nieuws

Een boek barstensvol vallend glas

bouwbreed

Falende ophangsystemen, lekke voegafdichtingen en condensatie door onverwachte koudebruggen. Het boek ‘Falling glass’ staat barstensvol voorbeelden van problemen met moderne glasgevels. Verplichte literatuur op het nachtkastje van iedere gevelbouwer.

Dit soort boeken zou vaker moeten worden geschreven. In bouwfouten is immers iedereen geïnteresseerd, maar zolang je niet zelf partij bent in zo’n geschil hoor je er doorgaans bitter weinig van. De Amerikaanse ingenieur en architect Patrick Loughran beschrijft uitsluitend bouwfouten bij moderne glasfaçades, maar gaat daarbij wel heel omzichtig te werk. Hij wil niemand tegen de schenen schoppen en beschrijft de voorvallen heel neutraal, noemt nergens man en paard. Geen aannemer, geen constructeur, geen glasfabrikant, zelfs geen architect. En dat wil je als lezer natuurlijk heimelijk toch weten.

Nu is het bij het Guggenheim Museum in Bilbao geen probleem. De hele wereld weet dat het is ontworpen door Frank O’Gehry. Minder bekend is dat kort na de oplevering een paneel van gehard glas losraakte in het atrium om op weg naar beneden een hele lawine van glasplaten te veroorzaken. Als antwoord werden de ruiten voorzien van een plastic folie om gebroken glasplaten vast te houden. Aan de onderkant werden de gepotdekselde panelen bovendien extra ondersteund met een stalen profiel.

Dat de gekromde brug voor de deur van dat museum met een spiegelglad glazen wegdek waarover alle voetgangers uitgleden, werd getekend door Santiago Calatrava is ook nog wel te achterhalen. Maar van wie was het gerechtsgebouw in Bordeaux ook al weer, waarvan de glazen lamellen scheurden doordat te stugge ringetjes die de krachten van het glas op de stalen bouten overdragen? En welke aannemer was verantwoordelijk voor de John Hancock toren in Boston waarvan kort na de oplevering tientallen glazen panelen vervangen werden door multiplex, omdat de ophanging faalde?

Uitdragen

Maar Loughran geeft niet toe aan dat verleidelijke wijzen met het vingertje. Hij wil niemand aanklagen, alleen de lessen van die onfortuinlijke projecten uitdragen. En dat is hem, als gevelontwerper bij een groot architectenbureau in Chicago, wel toevertrouwd. Het eerste hoofdstuk over nikkel­sulfide­insluitingen, wordt aangegrepen om even kort de verschillende productiemethoden van glas uiteen te zetten. Daarna volgen in acht compacte hoofdstukken heel overzichtelijk de andere veel voorkomende problemen met glazen gevels en constructies. Stuk voor stuk geïllustreerd aan de hand van aansprekende voorbeelden. Nederlandse voorbeelden staan daar niet bij. Ook niet de Malietoren in Den Haag, die kampte met nikkelsulfide­insluitingen, waardoor gevelbouwer Oskomera onlangs genoodzaakt was alle glaspanelen te vervangen.

Patrick Loughran, Falling glass, problems and solutions in contemporary architecture, uitgeverij Birhauser, ISBN 3 7643 6494 7.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels