nieuws

Veiling schilderwerk

bouwbreed

Met verbazing heb ik het artikel �Veiling van schilderwerk per afslag�, Cobouw 17/19 januari 2004 (nummer 10) gelezen. Het gaat over de eerste elektronische veiling van schilderwerk per internet bij de Rijksgebouwendienst (RGD). Een leek zou zeggen dat de overheid nu eindelijk slim wordt. Ik kijk daar toch anders tegenaan. Verbazing, lachstuipen en met onze […]

Met verbazing heb ik het artikel �Veiling van schilderwerk per afslag�, Cobouw 17/19 januari 2004 (nummer 10) gelezen. Het gaat over de eerste elektronische veiling van schilderwerk per internet bij de Rijksgebouwendienst (RGD). Een leek zou zeggen dat de overheid nu eindelijk slim wordt. Ik kijk daar toch anders tegenaan.

Verbazing, lachstuipen en met onze vingers naar je hoofd wijzen was onze reactie. Waar is het gezonde verstand gebleven bij onze overheidsdienaren? Ook wij zijn sterk voorstander van transparantheid in aanbestedingen, marktconform prijzen en geleverd krijgen waar je voor betaald. En de aanbevelingen van de parlementaire enquêtecommissie zijn een nobel streven en zullen ook moeten worden omgezet naar realistische regels en kaders waarbinnen de verhouding opdrachtgever/opdrachtnemer tot uitdrukking komt. Maar deze aanzet is onzes inziens een foute start.

De eerste vraag die rijst is: weet men nu bij deze aanbieding wat de onderliggende eenheidsprijzen of stuksprijzen voor de verschillende handelingen zijn en weet men welke overige kosten worden berekend voor bijvoorbeeld bereikbaarheid en overhead?

Als er alleen een totaalprijs voor het gehele werk wordt afgegeven is dit natuurlijk vragen om problemen. Inzicht in de onderliggende calculatie ontbreekt en het is maar gissen of alles juist is gecalculeerd (en dan ga ik ervan uit dat men juiste intenties heeft). Werken van deze omvang moeten niet alleen op hoofdlijnen worden bekeken maar vooral ook op deelniveau. Alleen dan kan beoordeeld worden of de afgegeven prijs realistisch is en of voor de afgegeven prijs de gevraagde prestatie kan geleverd kan worden.

Een lage prijs is goed, wenselijk en noodzakelijk maar dient in relatie te staan met de te leveren prestatie. Met name in een krappe markt zie je daarom altijd, zoals ze worden genoemd �indianen� die uit nood of tijdelijke strategie dermate ver onder de reële prijs gaan zitten dat het werk er niet voor gemaakt kan worden.

En ik hoor een aantal mensen al zeggen: “Mooi toch, dat is hun eigen keuze en dan moeten ze het daarvoor dus maar doen, dat levert ons een aanzienlijke besparing op!”. Word wakker! Dus niet. De besparing zal ergens vandaan moeten komen, uit de lengte of uit de breedte. Voor een meter schilderwerk volgens een bepaalde behandeling betaal je een x-bedrag en daar kun je iets onder of boven zitten. Ook bereikbaarheid en overheadkosten kunnen iets variëren maar niet extreem. Kortom: vergeet het maar, met dit systeem is goedkoop, duurkoop. En vergeet het ook maar om dan de opdrachtnemer te bestoken met projectleiders en projectcontroleurs. Die houden het niet onder controle want hun traject betreft altijd een momentopname. Na wellicht een aantal correcties worden ze of van het werk afgekeken of van het werk af gediscussieerd. En dat heeft men dan helaas aan zichzelf te danken.

Als je denkt voor een dubbeltje een prestatie te krijgen voor een kwartje, dan mis je helaas veel levenservaring. Bij offertes die in de eerste ronde variëren tussen de 240.000 en 400.000 euro moet je al verder gaan kijken. Zitten tussen de laagste en de hoogste 160.000 euro roept al vraagtekens op. Dat de laagste prijs al onder de begroting van de interne raming van de RGD ligt roept in eerste instantie vraagtekens op over de raming en niet over de ingediende prijzen. Als daarna in de �dynamische ronde� in een periode van wellicht een uur nog 22 en daarna 24 nieuwe biedingen van deze 6 bedrijven komen moet je jezelf toch ernstig afvragen wat je nu werkelijk wilt bereiken.

Van 240.000 naar 155.000 euro dalen is zot. Als wij eens even uitgaan van een raming van bijvoorbeeld ergens rond de 300.000 euro (uitgaande dat degene die boden dit realistisch deden en die lagen tussen de 240.000 en 400.000 euro), dan was het laagste bod al 20 procent onder de raming. Als daarna het bod definitief naar 155.000 euro gaat is het eindbod dus 48,3 procent lager dan de raming. Dit kan dus nooit. Of er deugde niets van de raming, of de aanbieder wil het werk zo graag hebben dat er een prijs is neergelegd waar het nooit of te nimmer voor gemaakt kan worden. Meer opties zijn er mijns inziens niet echt te verzinnen. Zo slim werken dat je ver onder de raming komt, daarna nog zakt tot een bedrag van 155.000 euro is normaal gesproken niet mogelijk, tenzij zoals ik al eerder suggereerde fout begroot is.

Al met al komen we hier echt niet verder mee en zitten wij over een aantal jaren elkaar weer af te schieten. En dit werk? Of het wordt realistisch begroot en aanbesteed of het wordt geschilderd voor de mooie prijs van 155.000 euro. De woorden prestatie, kwaliteit, garantie en meer van dergelijke kreten moet je dan echter niet meer roepen. Die zijn hierbij waarschijnlijk niet van toepassing. Laten wij elkaar nu allemaal in ere houden en vooral realistisch inkopen enerzijds en offreren anderzijds. Dan heb je – zeker op lange termijn – altijd gewonnen.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels