nieuws

Hogere huren

bouwbreed

Huren en treinkaartjes hebben met elkaar gemeen, dat er altijd heibel over is. De verhuurders en de Nederlandse Spoorwegen willen een hogere prijs, de consument liever niet. Tot zover is er niets bijzonders aan de hand. De heibel ontstaat door onvrede bij georganiseerde bewoners en reizigers die vervolgens weer hun vertakkingen hebben in het parlement. […]

Huren en treinkaartjes hebben met elkaar gemeen, dat er altijd heibel over is. De verhuurders en de Nederlandse Spoorwegen willen een hogere prijs, de consument liever niet. Tot zover is er niets bijzonders aan de hand.

De heibel ontstaat door onvrede bij georganiseerde bewoners en reizigers die vervolgens weer hun vertakkingen hebben in het parlement. Van

een algemeen prijsbeleid is in Nederland al sinds jaar en dag geen sprake meer, de markt doet zijn werk. Prijzen worden in de gaten gehouden door de Nma, de kartelwaakhond die intussen in de bouw een bekendheid van 100 procent

verworven heeft. En dat zonder shirtsponsoring. In de gezondheidszorg worden prijzen ook gecontroleerd, binnenkort door een eigen waakhond. De telecomsector heeft er al een.

Huren en treinkaartjes hebben nog iets met elkaar gemeen. Meestal worden de prijzen niet marktconform vastgesteld. In de volkshuisvesting is langdurig een regulerend overheidsbeleid gevoerd, waarbij op grote schaal van het subsidie-instrument gebruikgemaakt is. Op individuele schaal wordt nog steeds aan koopkrachtondersteuning gedaan. Bij de tegenhangers van de huurders, de eigenaar-bewoners kunnen de subsidies via de hypotheekrenteaftrek overigens tot op de dag van vandaag niet op. Het openbaar vervoer wordt sterk financieel ondersteund, dit dan weer in tegenstelling tot de automobilist die flink moet betalen.

Er zijn tal van overwegingen (geweest) om subsidiestromen naar wonen en vervoer te leiden. Bevordering van het gebruik: goed wonen als merit good, openbaar vervoer ter bescherming van het milieu zijn bekende voorbeelden. De vraag is echter of omstandigheden niet zodanig kunnen veranderen, dat een vraagteken bij het subsidie verstrekken kan worden geplaatst. Bij het wonen is het niet bij de directe subsidie gebleven. Door een systeem van wettelijke huurverhogingen en niet geheel gelukte pogingen om de markt na te bootsen is een grote groep scheefwoners gekweekt. Mensen die meer huur zouden kunnen betalen als je naar hun inkomen kijkt. Tot voor kort werd deze groep aangewreven dat zij goedkopere woningen bezet hield tot ongerief van lagere inkomensgroepen. Nu is het verwijt aangescherpt en wordt de groep ook verantwoordelijk gesteld voor een deel van de stagnatie op de woningbouwmarkt. Zij zijn niet bereid duurdere woningen te kopen.

De minister van volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en milieu heeft besloten de groep met steeds hogere huren de duimschroeven aan te zetten, uit te roken zogezegd. Probleem is echter dat de minister de woningen niet zelf verhuurt, maar de woningcorporaties nodig heeft om haar plan uit te voeren. Hogere huuropbrengsten zouden de corporaties kunnen aanzetten tot de bouw van meer woningen in hun opdracht. Hogere huren treffen ook de laagste inkomens. Dus is een groter budget voor individuele huursubsidie nodig. Daar heeft de minister geen geld voor. Corporaties dienen nu een deel van hun extra huuropbrengsten aan te wenden voor het bekostigen van de individuele huursubsidie. Een meersporenbeleid lijkt het wel.

Bij het voorgaande kunnen verschillende kanttekeningen worden geplaatst. Wat hebben we toch tegen de zogenaamde scheefwoners, waar ze ontbreken willen we herstructureren om verpaupering te voorkomen. Wat is nu duurder, maar nog belangrijker wat is sociaal gezien nu het meest wenselijk? Waarom vervolgens willen we alleen maar dure en enigszins luxe woningen bouwen als de koopkracht bij de potentiële bewoners ontbreekt, terwijl we tegelijk niet meer met subsidie die kloof willen overbruggen? Hoe kan je nu zelfstandige bedrijven als woningcorporaties uit hun huuropbrengsten op individueel niveau subsidieverplichtingen van het Rijk laten overnemen?

Het is een van de twee. Je bent zelfstandig en geen deel van de overheid en kan dus niet met zulke taken worden belast, of je bent een onderdeel van de overheid, waardoor het Rijk bepaalt hoede geldstromen van de corporaties lopen en worden aangewend.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels