nieuws

Titaan eet stof uit street canyons Ontwikkelde materialen doorstaan laboratoriumproef

bouwbreed Premium

brussel – Langzaam rijdend of stilstaand verkeer in nauwe straten met hoge bebouwing (street canyons), stoot relatief veel stof uit en doet hetzelfde stof ook steeds weer opdwarrelen.

Dat laten de door vuil donkergekleurde gevels overduidelijk zien. En het is juist dit zeer fijne stof dat zo schadelijk blijkt voor de gezondheid van mensen, dieren en hun leefomgeving.

Met behulp van zoals het heet �intelligente� bouwmaterialen en coatings moet de hoeveelheid stikstofoxide in die uitlaatgassen ten minste worden gehalveerd.

Dat alles is een gevolg van het akkoord dat de huidige vijftien EU-lidstaten en het Europees Parlement al in 1998 sloten. Volgens die afspraak moeten vanaf 2005 auto�s 70 procent minder vervuilende uitlaatgassen produceren dan nu.

Het akkoord omvat strenge normen voor de uitstoot van zwavel, benzeen, koolmonoxide, stikstofoxiden, koolwaterstoffen en stofdeeltjes door personenauto�s en bestelwagens.

Titaniumoxide bevat een soort lichtgevoelige stof die ervoor zorgt dat glazen ruiten veel minder snel vuil worden omdat de verontreiniging er door regenwater weer vanaf wordt gespoeld.

De fotokatalyse is doorlopend actief en in staat zelfs hardnekkige afzettingen zoals vogelpoep of bomenhars af te breken.

Bouwmaterialen en coatings die titaniumdioxide bevatten, kunnen (organische) luchtverontreinigers als het ware �vangen� en vervolgens �opeten� nadat de materialen zijn blootgesteld aan zonlicht.

Het invang-, opeet- en afbraakproces werkt ingenieus: de NOx-gassen en organische verbindingen dringen door het poreuze oppervlak van de bouwmaterialen en coatings heen en hechten zich aan de daarin verwerkte nanopartikels titaniumdioxide.

De opname van ultraviolet zonlicht door het titaniumoxide leidt vervolgens tot �fotoactivering�, waarop de afbraak plaatsvindt van de op de nanopartikels neergeslagen verontreinigende stoffen.

De zure afbraakproducten van de fotoactivering worden geneutraliseerd door het in de cementachtige materialen opgenomen alkalisch calciumcarbonaat en zonder gevaar worden weggespoeld met afstromend hemelwater.

De tot nog toe ontwikkelde Titaniumdioxiden-materialen (TiO2) zijn op laboratoriumschaal al met succes getest. De eerste proeven met soortgelijke fotokatalytische materialen onder veldomstandigheden tonen inmiddels aan, dat de luchtkwaliteit ook in het echt behoorlijk is te verbeteren.

Italië: nadat 7.000 vierkante meter wegoppervlak met een fotokatalytisch cementachtig materiaal was behandeld, was er tot 60 procent vermindering van de concentratie aan stikstofoxiden op straatniveau.

Japan: Bij projecten waarbij fotokatalytische cementen en straatstenen zijn gebruikt, is een merkbare vermindering van de luchtverontreiniging geconstateerd. Coatingmaterialen op basis van titaniumoxide lijken beter te werken dan cement, omdat zij een veel groter oppervlak kunnen bestrijken, aangezien gebouwen en straatmeubilair ermee kunnen worden bekleed of beschilderd.

België: Zoals Cobouw vorig jaar meldde, loopt in Antwerpen inmiddels een proef met fotokatalyse op de Leien, de verkeersboulevards, die voor een deel opnieuw worden bestraat met betonklinkers waaraan titaniumdioxide is toegevoegd. De TiO2-klinkers, zoals ze in België worden genoemd, raken nooit verzadigd.

De TiO2-klinkers zijn wel vier tot vijf keer duurder dan gewone klinkers. Ze kosten tussen de 25 en 30 euro per vierkante meter tegenover 7 euro voor gewone klinkers.

Concrete positieve resultaten van de proef zijn nog niet bekend.

Reageer op dit artikel