nieuws

Bodemas vraagt meer studie

bouwbreed

den haag ­ Er is meer onderzoek nodig om vast te stellen welke maatregelen nodig zijn om de lekkende wegconstructies met AVI­bodemassen te beteugelen. Weinigen verwachten dat het nodig is, maar met een extra afdichting langs de taluds of het verlagen van de grondwaterstand zijn de ergste problemen wel te verhelpen.

Het is weer slakkentijd in Nederland. Afgelopen woensdag zou de Tweede Kamer eigenlijk debatteren over de toepassing van avi­bodemassen onder de vaderlandse wegen. Maar aangezien de minister een dag eerder was aangetreden leek dat niet zo’n handig moment. Met een week of twee staat het onderwerp onherroepelijk weer op de agenda. Niemand durft echter vooruit te blikken; de discussie kan alle kanten uitschieten en de uitkomsten zijn nog ongewis. Natuur en Milieu liet alvast weten inpakken van de bodemassen zoals dat nu gebeurt, een absoluut ontoereikende maatregel te vinden. “We kweken de gifbelten van de toekomst”, aldus voorman Lucas Jan Reijnders woensdag in Cobouw. De bevindingen van het onderzoek naar oude bouwconstructies met AVI­bodemassen die eerder deze week naar buiten kwamen wekten bij weinig betrokkenen verbazing. Er lekte veel meer regenwater door de bovenafdichtingen heen dan nu is toegestaan; tussen 27 millimeter en 470 millimeter per jaar, in plaats van de 6 millimeter die door het Bouwstoffenbesluit wordt toegestaan.

Interimbeleid

De vereniging van afvalverwerkers, VVAV verwacht bij monde van een woordvoerder niet dat haar leden of aannemers op deze problemen zullen worden aangesproken. Het materiaal is destijds volgens bestek aangebracht. Het probleem is dat er toen een interimbeleid gold waarbij genoegen werd genomen met een enkelvoudige afdichting van zandbentoniet. Sinds 1998 wordt daar nog een kunststof folie aan toegevoegd en vaak een dun laagje bitumen. “De afdichtingen zijn wellicht volgens bestek aangebracht, maar met onvoldoende kwaliteit,” reageert dr. E. van der Hoek van GeoDelft. Tien tot vijftien jaar terug was er nog geen certificatieprogramma voor verwerkers, zoals tegenwoordig. Zij vreest dat lang niet overal de laag zandbentoniet de vereiste dikte van 25 centimeter heeft. Een geluk bij een ongeluk is dat de problemen naar alle waarschijnlijkheid vooral bij taluds optreden. Ze verwacht niet dat door het wegdek veel water naar de bodem sijpelt. Dat heeft als voordeel dat de afdichting daar redelijk makkelijk te herstellen is. Dat is in elk geval eenvoudiger dan het verlagen van de grondwaterstand. Aan afgraven moet ze al helemaal niet denken. Maar ze pleit ervoor eerst een goede risicoanalyse uit te voeren. Wat is er uitgeloogd naar de bodem en wellicht het grondwater en bevindt het zich daar nog? Daarvoor zou ze graag het echte onderzoek eens inzien. Ook milieu­adviseur ir. P. de Bruijn die vorig jaar een aantal sessies met overheid en marktpartijen leidde om een antwoord te vinden op de slakkenkwestie in Breda, durft niet vooruit te blikken op de aanstaande Kamerdiscussie. De zogenoemde ‘exoten’, de zeldzame metalen waar bij de kwestie in Breda alle aandacht naar uitging, zijn volgens hem geen reëel probleem. Het was een storm in een glas water veroorzaakt door tegenstrijdige regelgeving. Hij hoopt dat iedereen erin slaagt de emoties in bedwang te houden.

Reageer op dit artikel
Lees voordat u gaat reageren de spelregels