurlijk de wereldberoemde rollercoaster The Cyclone in New York: een kunstwerk in hout en staal uitgevoerd, al daterend uit 1927, maar nog immer ongekend populair met zijn duizelingwekkende vergezichten. Vlieger Charles Lindbergh vond een ritje op de Cyclone imponerender dan de stuurknuppel bedienen in een vliegtuig op topsnelheid. Sommige forensen verkiezen zelfs deze sensatie als vervanger voor de metro in de ochtendspits. Maar in Nederland komen we vaak niet verder dan tobberijen over kosten en risico�s. Daarom is ook de NS tegen de zweefbaan, men kiest liever voor een betere benutting van het bestaande spoor. Zo lanceerde men het idee van luxe spitstreinen: reizigers betalen een hoger tarief, maar hun trein krijgt in de spits voorrang op andere treinen. In Engeland rijdt de Heathrow Express volgens dit principe. Maar het blijkt niet te kunnen op het druk bezette Nederlandse spoor. En we zijn ongetwijfeld ook een te egalitair land hiervoor: �kapsonestreinen� oordeelde reizigersvereniging Rover onverbiddelijk. Dat is jammer, want reizen kan ook �fun� zijn, een belevenis. Je kunt van Lausanne naar Interlaken reizen via de panoramatrein: van boven zijn de coupés geheel van glas, zodat je een grandioos uitzicht hebt op de omringende bergen. Ook Canada kent zo�n trein die door de Rocky Mountains rijdt. In China is sinds vorig jaar de magneettrein al realiteit. Die scheert als een laagvliegend vliegtuig met 430 kilometer per uur tussen het centrum van Shanghai en het vliegveld heen en weer.

In acht minuten wordt een afstand van dertig kilometer overbrugd. De trein is stil, energiezuinig en comfortabel. Zo wordt reizen een sensatie.

In Duitsland is de magneetzweefbaan op foeilelijke betonnen peilers gebouwd, de Duitse Gründlichkeit benadrukt vooral de essentie van het vervoer. Maar het grote voordeel van de magneettrein is nu juist dat de draagconstructie licht kan zijn, de trein wordt immers magnetisch gedragen. Waarom dus niet een magneettrein die tussen Schiphol en Groningen op en neer gaat als een rollercoaster? De baan kan afwisselend boven, op of onder het maaiveld worden aangelegd. Omdat steile hellingen door het voertuig te nemen zijn, kan de hoogte van de constructie op korte afstand gevarieerd worden. Het tracé kan zoveel mogelijk worden gebundeld met de bestaande autosnelweg, zodat de notoire forensen worden verleid door deze geheel eigentijdse sensatie: een ritje Amsterdam-Groningen als een uur entertainment. En ach, al dat gepraat over financiën, de hele investering is minder dan de aanleg van een pretpark zoals Six Flags of de Efteling.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels